Het jaar is nieuw
Vers van de pers
Klaar om te stomen
Op zoek naar zinnen

In lijf en leden
In been en merg
In hoofd en hersens
In hart en ziel

Schreeuwend vlieden nieuwe gedachten
Rechtstreeks naar mijn pen
Ik schrijf groen geel
Metaforen in het zand

Met dikke stoute inkt
Zenuwachtig met bibberende vingers
Komt de boodschap aan?
Met kracht en overtuiging?

In lijf en leden?
In been en merg?
In hoofd en hersens?
Bij jou en mij?

Wil je het weten?
Van kommer en kwel?
Van oorlog en zucht?
Van stille lieve vrede?

Ik denk van wel
Lieve lome zachte aarde
Wentel voort in lucht
Jij bent mij lief

Groei en leef uit
Brand nog niet op
Laat mij blijvend hunkeren
Naar jouw schone pracht

Ochtend, middag, avond, nacht
Strooi samen met zon
Lichten in mijn duisternis
Laat mij opnieuw bestaan

Jij bent mij lief
Met je harde mantel
Jouw vurig hete kern
Ik diep hem op

Samen zullen we stromen
Surfen op de toekomst
Wind in de zeilen
Water aan de kant

Viertakt drijft de motor
Van onze moeder aarde
In wanorde en waanzin
In chaos gekte rond

Zij is mij lief.

Categorieën: Liefde

Mien

Bewonder luidruchtig en verwonder in stilte

3 reacties

Pierken · 10 januari 2014 op 17:19

Ik vind het ondanks alles een innemend gedicht, Mien. Dichtbij en voort wentelend in lucht en stille lieve vrede. De groen gele metaforen temmen uiteindelijk de concrete behoefte van jouw kwetsbaarheid en behoefte in stoute inkt. Dat weet ik zeker.

arta · 11 januari 2014 op 13:26

Mooi gedicht, Mien!

Mien · 14 januari 2014 op 15:13

Dank voor jullie reacties.

Geef een reactie

Avatar plaatshouder