Sire start een campagne tegen schreeuwende ouders langs de lijn. Ouders die regelmatig over de schreef gaan. Letterlijk en figuurlijk.

Nog niet zo lang geleden stond ik op het voetbalveld te kijken naar een wedstrijdje van turfjes van een jaar of acht. Staat er naast mij een turfjesvader de scheidsrechter uit te schelden. Hij gebruikte woorden waar zijn zoontje zeer zeker nog niet de volledige betekenis van kan hebben geweten. Na zijn kanonnade zegt deze opvoeder tegen mij “Ach meneer, laten we eerlijk wezen, die scheids heeft het toch verdient. Had ie maar niet zo partijdig moeten wezen. Hij heeft nog geluk dat ik hem geen ram voor zijn kop heb gegeven.”

Ik stel mij voor hoe een column van deze man er uit zou zien. Zo ongeveer:

Het is bittere noodzaak dat wij als ouders ons bemoeien met het wel en wee van ons kind. Het is toch ons eigen kind, ons eigen vlees en bloed. Ik was destijds hartstikke gelukkig dat we een zoontje kregen. Een voetballer. En in de tegenwoordige tijd ben ik er nog gelukkiger om. Want dat Nederlands Elftal heeft dringend behoefte aan een wereldvoetballer. En dat wordt mijn zoon. Let maar op! Dat joch gooit nu al de ene schaar na de andere d’r uit. Tenminste als ik hem een beetje push.

Maar die scheidsen hè. Brandhout! Ik heb er laatst nog eentje bij zijn strot gehad. Ja, dat moet je zo af en toe doen hè, want anders worden ze te partijdig.
En die coach van mijn kind, die moet ik alles voorzeggen. Want Klaas moet in de spits. Scoren moet die jongen van mij. Daarvoor is ie geboren en in de wieg gelegd. Hij is geen verdediger. Ik ben laatst nog bij de coach aan de deur geweest om dat uit te leggen. Ach, en na een beetje kibbelen lag die man in de achtertuin en we hadden dezelfde kijk op de zaak. Kijk, het heeft allemaal te maken met een beetje goede wil.
En dan die ouders van de tegenpartijen. Partijdig dat die zijn! Niet te geloven! En wat doe je dan als je het beste voor je kind wil? Juist, rammen!
Nee, ik erger me behoorlijk aan al die wantoestanden op en rond het veld, maar ik probeer d’r tenminste wat aan te doen. Kan ik van de meeste anderen niet zeggen. Maar ja, niet iedereen is het gegeven om een wereldverbeteraar te zijn.
Maar ach, als Klaas over een jaar of acht zijn eerste contract tekent bij Ajax, dan weet ik dat al mijn inspanningen niet voor niets zijn geweest.

Happyturf


14 reacties

Avatar

Prlwytskovsky · 11 november 2007 op 13:25

Hallo Happy, welkom op columnX, leest lekker weg deze binnenkomer. Ben benieuwd naar de volgende.

Toevallig geen familie van Billy en Bessie? 😆

Avatar

pally · 11 november 2007 op 14:31

Goed en krachtig geschreven column met lekker vet cynisme waardoor je boodschap prima overkomt, Happyturf (is dit een gelegenheidsnaam of blijft-ie zo?).
Welkom hier!

groet van Pally

Avatar

arta · 11 november 2007 op 14:38

Goede binnenkomer, HappyT!
Vreselijk, die fanatieke ouders op het veld en in het wild!
Ik ben zo blij dat mijn zoon niet van voetbal houdt. (zonder te pushen, weliswaar!)
🙂

Avatar

Happyturf · 11 november 2007 op 14:41

Ik ben niet dik, wel lang. Lang niet dik dus. Nog bedankt voor je bemoedigende reactie.

Gr. Happyturf

Avatar

Happyturf · 11 november 2007 op 14:42

Hij blijft zo Pally.

Avatar

SIMBA · 11 november 2007 op 15:04

Welkom op CX Turf!
Leuke, actuele binnenkomer over narcistische ouders langs de lijn.

Avatar

Mup · 11 november 2007 op 17:42

Goed onderwerp, komt goed over. De column van de man had voor mij qua taalgebruik wat cynischer en pittiger gemogen,is me net even te netjes voor een typische scheldende langs-de-lijn-bemoeipa,

Groet Mup.

Avatar

Dees · 11 november 2007 op 17:49

Leuk stukje. 🙂

Avatar

Happyturf · 11 november 2007 op 18:15

Ha Mup,

Het was echt te erg, zoals die vader van Klaasje te keer ging! Ik zat zo 😮 naar hem te luisteren. Toen zo 😀 . En uiteindelijk heb ik het in algemeen beschaafd getier opgeschreven. 🙂

Avatar

FatTree · 12 november 2007 op 08:52

Allereerst welkom op CX!

Ik vond hem ook erg leuk, maar er alleen geen gewoonte van om van vertelperspectief te wisselen. Wees niet bang om een column direct vanuit een scheldende voetbalmasochist te schrijven.

Lekker begin HappyT, ga zo door!

Avatar

KingArthur · 12 november 2007 op 11:35

Leuke benadering, dat wel. Je eerste alinea had wat mij betreft weg gemogen zeker ook van wege het letterlijk over de schreef gaan.

schreef (de ~, schreven)
1 horizontaal dwarsstreepje aan drukletters.

In dit verband zie ik het letterlijke niet of mis ik hier iets?

Avatar

nighthawk · 12 november 2007 op 16:59

Ik zou me bij deze zienswijze willen inschrijven. Dank voor het verwoorden FatTree

Avatar

Mup · 12 november 2007 op 21:05

Het is moeilijk, zeker als je zelf in het dagelijks leven geen gebruik maakt van de woorden van de tierende pa in dit geval, maar het voordeel van schrijven in een column, is dat je het zelfs allemaalnog aan mag dikken. (Bij mij lijkt het soms andersom, mijn taalgebruik is vaak groffer dan mijn geschreven tekst) Gewoon eens proberen. En ik weet het, het gebeurd idd echt,

Groet Mup.

Avatar

weathergir · 12 november 2007 op 23:30

Ik zie die vent staan! Goed stukkie!

Geef een antwoord