Less is more!

Geraakt. Natuurlijk door haar verhaal, een jong meisje met een dodelijke ziekte. Maar het is niet alleen een zielig verhaaltje. Sterker nog, het is helemaal geen zielig verhaal. Aangrijpend, dat wel! Ze heeft me geraakt met haar schoonheid, openheid, eerlijkheid en humor. En voel zelfs herkenning in haar persoonlijkheid of dan toch in sommige van haar persoonlijkheden.

Overwinteren…

Het was de eerste keer op het voetbalveld dit seizoen al direct duidelijk. Het wordt een lange winter dit jaar. Niet voor de spelers hoor. Of nou ja, misschien ook wel. Dat staat of valt waarschijnlijk met winst of verlies. En ik heb geen idee hoe ze ervoor staan. Wel weet ik, dat ik gedwongen word veel tijd buiten door te brengen en dus flink in de buidel zal moeten tasten voor een hele dikke winterjas. De rekening ben ik van plan in te dienen bij de heren ‘overheid’.

Voetbal(lende)vrouw

Om maar met de deur in huis te vallen: ik vind het helemaal niks dat vrouwenvoetbal. Zo…dat is eruit. Natuurlijk is onze club trots op zijn dameselftal, ze doen het lang niet slecht. Maar ze zouden na negen uur ‘s avonds in het pikkedonker moeten spelen wat mij betreft. Ik vind het er namelijk absoluut niet uitzien.

Seks, ballen en domme blondjes!

Laatst werd ik aangehouden op het voetbalveld. Ze wilden iets vragen aan mij als “voetbalvrouw”. Voetbalvrouw, ik moest er wel om lachen. Als ik namelijk aan dat woord denk, zie ik slanke blonde dames die téveel geld uitgeven in de PC Hooftstraat. In ieder geval geen spelersvrouwen die hun kinderen uit komen laten op het voetbalveld, omdat ze gewoonweg niks beters te doen hebben op zondagmiddag.

Tennisser of Lingerie

In het kader van mijn midlifecrisis begeef ik me de laatste tijd nogal eens onder de jeugd tussen de 20 en 25. Daar maak ik direct al mijn eerste fout, want ze worden tegenwoordig liever ‘jong volwassenen’ genoemd. Whatever…. Ik persoonlijk zou een moord doen om ‘jeugd’ genoemd te worden, maar daar komen ze vanzelf wel achter als ze 10 jaar verder zijn.

Midlifecrisis???

Ze zeggen dat het geen pijn doet, maar ik weet het zo net nog niet. Ik heb er toch al een paar maandjes last van inmiddels. Het is dragelijk hoor, dat wel. Morfine is net niet nodig, maar toch…

Angstig dichtbij

Als ik de krant opensla en berichten lees over ontvoeringen of seksueel misbruik van kleine kinderen, gaan mijn haren overeind staan en praat ik mezelf toe, dat zoiets hier nooit kan gebeuren. In ons dorp kun je namelijk een week lang je fiets aan de kant van de weg zetten, zonder dat deze wordt meegenomen. In het café kun je je portemonnee rustig op de bar laten liggen terwijl je even naar de wc gaat. Boeven, criminelen en verkrachters lopen alleen in de grote stad rond. Mijn kinderen zijn hier veilig.
Naïef gedacht, zo is helaas gebleken deze week.

Zak eens lekker door

De verkleedkleren gaan weer in de kast, de praalwagens weer in de schuur en de rust op straat is wedergekeerd. Carnaval zit er weer op. Het is mij dit jaar echter opgevallen hoe negatief carnaval in de media wordt neergezet. Ze snappen de lol er niet van, bestempelen het als een groot zuipfeest en als er ergens een vechtpartijtje ontstaat, wordt dat groot uitgemeten in de krant.

Coupe Schilde

Na alle spanningen op de werkvloer van de afgelopen tijd, was het weer tijd om te ontspannen. En als we ontspannen, doen we het ook direct goed. Met onze blote reet in de sauna.

Levensmoe en vrouwenschuw

Als ik ’s morgens mijn kinderen naar het kinderdagverblijf breng, is het altijd druk. Spitsuur met hangende, jengelende, krioelende kinderen. En dat is lastig en kan vervelend zijn, maar je weet dat je binnen vijf minuten weer weg bent en een ander, die daar gek genoeg zelf voor heeft gekozen, de kinderen weer in het gareel probeert te krijgen.