“LAAT HEM NOU EENS ERGENS OP STAAN MAN!” riep ik tegen mijn man, die de knop van de afstandsbediening weer eens niet met rust kon laten. Mijn verzoek werd ingewilligd, maar niet door hem. POEF, alles zwart. Geen televisie meer, geen lichten meer, zelfs de straatlantaarns vielen uit. Daar zaten we dan om half 10 ’s avonds, in het pikkedonker, niet wetende wie of wat dit veroorzaakt had. Na wat rondbellen de volgende morgen (de telefoon was het enige wat nog werkte) kwamen we er langzaam achter wat er aan de hand was. De zware sneeuwval had ervoor gezorgd dat er hoogspanningskabels waren geknapt en een paar masten waren omgevallen. Het zou nog wel eventjes gaan duren voordat het energiebedrijf de problemen had opgelost.

Ik kon mijn oren niet geloven. Eén dag slecht weer en heel Nederland is één grote chaos. Files die om acht uur ‘s morgens begonnen en waarvan de laatste de volgende morgen om halfzes was opgelost (je zal er maar in staan). Slippartijen, ongelukken, treinen die niet meer reden, wateroverlast en bij ons (en in Haaksbergen) serieuze stroomuitval. Ik had het natuurlijk sportief op kunnen vatten en er iets van kunnen proberen te maken, maar ik vond het verschrikkelijk, luxe paard dat ik ben. We hadden geen licht, geen warm water, mijn diepvries ging langzaam ontdooien (wie gaat er voor deze kosten opdraaien?) en het was koud, zo verschrikkelijk koud. Heel Nederland heb ik verwenst die dag. Hoe kan dat nu gebeuren in een land als het onze? Ze willen altijd overal haantje de voorste zijn, maar stroomuitval krijgen ze niet opgelost binnen 2 dagen. Nee, in plaats daarvan werd er een spelletje zwarte pieten gespeeld tussen de energiebedrijven onderling, wat weer tot gevolg had dat we slecht geïnformeerd werden over wat er aan de hand was en hoe lang het nog zou gaan duren. De politie riep ons op om massaal naar Omroep Zeeland te luisteren of de internetpagina te bezoeken. Hoe je dat voor elkaar moet krijgen zonder stroom is mij nog steeds een raadsel.

Wat blijken we toch afhankelijk te zijn van elektriciteit in dit land. Alles wordt maar gemoderniseerd, maar wordt het er ook echt allemaal beter op? Je kunt lachen om de ouderwetse mensen met hun gaskacheltjes, open haarden, geisers en gasfornuizen, maar die hadden het nog het beste van ons allemaal. Wij hebben de dag dan ook bij mijn ouders doorgebracht, die voorzien waren van al deze ouderwetse gemakken. De dag ging voorbij en eindelijk laat op de avond zagen we het licht.

De volgende morgen was ik niet meer boos op Nederland, maar dankbaar dat ik heel mijn leven nooit eerder met dit probleem te maken heb gehad. Dankbaar dat ik me heerlijk kon douchen, het licht aan kon doen tijdens mijn bezoek aan het toilet, de verwarming flink hoog kon zetten, mijn wasmachine kon laten draaien en de voeding van mijn baby in de magnetron op kon warmen. Toch, om herhaling te voorkomen, gaan we een aggregaat aanschaffen en laten we bij onze geplande verbouwing volgend voorjaar, een openhaard inbouwen. En voor onze nieuwe keuken zeg ik: ‘Lang leve het gasfornuis!’


15 reacties

Eddy Kielema · 3 december 2005 op 17:08

[quote]Toch, om herhaling te voorkomen, gaan we een aggregaat aanschaffen en laten we bij onze geplande verbouwing volgend voorjaar, een openhaard inbouwen.[/quote]
Ik denk dat je tegen dit soort weersexcessen weinig kunt doen. Hier in het noorden hebben we helemaal niets gemerkt van die New Orleans-achtige toestanden met opvang in sporthallen e.d., dus is het leuk om erover te lezen. Hopelijk niet je laatste column, Wendy!

Outsider · 3 december 2005 op 17:16

Het is ons hier in Friesland gelukkig bespaard gebleven. Ook in Groningen en Drente is geloof ik geen sneeuw gevallen. Maar het lijkt me inderdaad een ellendige toestand. Stroomuitval heb ik wel eens meegemaakt, maar nooit langer dan een paar uur.
[quote]Alles wordt maar gemoderniseerd, maar wordt het er ook echt allemaal beter op? [/quote]

Dat vraag ik mij ook wel eens af. Toevallig las ik vanmorgen in de krant de volgende zinnen: ‘Hoe rijker de naties, hoe depressiever vaak de bevolking. In Nederland zijn 800.000 mensen depressief.’

WritersBlocq · 3 december 2005 op 17:23

Stroomloos = brak, zo zal je je wel gevoeld hebben denk ik. Wel goed om alles weer te waarderen wat zo normaal is, door zo’n ‘simpele’ storing. Warm weekendgroetje, Pauline.

Trukie · 3 december 2005 op 17:52

Dan wel zonder stroom, maar wel goed op stoom.
Wendy hier heb je een onderwerp te pakken waar je heerlijk mee aan het woorddansen slaat.
Zo anders dan schrijven om het schrijven.

Het moet een heel aparte nacht geweest zijn.

Alfatrion · 3 december 2005 op 18:31

In het midden des lands lag kwam er maar een klein beetje (natte) sneeuw 🙁

Ma3anne · 4 december 2005 op 00:24

Sja, je staat er niet snel bij stil wat er gebeurt als de stroom uitvalt en hoe en afhankelijk we van elektriciteit zijn.

De grootste stroomuitval die ik heb meegemaakt was een jaar of tien geleden vlak voor en tijdens een rechtszaak waar ik moest zijn. Heel Arnhem was een verkeerschaos vanwege het uivallen van de verkeerslichten.
In een gang van het Paleis van Justitie struikelde ik over een paar lange benen van iemand die ik niet had zien zitten in het stikkedonker; het bleken de benen van mijn ex te zijn.
Handgeschreven kladpapiertjes van de rechter en de zitting bij kaarslicht. Heel apart.
Maar toch weer anders dan wanneer je in je eigen huis overal misgrijpt.

Leuk geschreven verslag van de narigheid.

Troy · 4 december 2005 op 00:39

Ik vond het wel wat hebben: kaarsen aan, geen televisie, maar inplaats daarvan gesprekken met huisgenoten over dingen waar we het anders nooit over hebben. Vreemde situaties brengen soms onverwachtse dingen met zich mee. Zowel in positieve als negatieve zin. Ik ben natuurlijk erg blij dat ik niet vijf uur in een file heb moeten staan, maar zoals ik al zei, ik vond het wel bijzonder.

En geen gezeik dit keer over frequentie etc. Ik vond dit gewoon een hele degelijke column.

wendy77 · 4 december 2005 op 08:59

Eddy: Hier voorlopig wel, maar je weet ze te vinden he 😉

Troy: zonder mijn kinderen had ik het ook niet zo erg gevonden hoor. Maar ja, die hadden het natuurlijk al snel koud en snapten er niks van dat de tv niet aan kon bijvoorbeeld

Li · 4 december 2005 op 10:22

Je hebt dat luxe-probleem goed beschreven Wendy.

Fascinerend dat het verschil in dit piepkleine landje zo groot was. In de noordelijke provincie’s was er niets aan de hand. Het oosten lag zo ongeveer plat van de sneeuw en in het westen raasde er een storm en regende het pijpenstelen!

Op tv zag ik beelden van Pakistan van kleumende mensen in dunne tentjes of in puinhopen dat eens hun huis was. Dan hebben wij eigenlijk niets te klagen.

Li

Trukie · 4 december 2005 op 13:47

Deze storm heeft eigenlijk aangetoond dat we best wel een beetje verwend zijn.
Ik herinner me dat de autoloze zondagen destijds ook zo veel aha-erlebnissen teweeg hebben gebracht.

momentje · 4 december 2005 op 19:05

Even voor de goede orde, er zat een tunnel tussen veel en geen sneeuw ;-), maar we hebben van deze kant meegeleeft met “dun overkant”

melady · 5 december 2005 op 02:01

Wendy je krijgt van mij een 10 met een griffel voor deze column.

[quote]Wij hebben de dag dan ook bij mijn ouders doorgebracht, die voorzien waren van al deze ouderwetse gemakken. De dag ging voorbij en eindelijk laat op de avond zagen we het licht. [/quote]

Komt er nu een geboortegolf ofzo? Ben je al zwanger? 😀

Ik roep ook maar wat vanuit het veilige Noorden. 😀

wendy77 · 5 december 2005 op 08:44

@Momentje: Ook een zeeuwse??? Ja typisch dat er bij jullie niks lag en bij ons 5 cm, haha.

@Melady: dank je wel 🙂
Zulke dingen doe ik niet bij mijn ouders 😛

Dees · 5 december 2005 op 08:59

Een aggregaat, for real?

Kun je meteen het hele dorp opvangen de volgende keer 😛 Maar dat duurt nog wel een jaar of tien waarschijnlijk…

wendy77 · 5 december 2005 op 09:18

@Dees: een klein aggregaatje hoor, hihi. Waar je net de verwarming op aan kunt sluiten en een lichtje 😛

Geef een antwoord