In een hoek met mijn Southern Comfort om de zomerse hitte aangenamer in mijn hoofd te laten zinderen, zie ik het meisje op de straathoek met een leger jongens om haar heen. Ze probeert weg te lopen, maar is zo ingesloten dat ze geen kant op kan. Golven van paniek waaien mijn richting op. Met spijt kijk ik naar het fonkelende vocht in mijn glas. Het had zo mooi kunnen zijn, zomer, zuipen van mijn zomerliefde. Met een zucht neem ik afscheid van mijn verlangens en schakel over naar de bezorgde burgerrol. “Hee jongens, waar zijn jullie mee bezig? Laat dat meisje met rust.”

Het gejoel in de groep is niet van de lucht. Sinds wanneer ben ik een ouwe zak en een lul? Spijt heb ik er niet van als ik met mijn gerijpte mannenklauwen naar mijn bus peperspray grijp en de eerste de beste pukkel een flinke walm in het gezicht spuit, terwijl ik in een vloeiende beweging het meisje meetrek naar achter mijn brede rug. De wolven huilen alsof een van hen is teruggebeten door het op te eten schaap, terwijl de puistenbak op zijn knieën op de grond zakt. Voorbijgangers bemoeien zich ermee, “dat kun je toch niet maken”, roept een provinciaal met de mestgeur aan zijn schoenen. Vermoeid neem ik voorgoed afscheid van mijn eenzame zuidelijke troost en trek het meisje mee uit de verwarring die ontstaan is. In de verte komt een moddervet varken aanlopen in blauw met een petje als zielige kers op de misvormde taart, met een uitdrukking van moord op haar gezicht en een bonnenboekje in haar hand. Het meisje ziet mijn blik, ziet het varkensexcuus voor een mens en graait mijn hand terwijl ze begint te rennen.

In het park is het rustig. Het meisje stottert en bedankt me. Ze grijpt mijn lijf vast en in een onbeholpen gebaar klop ik haar wat op de rug. Mompel wat. En verlang naar een borrel.

Het meisje maakt zich voorzichtig los en kijkt me aan. God, wat een ogen heeft ze. Haar nek lijkt kwetsbaar en haast te smal om haar gezicht te dragen. De tranen in haar ogen wakkeren mijn gevoelens alleen nog maar verder aan. Haar mond beweegt, maar mijn oren registreren niets terwijl mijn ogen zich laten fêteren op haar schitterende verpakking. Een wolkje zweet uit de diepte van haar prachtige armen in intersectie met haar romp streelt mijn neusgaten. In haar decolleté rolt een druppel van haar goddelijke zweet naar beneden, testament achterlatend in de vorm van een zilveren spoor tussen haar tieten. Haar indringende vrouwenzweet maakt me wild en aangezien haar ogen om me vragen besluit ik ze te vertrouwen, horen doe ik toch niets. Ze geeft mee, trekt terug. Ik duw haar zachtjes. Ze geeft weer mee tot een vlammende pijn mij op de grond werkt. Ze heeft verdomme haar knie in mijn verwachtingsvolle scrotum geplant.

Terwijl haar geur uit mijn neusgaten sijpelt, golft de pijn langzaam op en neer tot het dragelijk wordt. Ik kan weer lopen, weg uit dit miserabele park.

Dit is nou wat ze noemen stank voor dank. Wat een kutwijf.


26 reacties

DreamOn · 13 juli 2006 op 20:23

Dit is medeklinkers-ovski 😉

Eddy Kielema · 13 juli 2006 op 20:44

Jeetje, die raadcolumns blijven maar binnenstromen en ze worden steeds moeilijker… Dit is nogal sexistisch geschreven, dus op het eerste gezicht zou het een man kunnen zijn. Maar voor hetzelfde geld is het een vrouw die zich inleeft in een man… Tja.. misschien moet ik beide opties combineren en dan kom ik uit bij, eh, Kees?

Dees · 13 juli 2006 op 20:51

Shit kan zich goed inleven, want van haar dacht ik eerst dat het een man was. Maarrr, het is niet Shit, het is… mevrouw Peacock in de bibliotheek met een loden pijp.

Ik ga aarzelend dus ook maar voor… Kees.

Li · 13 juli 2006 op 20:52

Ik gok op Driek

wendy77 · 13 juli 2006 op 20:57

Ik dacht ook eerst Driek en toen……en toen Pierelewiets….en toen……en toen wist ik het niet meer 😕

Mosje · 13 juli 2006 op 20:58

[quote]een provinciaal met de mestgeur aan zijn schoenen.[/quote]Typisch geschreven door een arrogante stedeling. Driek dus.
🙂

KawaSutra · 13 juli 2006 op 21:00

Ik volg mijn intuItie: Shitonya.

Mosje · 13 juli 2006 op 21:06

Nee Kawa, het is foutloos geschreven, en dat trekt Shit niet. Driek dus.
Of ben jij het??

KawaSutra · 13 juli 2006 op 21:51

Je hebt gelijk Mosje, ik laat me overhalen.
Driek dus.

WritersBlocq · 13 juli 2006 op 22:38

Keeriek, dat is um!

melady · 13 juli 2006 op 23:09

Discoverme gezien het hoog testosteron gehalte.

Ma3anne · 14 juli 2006 op 07:24

Getver, wat een nare man.

Troy · 14 juli 2006 op 09:49

Mooi verhaal; ik ga voor Cor Jan van Zwol.

KingArthur · 14 juli 2006 op 10:27

Gezien een eerdere reactie van CJvZ lijkt het me niet dat hij dit geschreven heeft.

De Southern Comfort doet mij denken aan Fred.

Mup · 14 juli 2006 op 16:18

Deze is moeilijk, erg moeilijk. Dat verwachtingsvolle scrotum zit me dwars. De gerijpte mannenklauwen deden mij weer aan Fred denken, maar ga voor Pter-nog-wat-ovski, door de overschakeling naar de burgerrol,

Groet Mup.

Chantal · 14 juli 2006 op 18:17

Ik denk ook Prwly…

Dees · 14 juli 2006 op 20:59

Tsja, ik moet uit de kast. De nare getesteroneerde man… is mijn spinsel.

Wilde me inleven in een seksistische man, die zichzelf helemaal niet slecht vindt.

Eea naar aanleiding van [url=http://dump.geenstijl.nl/mediabase/2076/c5418384/index.html]dit filmpje.[/url]

Waarschuwing: is schokkend.

Ps. Deed maar Kees raden aangezien hij wel de laatste was, etc.

Mosje · 14 juli 2006 op 21:15

Wat is er in het filmpje schokkender? De man, of Froukje?

Dees · 14 juli 2006 op 21:30

Tsja. ik word echt misselijk van zo’n filmpje en nee, niet van Froukje 😉

Mosje · 14 juli 2006 op 21:50

Met een camera overal maar naar toe reizen om een “snel” filmpje te maken – o, je kunt hier zelfs skieen – zonder dat je een serieuze journalist bent, vind ik ook nogal schokkend.
Froukje op de as van het kwaad, een alleszeggende titel.
Zou ze op een kaart Iran kunnen aanwijzen?

Dees · 14 juli 2006 op 22:10

Hmm, laat ik het dan zo zeggen. Wat ik schokkend vind aan het filmpje is dat een man die iemand ‘redt’, vervolgens het nog eens dunnetjes (of extra dik) overdoet. Maar ja, dat moge inmiddels ook wel duidelijk zijn.

Llink maakt best goede programma’s. Dit fragment wordt overigens niet uitgezonden op televisie, maar is gelekt naar GeenStijl.

Waarom je je afvraagt of Froukje Iran kan aanwijzen op de kaart puzzles me. Jong en leuk om te zien is dom?

Hoe dan ook, dit dwaalt voor mij te ver van de column af. De al-dan-niet ethiek van de reportage doet voor mij weinig af aan afschuw over wat er met dat meisje gebeurt. En hier laat ik het dan maar bij, anders word ik zo’n eigen reactieproducent 😉

WritersBlocq · 14 juli 2006 op 22:17

@ Dees: [quote]Ik ga aarzelend dus ook maar voor… Kees.[/quote] 😕

Eddy Kielema · 15 juli 2006 op 00:08

Aha, zat ik er toch niet ver naast met mijn observatie dat hier een vrouw achter moest zitten of iig iemand die met opzet iets heel seksistisch wilde schrijven. Ik ging voor Kees omdat ik in die ‘nare man’, zoals Ma3anne hem noemt, iets van Ab meende te herkennen, vandaar. Maar de opbouw van het stuk is meer weloverwogen (Kees schrijft impulsiever). En zoals eerder opgemerkt, de punten en komma’s staan allemaal goed, dus dan valt hij sowieso af 😉
Ik vind het overigens wel een goede column, hoewel het lastig is om er in eerste instantie een dubbele bodem in te ontdekken. Dat maakt de beoordeling wel wat moeilijker. Voor hetzelfde geld is het stuk geschreven door een enorme seksist. Gelukkig is dat niet het geval, toch, Dees? 🙂

DreamOn · 15 juli 2006 op 00:15

Ik vind het heel knap geschreven Dees en heel goed ingeleefd. Ik had niet eens de optie overwógen dat dit door een vrouw geschreven zou zijn. Mijn complimenten. Ik heb het filmpje gezien en ik ben blij dat ik morgen afreis naar Frankrijk! Maar nogmaals: mijn complimenten, ik heb de column nog een keer gelezen: ik zou het als vrouw zo nooit kunnen opschrijven. ECHT HEEL KNAP!

KawaSutra · 15 juli 2006 op 02:42

Achteraf denk ik dan altijd: dat had ik kunnen weten. Inderdaad heel goed geschreven. Klasse Dees!

Mup · 16 juli 2006 op 05:20

Top Dees!

Groet Mup.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder