Het liefst was je ziek geweest. Of verhinderd wegens niet te ruilen weekenddienst. Dan had je de organisator gebeld en gezegd dat het niet gaat lukken. Je had excuses gestameld. Gesmoesd dat je er echt helemaal niets aan kunt doen. Gejokkebrokt dat je graag had willen komen en niets missen. Om te eindigen met de mededeling dat je uiteraard wel graag de foto’s wilt zien.
De jaarlijkse familiedag. Vijftien keer eerder heeft die zich voltrokken. Vijftien keer heb je tantes afgelebberd en gezegd dat ze er nog kwiek uitzien. Vijftien keer een fietstochtje. Nou ja, fietstochtje. Het zijn altijd puzzeltochtjes. Met lange vragenlijsten. Wat is de diameter van de eik aan je linkerhand? Hoe hoog is de kerktoren van het dorp waar je nu doorfietst? Welke bekende Nederlander liet hier zijn voetsporen achter?
Na het puzzeltochtje volgen het gezellig samenzijn en het bekronende etentje. De organisator heeft zich de moeite getroost het bruinste café uit de omgeving te vinden. Met de laagste prijzen, want anders past het niet binnen het budget. En het budget is laag, want ten minste drie van je familieleden moeten leven van een uitkering, en daar moet je natuurlijk rekening mee houden.
“Gezellig hè?” zegt een tante. “Zo allemaal bij elkaar.”
“Reuze gezellig tante.” antwoord je met een kramplachje.
“Nou, dan doen we dit toch vaker!”
Je doet alsof je dat laatste niet hebt gehoord, en loopt naar de bar om nog een biertje te bestellen. De consumptiebonnen die je van de organiserende oom kreeg zijn al lang verbruikt. Slechts twee bonnen reikte hij uit.
Je rekent eens uit wat zo’n dagje kost. De huur van een fiets, een varkenshaasje, en twee consumpties. Dat moet alles bij elkaar toch kunnen voor een euro of twintig. Maar je kreeg een brief van de org-oom waarin je werd verzocht 35 euro over te maken. Je kijkt de oom eens aan. Moet hij ook al rondfietsen van een uitkering? En heeft hij middels dit dagje zijn vakantiegeld bij elkaar gesprokkeld?
Tussen het varkenshaasje en de dame blanche vindt de prijsuitreiking plaats. Oom Bijstand houdt de spanning erin door te beginnen met het familielid dat op de laatste plaats is geëindigd. Dat is elk jaar dezelfde tante. Ze is ernstig dyslectisch, maar verbergt dat door rond te bazuinen dat ze de vragen met opzet fout heeft beantwoord, omdat ze de prijzen graag aan een ander gunt.
De eerste prijs gaat naar neefje Pukkel, zoon van oom Bijstand. Dat had je kunnen weten. Maar heel erg vind je het ook weer niet, want wat moet je in ‘s hemelsnaam met een prullerig, blauw cd-rekje? Dat rekje oogt trouwens zeer bekend. Stond het niet bij oom Bijstand op het dressoir? Je bent blij dat je niet zo goed bent in het schatten van diameters van eikenbomen.

Na een roerend afscheid, waarbij je hebt beloofd elkaar wat vaker te treffen dan alleen bij begrafenissen en crematies, keer je huiswaarts. Je kijkt je vriendin eens aan. Al jaren is ze een trouwe metgezel op dit soort hoogtijdagen. Je houdt nog steeds zielsveel van haar, maar even hoop je op een fikse ruzie, want ook zij heeft familie. En over drie weken is het trefdag.

Categorieën: VC-Mosje

Avatar

Mosje

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

20 reacties

Avatar

KawaSutra · 1 augustus 2005 op 00:48

[quote]Tussen het varkenshaasje en de dame blanche……..[/quote]
En die dames maken het nu juist zo duur Mosje!

Leuk verhaal.
Wij houden trefdag in november, alleen ben ik dan de oom! 😀

Avatar

klungel · 1 augustus 2005 op 09:51

Hij is weer leuk.

Wij noemen dat gewoon een familiedag en lachen ons altijd een deuk. Gelukkig organiseerd bij ons iedereen en doen we dus ook elke keer wat anders :-D. O ja, en de rijken betalen wat bij voor de armen en zo :-).

Avatar

Dees · 1 augustus 2005 op 10:33

Je moet ze koesteren, die trefdagen 😀

Avatar

champagne · 1 augustus 2005 op 11:00

Het was toevallig niet in Almere Mosje? Om jou extra dwars te zitten? 😉

Avatar

bert · 1 augustus 2005 op 11:00

[quote]Je bent blij dat je niet zo goed bent in het schatten van diameters van eikenbomen.[/quote]
Haarscherp beschreven.
Ondanks dat zou ik ze nog steeds niet willen missen. 😀 😀 😀

Avatar

Li · 1 augustus 2005 op 11:40

Ach, die tantetjes kunnen er weer een jaarlang op teren.:-P

Dit jaar mag mijn buuf regelnicht spelen en ze vindt dat vreselijk. Ik ga dit uitprinten en bij haar in de bus stoppen 😀

Li

Avatar

WritersBlocq · 1 augustus 2005 op 16:40

Volgend jaar word jij dus organisator, graag lees ik de verhalen van de rest van de familie die het dan zéker niet naar haar zin had 😀

Avatar

Raindog · 1 augustus 2005 op 17:02

En weer een andere Mosje.
Leuke uitsmijter maar neem dat vooral niet te letterlijk.

Avatar

sally · 1 augustus 2005 op 19:45

:laugh: :laugh:
H H (ipv puzzeltocht,kegelen. niet minder erg dus)

Vooral als de afspraak bij de trefdag van de ander is dat ik dan moet rijden en de dag ook nog niet in een roes kan doormaken, maar helemaal helder minuut na minuut de dag doorworstel.
Hij is weer mooi mosje.
groet
Sally.

Avatar

Wright · 1 augustus 2005 op 19:49

*Grinnik
Heb je geen ‘tante Julia’, Mosje? 😛

Avatar

KingArthur · 1 augustus 2005 op 22:27

Ooo, dat is misschien ook wel een leuk idee. Een puzzeltocht op 10 september :-).

Leuk verhaal, gelukkig niet herkenbaar.

Avatar

melady · 2 augustus 2005 op 00:46

[quote]”Reuze gezellig tante.” antwoord je met een kramplachje.[/quote]

Super Mos!

En als er een puzzeltocht komt op 10 september dan ben ik van de partij King, anders niet.

Avatar

Shitonya · 2 augustus 2005 op 01:14

Hondsdolle column en zeer herkennend

Avatar

Louise · 2 augustus 2005 op 08:02

Het sfeertje springt tussen de regels naar voren en het moet haast wel dat dit een levensechte ervaring is van kort geleden.

Een hele andere Mosje-column, ;-)Maar wel met echte Mosje-woorden
[quote]Gejokkebrokt[/quote] 😀

Avatar

Wright · 2 augustus 2005 op 08:37

[quote]Ooo, dat is misschien ook wel een leuk idee. Een puzzeltocht op 10 september .[/quote]
10 september? Volgens mij ben ik dan ziek, of had ik nu een niet te ruilen weekenddienst? 🙄
In ieder geval heb ik een lekke fiets.. 😛

Avatar

pleuro · 2 augustus 2005 op 23:32

En wanneer treffen wij elkander weer Mosje? 😀
[size=xx-small](zondag 7 augustus boekenmarkt deventer kraam 641)[/size]

Avatar

pepe · 3 augustus 2005 op 22:18

Er is ook niets mooier dan een CX-treffen en dan ook nog eens een prijs te winnen :-P. Zelfs als dat in A. is…

Avatar

vanlidt · 12 augustus 2005 op 10:31

Nog zo’n reden waarom ik wil emigreren. … . Gruwelijk herkenbaar. 😉

Avatar

ietje · 14 augustus 2005 op 17:20

Geweldig mooi beschreven, deze tragedie. Als je er elk jaar een column over kunt schrijven levert het in ieder geval toch iets op.
Trouwens nog een tip: je kunt echt wel een paar keer ziek zijn tijdens familiedagen hoor…

Avatar

Kees Schilder · 15 augustus 2005 op 17:38

Gelukkig heb ik alleen een neef. En die woont in L.A. Trefdag; elk halfjaar.Daar!!
Geweldige column Mos

Geef een antwoord