Thymen de Speelman

De bevolking van het Land van Overmaas zucht in de 18^e eeuw regelmatig onder de terreur van de beruchte Bokkenrijdersbende. De jonge Thymen probeert in deze woelige tijden  als straatmuzikant in zijn onderhoud te voorzien. In elk dorp waar hij komt begint hij steevast op het marktplein met het spelen van enkele nummers op zijn viool. Altijd komen er wel enkele kinderen naar hem luisteren en die zorgen ervoor dat het nieuws rond gaat: Er is een Speelman in het dorp. Met de plaatselijke herbergier spreekt hij dan af dat hij in ruil voor een gratis overnachting de overige gasten met zijn muziek zal vermaken.

Zo heeft hij weer eens in een herberg enkele populaire wijsjes gespeeld als hij wordt aangesproken door een oude boer. Het is de eigenaar van hoeve “Het Groenewoud“ en juist deze dag in het dorp aanwezig voor enkele boodschappen. Hij wordt vergezeld door zijn dienstmeid Annemarie. De boer vraagt de muzikant of hij op de bruiloft van zijn enige dochter wil komen spelen. Thymen accepteert maar al te graag, want die Annemarie; het lijkt wel of ze uit een sprookjesboek komt geslopen met haar prachtige blonde haren en blauwe ogen.

Thymen meldt zich op “Het Groenewoud” voor de bruiloft. Hij kijkt een beetje rond op de binnenplaats waar het feest wordt gehouden en dan kan wat hem betreft het programma beginnen. De muzikant speelt een gedeelte van zijn repertoire en het wordt een echt ruige partij. Thymen merkt dat de bruidegom meteen al de baas speelt op het bedrijf van zijn kersverse schoonvader. Annemarie bedient de gasten en Thymen speelt de sterren van de hemel, speciaal voor haar. Op het feest is ook de plaatselijke Sheriff aanwezig en het ligt er dik bovenop dat hij helemaal verkikkerd is op de knappe Annemarie. Als de Sheriff op zijn beurt in de gaten krijgt dat zij meer aandacht heeft voor de muzikant ontploft hij bijna van jaloezie.

Het feest is afgelopen en Thymen mag van de boer in de hooischuur blijven slapen. “We rekenen morgen wel af”, vertrouwd hij hem knipogend toe. Die nacht zoekt Annemarie de Speelman op in zijn hooiberg en blijft bij hem tot de nieuwe dag aanbreekt. Ze worden gewekt door de jonge boer die woedend is als hij het tweetal samen aantreft. “Aan het werk” schreeuwt hij tegen Annemarie. Hij wil haar om de oren slaan maar Thymen houdt hem tegen. De boer slaat Thymen meteen op zijn gezicht. “Donder op hier, je krijgt geen cent van mij” brult hij tegen Thymen die op zijn beurt laaiend is en dreigt: “Hier krijg je spijt van!” De boer stuurt vervolgens de hond achter Thymen aan en deze maakt dat hij van het erf komt. De boer slaat Annemarie nog een blauw oog en stuurt haar weg. De oude boer ziet lijdzaam toe. Ook de kersverse echtgenote durft niets te zeggen. Het is duidelijk wie vanaf nu de touwtjes in handen heeft op “Het Groenewoud.”

De volgende nacht slaat het noodlot toe. De hoeve wordt overvallen door een bende van de Bokkenrijders. De oude boer wordt onder druk gezet. “Waar is het geld” wil het Bokhoofd weten. De jonge boer wil in actie komen maar wordt zonder pardon gedood. Zijn schoonvader slaat meteen door en de Bokkenrijders verdwijnen met geld en waardevolle spullen in de donkere nacht.

De volgende dag is de Sheriff weer op “Het Groenewoud”, nu voor een onderzoek. Hij treft de rouwende weduwe aan bij het opgebaarde lichaam van de jonge boer. De jonge boerin vertelt de Sheriff onder meer over de affaire van de Thymen en de dienstmeid in de hooiberg en over diens conflict met wijlen haar echtgenoot. Dan ziet de Sheriff Annemarie met haar blauwe oog en nu krijgt hij het helemaal op zijn heupen. “Volgens mij is die Thymen zelf een Bokkenrijder” oppert hij. “Ik zal hem eens aan de tand voelen. Hij verblijft toch in de herberg. Niet?”

De Sheriff begeeft zich naar de herberg maar de eigenaar verklaart dat Thymen inmiddels is vertrokken. De gerechtsdienaar zet de achtervolging in en het lukt hem om de muzikant te arresteren. Op weg naar de gevangenis komen de twee langs het “Groenewoud”, en de Sheriff kan het niet nalaten even aan te wippen. De oude boer feliciteert hem met de vangst en de weduwe valt uit tegen de arrestant. Annemarie is geschokt. De Sheriff probeert haar te overtuigen dat Thymen  volgens hem inderdaad met de Bokkenrijders onder een hoedje speelt. “Dit heb ik op hem gevonden” verklaart hij en hij laat een zilveren lepel zien afkomstig van de hoeve. “Nondeju, oplichter” schreeuwt Thymen. “Dat is niet van mij.” Dat klopt zegt de Sheriff. “Daarom breng ik je naar de gevangenis. Mag je daar het een en ander uitleggen.” Thymen wordt afgevoerd.

Ondanks haar twijfels besluit Annemarie op zoek te gaan naar haar Speelman en die nacht loopt ze naar de stad, waar haar grote liefde is opgesloten. Bij de gevangenis hoort ze dat haar Troubadour inmiddels tot de strop is veroordeeld maar ook ziet ze dat er een cipier wordt gevraagd. Om een lang verhaal kort te maken verkleedt Annemarie zich als man, solliciteert en wordt aangenomen.  Als ze Thymen in haar nieuwe functie in zijn cel opzoekt  bezweert hij haar dat de Sheriff hem er heeft ingeluisd. Hij weet haar te overtuigen en het lukt Annemarie om Thymen te bevrijden. Jammer genoeg worden ze ontdekt door de Sheriff als ze wegrennen. Hij richt om te schieten. Annemarie ziet dit en schreeuwt naar Thymen: “Rennen en niet omkijken.” Toch kan de Speelman het niet laten. Een enkele blik, maar als hij de Sheriff ziet rent hij verder om nooit meer om te kijken. Dan een schot, en Annemarie wordt dodelijk getroffen. Als de Sheriff haar herkent neemt hij haar in zijn armen. Met een getormenteerde blik richt hij zich tot de hemel. Een oerkreet weerklinkt. Het sprookje is uit.