Panta Rhei

Ik neem plaats op de laatste lege stoel. Tevreden wrijf ik met de punt van mijn hemd de regendruppels van mijn bril. Als ik hem weer opzet kijk ik tegen een streep blote damesbuik.
Mijn blik glijdt over een zwart T-shirt en een stalen dienblad omhoog. Terwijl ze met een doek mijn tafeltje schoonveegt kijkt ze mij vriendelijk aan.

Eendjesmotief

Zijn oudemannen-voeten steken in oude pantoffels. Van die ruitjesgevallen. Ze worden bijna niet meer gemaakt daarom heeft hij de laatste keer twee paar gekocht. Daar moet hij het de rest van zijn leven wel mee kunnen redden, denkt hij.
Zittend op de rand van zijn bed krabt hij door zijn warrig grijze haar en vraagt zich af of het niet beter is om maar helemaal zijn bed niet meer uit te komen.

Geef het een ‘go’

Wethouder Jansen heeft een klus voor ons onderzoeksbureau. Hij laat ons, de vrijeradicaal Ab en mij, twee foto’s zien.
Eén van zijn eigen auto, of wat daar van over is. De hele voorkant ligt in elkaar. De andere foto laat het nummerbord zien van een andere auto. De veroorzaker van Jansen’s probleem.