Hoopholle frases

“Hee vuile hoer”, zegt de man, onderwijl in zijn neus peuterend.
De vrouw kijkt hem geringschattend aan.
“Waarom zegt u dat?”, vraagt ze hem met net dat beetje klemtoon op de u, om haar minachting toch te laten doorschemeren.
“Tja wijffie”, zet hij zijn charme in terwijl hij het groene korstje van zijn vingers veegt. “Vrijheid van meningsuiting, weet je, daar maak ik gebruik van”.

Het portretrecht van R. el Mahdioui

Even met de ChristenUnie gebeld: “Goedmorgen, Oplopers hier. Joel Voordewind in de buurt?” Zeer snel kreeg ik de Gereformeerde volksvertegenwoordiger aan de telefoon. Overduidelijk was hij van plan, in de nieuwe zittingsperiode de kloof tussen burger en politiek te verkleinen. Als zodanig een prima actie. Vriendelijk vroeg het sympathieke kamerlid, wat hij voor mij kon doen. Tijd voor wat aardige woorden:

Check it out!

Vrijdagmiddag, ik ben onderweg naar de bushalte, even verderop. Met nog een kleine vijftig meter te gaan, jengelt de bus mij plots om de hoek tegemoet. Veel te vroeg natuurlijk. Teleurgesteld laat ik mijn schouders hangen en slenter verder, op naar de volgende bus. Een halfuur nietsdoen in een bushokje, daar zie ik echt naar uit.

Handicappato mentale

Vier rijkelijk en torenhoog belegde pizza’s minimaal consumeren per week. Ja, diepgevroren. Vers = vies! Graag een steenoven exemplaar uit de zwaarste gewichtsklasse. In de buurtsuper een snelle blik op de voedingswijzer en speciaal gaan voor de grote getallen. Gerief dient de gemakzuchtig hongerige mens en je komt royaal aan de vetinname. Vreet cirkelvormig en wordt uiteindelijk kogelrond!

Nederwaard: politieke aardverschuiving

“Irene, mag ik nog een koffie-verkeerd?” De energieke journalist Luc van Lier zat in een waterig avondzonnetje op het terras van Brasserie ‘Hans’ aan de Oude Veerhaven. De uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen van de provinciestad Nederwaard zou leiden tot een hoop gedoe, zoveel was wel zeker. Voor de verslaggever van De Nederwaardsche Courant gingen drukke tijden aanbreken.