Sociale Controle

Net begin ik me een beetje thuis te voelen in de sociale media, blijkt dat de handrem er fors op moet. Het vroegere briefje achter het voordeurraam ‘mellukboer, we sijn van 1 juli tot en met 15 juli op fakansie’, is inmiddels vervangen door een bericht van dezelfde strekking op Facebook en Hyves, met begeleidend fotomateriaal. Digitale prenten van een buurman met kromme witten benen in korte broek en witte sokken in de sandalen met de bijbehorende buurvrouw in een itsy bitsy teeny weeny yellow polka dot bikini daterend van voor twee mislukte afvalpogingen, weerhouden het boevengilde niet van een bezoek aan het verlaten huis. Terwijl jij met je hoofd boven de plee moeite hebt om de oprispingen die het zien van die afbeeldingen teweegbrengt, in bedwang te houden, wordt de woning leeggehaald. Eigen schuld, dikke bult! Er zijn mensen die in hun naïviteit denken dat alles wat ze op internet gooien alleen maar wordt bekeken door bekenden. Ze zien het als een soort fotoboek, een diaserie bestemd voor in de eigen huiskamer. Gezien de vaak gênante en perverse kwaliteit is dat al erg genoeg, maar dat anderen met heel andere bedoelingen het web afstruinen, wordt vaak vergeten. Werkgevers, uitkeringsinstanties en verzekeraars gebruiken alle beschikbare middelen om hun pappenheimers in de gaten te houden. Wat mij betreft kan de zieke stratenmaker uit Geesteren, die op zijn wielrenfiets de Alpe d’Huez bedwong, zich jegens AEGON beroepen op geestelijke ongeschiktheid. O ja, deze columns zijn gratis!

Robert
12 januari 2012

www.robertbeernink.nl