Zaakjes deel 2 “de verhuizing”

Eenmaal terug op straat besloot ik om nog maar even bij “Het vlezige roosje” langs te gaan.
Ik had namelijk nog wat zaakjes recht te zetten met een vaste klant daar. Hij had een maand geleden een lading video’s besteld bij een poederboer die door het bureau geschaduwd werd.
Ik was weer eens zo aardig geweest het bewijs te “verliezen” maar R@@f heeft nog steeds geen cent over de tafel geschoven, tijd voor een gesprek tussen hem en m’n vuisten dus.

Met de billen bloot (wasstraat deel 7)

Langzaam loopt Nettie een rondje om de auto, werpt nog een laatste blik op de zwaar beschadigde neus en verfrommelde motorkap en komt hoofdschuddend naar ons huis gelopen. Ze kijkt mijn kant op, ziet de vitrage waarlangs ik gluur bewegen en ik heb het gevoel in ijspegels te worden ondergedompeld. Ik krimp ineen, duik weg onder mijn warme dekentje, veilige verscholen achter de rugleuning van de bank.

Het rollen van de donder (wasstraat deel 6)

Even was ik in de waan dat alles goed kwam. Dat de verschrikkingen definitief voorbij waren. Wat een onschuldig avontuurtje had moeten zijn is in korte tijd veranderd in een nachtmerrie. Maar mijn belagers zijn weggejaagd en de mysterieuze vrouw waarvan ik niet eens de naam ken is uit mijn leven verdwenen. Ik lig languit op de bank, een pluizige deken tot boven mijn borst getrokken, een bundel stevig verpakt ijs tegen de zere plek in mijn kruis, een koud washandje tegen mijn pijnlijke lip. Nettie glimt van top tot teen en verwent mij met koffie, koeken en liefdevolle aandacht. Ondertussen mompelt ze steeds dingen als ‘mijn held’ en ‘stoere bink’ en vertelt ze vol enthousiasme haar verhaal aan iedereen die opbelt of aanbelt. En dat zijn er vanavond nogal wat. Ik ben een lokale beroemdheid geworden.

Typisch 80…

Toen ik nog een kind was, ergerde ik me kapot aan volwassenen met hun geouwehoer over hoe moeilijk zij het wel niet hebben gehad toen ze nog jong waren; zij moesten elke dag 15 kilometer naar school fietsen in de regen en tegen de wind in naar hun te kleine en veel te koude klaslokaal waar ze alleen maar 8-en of hoger haalden ondanks hun fulltime bijbaantje bij de plaatselijke schillenboer voor een duppie per week om er maar voor te zorgen dat de familie niet van de honger omkwam!