Als het een beetje mooi weer is gaan de meeste mensen lekker luchtig gekleed naar de kroeg. Door deze luchtige kleding onthullen de cafébezoekers altijd extra veel bloot. Hierdoor is het mij opgevallen dat een groot aantal mensen een tatoeage heeft. Waren het vroeger vooral zeelui en het minder sociale schorriemorrie dit soort lichaamsversieringen hadden. Tegenwoordig komen tatoeages in alle lagen van de bevolking voor. Iedereen is natuurlijk vrij om aan deze vorm van zelfmutilatie te doen, maar over het algemeen wordt het lichaam er niet mooier op. Het absolute dieptepunt van het tatoeëren vond zo’n twee jaar geleden plaats. Het was toen modieus dat jonge dames een enorme tatoeage met onduidelijke betekenis op hun onderrug lieten zetten. Persoonlijk vind ik het een primitieve reactie om met zo’n trend mee te hobbelen, zeker als je beseft dat een tattoo voor altijd blijft zitten. Zoals alle andere trends was ook deze van korte duur, wie nu zo’n plakkaat op de onderrug heeft is regelmatig het onderwerp spot.
De meest wonderlijke bijnamen worden er voor bedacht. Vorig jaar werd zo’n tatoeage al een ‘Reetgewei’ genoemd en dit jaar heet het een stuk minder vriendelijk ‘Tramp Stamp’, hetgeen vrij vertaald zoiets als ‘Slettenstempel’ betekend. Ik ben benieuwd welke naam er volgend jaar voor wordt bedacht.
Het is allemaal best ironisch eigenlijk; die dames lieten een tatoeage op hun rug zetten om er een beetje bij te horen en nu lopen ze voor de rest van hun leven voor schut.

Ik ken behoorlijk wat mensen met een tatoeage en als je even doorvraagt geven ze bijna allemaal toe dat ze er best wel spijt van hebben dat ze zich hebben laten bewerken met de inktnaald. Het lijkt mij dan ook verstandig dat iedereen met tatoeëerplannen even bedenkt waar het tatoeëren functioneel is in Nederland.

Bij het merken van vee.

Categorieën: Algemeen

11 reacties

Martijn · 9 augustus 2006 op 11:28

[quote] Ik ken behoorlijk wat mensen met een tatoeage en als je even doorvraagt geven ze bijna allemaal toe dat ze er best wel spijt van hebben dat ze zich hebben laten bewerken met de inktnaald.[/quote]

Misschien wordt het tijd voor een wat bredere vrienden- en kenniskring, want als ik dit zo lees zijn ze lid van de orde van de consumenteninkt. Je verhaal is herkenbaar binnen de groep die je beschrijft. Gelukkig is dat nog steeds de minderheid. Een ‘piece’ moet verdienen, je werkt er voor. Het geeft kracht voor wat gaat komen of is een bezegeling voor dat wat je hebt afgesloten. Het laat geschiedenis zien in de meest uiteenlopende vormen, stijlen, kleuren en samenstelling. Het is te kort door de bocht het onder één noemer samen te brengen. Polynesiërs, Azteken en vele andere beschavingen uit de oudheid, maar zelfs ook culturen binnen de westerse maatschappij zullen het pertinent met je oneens zijn. Ook binnen deze culturen is er een grote variëteit binnen bijvoorbeeld een gemeenschap. Stijlen als irezumi, yakuza, wen shen/ci qing, native & haida gaan toch net iets verder dan een ‘trampstamp.’ Gangs en inmates kennen een heel eigen cultuur. Niet alleen om te duiden bij wie ze horen, maar ook als communicatiemiddel. Dat er in Nederland een groepje losloopt dat de maak-het-zelf-met-Ravensburger-schilderijtjes door elkaar haalt met eeuwenoude tradities, religies en volkeren, zegt meer over deze hypegevoelige massa. Een tattoo zit op je huid en voel je in je hart. En wanneer mij dat tot vee maakt, roep ik graag boe.

archangel · 9 augustus 2006 op 11:49

Amen, Martijn. Ik loei van harte met je mee 🙂

madena · 9 augustus 2006 op 14:54

[quote]Dat er in Nederland een groepje losloopt dat de maak-het-zelf-met-Ravensburger-schilderijtjes door elkaar haalt met eeuwenoude tradities, religies en volkeren, zegt meer over deze hypegevoelige massa. Een tattoo zit op je huid en voel je in je hart.[/quote]

En daar ben ik het helemaal mee eens.
Het begin van de kudde koeien is er. 😉

KingArthur · 9 augustus 2006 op 14:59

Het is inderdaad slechts een kleine groep van Tattoedragers die je hier belicht. En voor de groep die je hier beschrijft ben ik het geheel met je eens. Maar ik vind het so wie so een verwerpelijke gewoonte om trendgevoelig in een kudde mee te lopen.

Ben het eens met Martijn. Een tattoe moet je voelen en misschien wel verdienen. En in dat licht vind ik een tattoe mooi.

Eddy Kielema · 9 augustus 2006 op 15:42

Probleem is dat je van een afstandje niet kunt zien of iemand een tattoo met het hart draagt of gewoon een kuddedier is. Het valt me wel op dat veel mensen dezelfde tattoos hebben en creativiteit en originaliteit vaak heel erg ver te zoeken zijn. Dat zijn dan de kuddedieren, neem ik aan.

KawaSutra · 9 augustus 2006 op 17:27

Ik denk inderdaad dat het even een rage is geweest onder de jonge meiden een tattoo op de onderrug te laten plaatsen. Daarin moet ik Rasses dan gelijk geven en dat is denk ik ook de groep die hij hier belicht en die best aanzienlijk zou kunnen zijn.
Voor de serieuze tattoo-dragers gaat dit verhaal natuurlijk niet op, daarin moet ik Martijn zeker gelijk geven. Onder motorrijders is het van oudsher de gewoonte dat een deel ervan zich met tattoo’s onderscheidt. Niks mis mee.

DreamOn · 9 augustus 2006 op 17:30

Ik heb erover lopen nadenken, maar ik ken niemand vanuit mijn directe omgeving met een tattoo. Soms, (laatst zag ik op het strand een meisje van een jaar of 18 met een mooie tattoo rond haar enkel) vind ik het wel mooi, maar als mensen ouder worden en de inkt verbleekt, dan vind ik het lelijk.
Leuke column trouwens.

Ma3anne · 9 augustus 2006 op 19:02

Het reetgewei bij meiden heb ik altijd vreselijk gevonden. Net als tatoeages in de nek bij mannen. Geen idee waarom me dat tegenstaat.

Ken wel mensen met mooie, doordachte tatoeages op de juiste plekken. En dat vind ik mooi. Zelf wil ik er geen. Heb al genoeg blijvende dingen aan mijn lijf waar ik op uit ben gekeken.:-D

Dees · 9 augustus 2006 op 19:14

Zelf heb ik ze niet, maar kan sommige best mooi vinden. De benamingen reetgewei en tramp stamp vind ik toch wel weer geinig en crea. De vergelijking met het merken van vee vind ik vrij mank gaan. Herkenningsnummers of versiering, het is toch anders. Net als een oorbel iets anders is dan een oormerk.

melady · 10 augustus 2006 op 00:07

Was net van plan een streepjescode in mijn nek te laten tatoeëren maar laat me nu maar brandmerken.

En het merken van vee is m.i. gedateerd, ze lopen nu met een piercing in hun oor. Er zijn ook koeien die een tattoo laten zetten.

[img]http://img402.imageshack.us/img402/1176/9007grootru5.jpg[/img]

Kees Schilder · 10 augustus 2006 op 09:45

Ben het helemaal met je eens Rasses. Als morgen iemand komt melden dat je het woord LUL op je voorhoofd moet branden, staan ze een uur later allemaal in de rij.

Geef een antwoord