Na vijf jaar is onze relatie beëindigd. Zo triest, er heeft zich weer een afscheid voltrokken en dat blijft iets waar ik heel slecht in ben. Foto’s heb ik van je genomen terwijl jij geduldig poseerde. Vereeuwigd zijn wij als koppel, maar er is geen jij en ik meer. Regendruppels die jouw wax bedekten gaven je een sexy uitstraling, alsof het zweet je was uitgebroken na een opwindende stoeipartij. Blozend straalde je mij tegemoet als je in de zon stond. Fel rood, maar absoluut geen schaamrood, sierde je van alle kanten. Ik kon je gebruiken zoals mijn pet stond, jij wachtte altijd geduldig af en bracht mij van hier naar daar. Met je 14 jaren en 145.000 kilometer op de teller gaf je tegengas.

Ik ook, want ik heb besloten om niet meer aan reparaties te dokken dan ik voor je terugkrijg. Van eerlijk wisselgeld was geen sprake geweest als ik die investering in jou had gedaan. Spijtig vind ik het, de keuze is puur rationeel door de Paulus in mij gemaakt en hij druist tegen de o zo gevoelige Pauline in.

Knalrood is getransformeerd naar diepblauw. Dat is wennen voor mij, want jouw voorganger had hetzelfde tintje als jij. In totaal negen jaren rood stond op een parkeerplek geduldig op mij te wachten tot ik hem weer pakte.

Mijn diepblauwe nieuweling heeft een ton minder op de teller en zelfs een schuifdak. Verder is hij volgens de garagehouder net zo kaal als jij. Hij liegt, zoals het een goede garagehouder betaamt. Geen slinger om de ramen te openen, nee, knopjes worden ingedrukt en vergezeld van een zoemend geluid zakken de ramen en glijdt de koele lucht naar binnen. Ook hoef ik meerijders geen gebruiksaanwijzing meer te geven bij het afsluiten van hun portier. De kreet: “Gewoon knoppie naar beneden en dichtsmijten, je hoeft geen hendel vast te houden”. – Kedèng, plof, tril – “Nee, NIET vasthou… zucht…” is verleden tijd. Dit kan ik nu zelf, door mijn portier op slot te draaien.

Deze auto is beter beveiligd dan mijn pc. Ik vreesde deze luxe altijd, omdat hij vaak ontaardt in armoede. Alles wat er op, aan en in zit kan kapot gaan en kost euri. Geld dat ik niet heb of er niet voor over heb. Gecompliceerd zal ik hier en daar zijn, maar in materieel opzicht ben ik o zo simpel.

Van buiten was je nog zo mooi, te mooi om te laten gaan. De Paulus in mij heeft jou nog even gebruikt om je leeg te karren, benzinetechnisch gezien. Daarna ben je door ‘hem’ gedumpt voor altijd. Met pijn in mijn Pauline-hart, maar zo zit ik wel in elkaar. Relaties als de onze zullen nooit een leven lang beschoren zijn. Ik zal eerder vijf keer vijf jaar een soortgelijke relatie hebben dan een keer 25 jaar. In dat opzicht lijk je wel een vent!

Ik tel de zegeningen die ik in al die jaren onderweg heb beleefd. Nieuwe avonturen met jouw opvolger staan letterlijk en figuurlijk voor de deur. Ooit komt daar ook een column over, maar nu is het jouw beurt. Stiekem hoop ik dat er iemand rondrijdt in jou en dat jij niet helemaal in het Grote Niets eindigt. Vaarwel toetie, bedankt voor je veiligheid en geborgenheid onderweg. Wie weet vind ik die ooit ook bij een vent van vlees en bloed. Jij hebt mij bewezen dat het bestaat. Nu hij nog!

Categorieën: Liefde

Avatar

WritersBlocq

Talent voor tekst, taal en verhaal

33 reacties

Avatar

Ma3anne · 25 april 2005 op 17:08

Snik…
Droevig ja, het afscheid van zo’n oud trouw karretje. Heel berkènhaar.

Avatar

Kees Schilder · 25 april 2005 op 17:51

Mooi geschreven.Afscheid doet pijn.Groeten van Ab. Die zit in Mongolie op dit moment

Avatar

Eddy Kielema · 25 april 2005 op 17:55

Dit is toch iets wat ik minder goed herken, want zo’n band bouw je toch niet op met een bus van het streekvervoer… Niettemin een leuke column, WB!

Avatar

WritersBlocq · 25 april 2005 op 20:03

[quote]Heel berkenhaar
Ma3 bedoel je bierkenbaar?
@ Kees: Ab zit waar hij zich thuisvoelt hoop ik, een mooi land. Groetjes terug!
@ Eddy: mijn nieuwe toet heeft ook streken hoor, je zou d’r een bus mee kunnen vullen maar hij rijdt prima! Nu ik nog 😮

Avatar

champagne · 25 april 2005 op 21:47

MOOI!!! 😀

Avatar

Li · 25 april 2005 op 21:48

Hetzelfde gevoel heb ik bij een fiets.
Echt waar. 🙂

Li

Avatar

pepe · 25 april 2005 op 21:54

Heel leuk geschreven en net als Li heb ik dat met mijn fiets(en ook met schoenen), eigenlijk is de fiets aan vervanging toe, maar wij kennen elkaar zo door en door.

Avatar

Raindog · 25 april 2005 op 23:43

Van de emotionele band tussen vrouwen en hun auto’s heb ik nooit iets begrepen. “Hij is zo lief” of, “is ‘ie niet schattig?” Ik word alleen heel erg emotioneel op de momenten dat mijn auto niet start. Gelukkig gebeurt dat niet heel erg vaak – afkloppen! – en kunnen we ons beperken tot onze strikt zakelijke verhouding; hij doet het werk en ik betaal daarvoor.

Avatar

melady · 26 april 2005 op 00:10

ooit had ik een geel kuiken.

http://www.examedia.nl/columnx/modules/news/article.php?storyid=2739

Melady 🙂

Avatar

Louise · 26 april 2005 op 06:50

Ik heb ook wel iets met autootjes, die van mij dan. Jarenlang reed ik een blauw metalic mini’tje en sinds een jaar of 5 rijd ik rond in een monsterlijk groen PTT bakkie, waar ik werkelijk alles achterin kan gooien. Ideaal. 😉

Avatar

viking · 26 april 2005 op 08:38

Hartverscheurend! Gelukkig ging het nog om een auto, niet om een motor…

Je moet er toch niet aan denken!

Avatar

Wright · 26 april 2005 op 08:43

Ik voel met je mee, WB!
Zo’n band heb ik ook met m’n karretje.
Je eigen muziek lekker hard aanzetten en meebleren.
Beetje mannen uitdagen voor het stoplicht.
😀

Leuk beschreven!

Avatar

sally · 26 april 2005 op 09:19

leuk geschreven.

Ik ben ook altijd erg gehecht aan het beestje waar ik in rijd.

liefs Sally

Avatar

WritersBlocq · 26 april 2005 op 09:21

Ik geniet weer van die reacties van jullie. Heb ik ook effe nodig, want ik ben net van achter gepakt… door een héle grote… vrachtwagen! Het nieuwe is dus van de blauwe af, zowel van voor als van achter. Ik werd op een ander geduwd die ‘gelukkig’ een trekhaak had. Nee, Fred was het niet 😉 het was Fattima. Afijn, ik ga zo maar naar de garage, naar de dokter voor m’n nek en over m’n nek van dit gebeuren. Ik wist niet dat de volgende column, zei het in minivorm, er zó snel zou komen. Groetje, Pauline.

Avatar

KingArthur · 26 april 2005 op 09:23

Veel veilige kilometers gewenst met je nieuwe vlam. 🙂

Avatar

Ma3anne · 26 april 2005 op 09:28

Gossamme, Pauline, dit is nog lulliger dan dat je je oude toetie weg moest doen. Je had ook geen blauwe moeten kopen! 😮

Avatar

KingArthur · 26 april 2005 op 09:35

Jeemig, ook lullig, plaats ik mijn reactie lees ik daarma pas wat je is overkomen…..

Avatar

Eddy Kielema · 26 april 2005 op 10:23

[quote]Afijn, ik ga zo maar naar de garage, naar de dokter voor m’n nek en over m’n nek van dit gebeuren.[/quote]
Sterkte, WritersBlocq!

Avatar

Mosje · 26 april 2005 op 11:22

Aanrijding? Zat je weer eens met drank op achter het stuur, of was je in gedachten bij Manchet?
😛

Avatar

Wright · 26 april 2005 op 12:39

Een ‘blauwtje’ rijden, in plaats van lopen.
Héél vervelend voor je, WB!
Ik hoop dat het bij het materiële blijft!

Knuffel, Wright
(En een bosje blauwe druifjes voor de schrik)

[img]http://www.dankert.nl/op_halfweg/afbeeldingen/bollen_knollen/druifje_1.jpg[/img]

Avatar

WritersBlocq · 26 april 2005 op 18:03

Jullie zijn ook weer helemaal lief hè. Toppertjes!
@ Mosje: ik zuip alleen op de digitale snelweg, en zal mij zeker tot Moshavot wenden voor deze smet op mijn naam. Ik weet hem te vinden, je hoort nog van mij/hem.
@ Wright: Tsja, een blauwtje rijden, daarin ben ik vandaag stilstaand ingereden.
Groetje allemaal!

Avatar

Mup · 26 april 2005 op 21:56

Wat een geslobber, uh pech. Wat een plof, uh klap. Dommelsch, uh Drommelsch nog aan toe, jij zal wel moord en Brandt geschreeuwt hebben.

Gelukkig bleef het bij blikschade, ik kijk uit naar je vervolg,

Groet Mup.

Avatar

WritersBlocq · 26 april 2005 op 22:40

Blikschade, volop inderdaad. Een vuilnisbak vol inmiddels! Ben goed opgevangen door lieve maar wel dorstige mensen. WEL van het goede merk Mup! Ik voed je nog wel een keer op, neem voor de meeting een onweerstaanbaar mooie fles voor je mee. Wedden dat je om gaat?

Avatar

Mup · 26 april 2005 op 22:45

[quote]Wedden dat je om gaat?[/quote]
Wedden dat dat niet met maar 1 fles gaat? 😉

Proost, Mup.

Avatar

WritersBlocq · 26 april 2005 op 22:52

We winnen allebei. Jij krijgt een krat van mix aan bieren. Rosébier, een paar paco’s (niet van painter!) en wat slobberspul. Ik krijg jou om, linksom of rechtsom.

Avatar

Mup · 26 april 2005 op 22:55

Heerlijk, een win-win situatie! Mag het i.p.v. links of rechts, ook iets in het midden zijn, mijn oriëntatievermogen laat nogal te wensen over.

Avatar

WritersBlocq · 26 april 2005 op 22:56

Ik ga helemaal voor de oriëntering! Wel bull, geen bullshit 😀

Avatar

champagne · 26 april 2005 op 23:22

Aaggghhh….van achter genomen door een vrachtwagen, wat erg!
Whiplash, fobie om op de verharde weg te komen en auto in de prak…meisje, wat een ellende 😮

[quote]Ik word alleen heel erg emotioneel op de momenten dat mijn auto niet start.[/quote]

Ik wist het al langer als vandaag; ik heb ook een mannelijke kant 😀

Avatar

WritersBlocq · 27 april 2005 op 11:00

Ahhh Melady, wat een gave column! Kan die niet nog een keer ingestuurd worden? Ik heb blauw blauw gelegen hihi.

Avatar

Moderator-Jr · 27 april 2005 op 11:06

Neem de volgende afslag links en dan doorrijden naar het café.
De [i]off-topic[/i] borden langs de weg hebben jullie gemist. 😎

[b]MJ[/b]

Avatar

WritersBlocq · 27 april 2005 op 20:06

We waren de weg ff kwijt, Mup en ik, sorry :red:

Avatar

melady · 28 april 2005 op 01:38

WB

Tuurlijk (toerleuk) wil ik mijn fenominale column opnieuw inzenden…
Maar dan moet ik onder de naam Manchet,doos 1,2,3 DolcaVita etc, etc…
Dan krijg je dat gezeik over plagiaat.. 😀

Avatar

Mar · 28 april 2005 op 14:47

Ook ik denk nog vaak terug aan mijn ootootje.
Je hebt iig een andere voor in de plaats.
Rij voorzichtig!

Mar

Geef een antwoord