Er huist een enorme idealist in mij. Daarom ben ik er van overtuigd dat deze maatschappij draait op een samenleving vol mensen die doen waar ze goed in zijn. Participeren. Hun steentje bijdragen. Of je nou een been mist of een figuurlijke wervel in je rug, in mijn ogen kun je altijd iets positiefs toevoegen. Maar daarbij ga ik waarschijnlijk uit van een te hoog niveau van zelfreflectie van de huidige burger.

Zelf beleef ik constant de confrontatie met wat cabaretier Theo Maassen de ‘voorvochtmensen’ noemt. Zwanger worden van voorvocht is wel degelijk een mogelijkheid. Daar komen doorgaans mensen uit voort die het nét niet helemaal snappen. Mensen met een verdund bewustzijn en het daaruit voortvloeiende waterige bestaan. Met een meelijwekkend pover cultureel erfgoed. Ik woon ertussen in/overleef.

De meeste wijkgenoten van mij hebben complete tuincentra’s in de voortuin waar ‘het’ allemaal gebeurt, ook al is er niet echt een voortuin. Met een achtertuin van 20 meter weten ze geen raad. Er wordt hier met spreekwoorden gegooid als ‘Pakte gij uw borst maar vast’, of ‘Je nek in het zand steekuh’. Buitenspelende kinderen handelen in Ritalin, met als verkoopslogan ‘dan kun je langer buitenspelen!’ Waarop de moeder (ons mam) in badjas en Action-pantoffels over het speelveld gilt: ‘Giovanni, wa heej ik gezeeëd gehad jonguh, afblijvuh!’ Hier wonen oma’s van krap veertig jaar oud die het woord ‘middeleeuwen’ niet kunnen uitspreken, laat staan spellen. En ’t Kofschip, of ’t Fokschaap, is dat dan geen vlees van de Halalslager? Er zijn ook vijftigplussers met overgewicht die zich vol trots in een fluoriscerend roze trainingspak hijsen, want dat staat zo lekker jong bij dat platinablonde poedelpermanentje. Vrouwen heten hier ook hij, of soms heur in de zin van ‘kiek-heur’. Klinkt Frans maar men kent hier alleen Frans Duits, moeilijker moet het niet worden. De meest bekeken tv zender is hier SBS6, ook wel de ‘campingzender’ genoemd (door Youp van ’t Hek). Zelfs bij mij sterven er hersencellen af als ik er per ongeluk voorbij zap. De mensen hier verlaten hun hele leven de wijk niet. Behalve om een uitkering aan te vragen bij de Gemeente in het centrum. Of om de jaarlijkse Kermis te bezoeken. Of ze gaan naar ‘de camping’, dat ook vaak ‘het woonwagenkamp’ betekent. Ik voel mezelf als een ferme soepbal in een grote pan aangelengde soep, ronddrijvend zonder überhaupt iets tegen te komen dat lijkt op een stukje groente. Smakeloos. Of nee, over smaak valt niet te twisten. Smakeloos is ook een smaak.

Mijn buurman spant de kroon. Hij bekijkt en beluistert mij dagelijks, alsof ik een zeldzame paradijsvogel ben die hij maar niet kan plaatsen. Hij hanteert nog net geen verrekijker. Het woord ‘lui’ lijkt speciaal voor hem bedacht. Bijvoorbeeld pakt hij de auto om 100 meter verderop een pak shag te halen. Om vervolgens thuis, als een undercover agent uit zijn voorraam hangend, te gaan roken. Zoek-Een-Hobby! Meneer heeft (naar eigen zeggen) ook een agressieprobleem. Dat is dan wél weer zelfkennis. Mijn buurman lijkt op een dictator zonder land en macht. Ik zou nooit Risk met hem durven spelen, hij kan totaal niet tegen zijn verlies. Hij heeft al maanden, nee, 2 jaar kromme tenen van mij. En ik constante diarree van hem. Kijk, dat hij geen baan heeft wil niet zeggen dat het nodig is om regelmatig een zonsopgangsgebed door onze tentdoekmuren heen te laten schallen. Dit jengelt vervolgens de hele dag door, vergezeld van oertrommels terwijl hij zelf in het lokale tuincentrum voor de deur staat te roddelen met de buurt. Verder zal ik maar niet beginnen over hoe vaak de Politie bij hem is geweest voor het plegen van huiselijk geweld. Uitermate ergerlijk, zo’n gebeuren. We wonen naast elkaar en kunnen daar allebei weinig aan veranderen. Maar mijn bloed bevriest bij een man die zijn hoogzwangere vrouw mishandelt. Deze man stapt constant met zijn verkeerde been uit bed. Het hele idee van ‘participatie’ past gewoon niet in zijn voorvochthersenen.

Categorieën: VEC

evil-ine

Columns persen zich zo af en toe uit mijn hoofd, het is dan alsof mijn vingers een eigen leven leiden. Ik hou van schrijven recht uit mijn hart. Het is inspirerend om andermans werken te lezen. Ik hoop dan ook op mijn beurt iets toe te voegen. Wat mij doorgaans inspireert: oude thrashmetal, een goed boek van o.a. Bernlef, Sara Kroos, Dimitri Verhulst, stilte, mensen en hun verschrikkelijke menselijkheden en alle mooie pure dingen van het leven.

24 reacties

troubadour · 1 oktober 2014 op 06:39

Ik voel me wel aangesproken hoor. Dat gevoel verstoorde mijn ontspannen zit, ik waande me een drol in een pispot.
Bij Theo Maassen heb ik het ook, jij overtreft hem. Wat goed gedaan! Had ik nog maar voorvocht.

Spencer · 1 oktober 2014 op 09:23

:yes: Maar: Nederland telt 820.240 arbeidsongeschikten en 632.000 werklozen, samen 1.452.240 mensen. Aantal vacatures:
104.000.

pally · 1 oktober 2014 op 12:16

Nou, dat jij je daar, waar je woont, niet thuis voelt, is overduidelijk, evil-ine! Af en toe, heel humoristisch verwoord, vooral waar je in dialect over gaat. Ik vind het wel een beetje jammer dat alleen jij de tegenpool bent, nergens nuances aanbrengt. Maar misschien wordt het daar duidelijker van.

Even een taaldingetje: Tuincentrum is enkelvoud. Het meervoud is tuincentra en niet tuincentra’s. Tja, dat ga je krijgen in zo’n wijk … 😉

Mien · 1 oktober 2014 op 12:17

Krek kwak wek nie wou … 🙂 🙂 🙂
Felies met de VEC.
Hij is goe.

evil-ine · 1 oktober 2014 op 12:42

@ troubadour: oef ik overtref THEO??? Mijn grote (neanderthaler) voorbeeld… :blush:

@ spencer: ik woon hier niet voor niets :-(( verder doel ik niet perse op het hebben van een betaalde baan, maar gewoon ‘iets’ doen voor de maatschappij (kan ook vrijwilligerswerk zijn bijvoorbeeld)

@ pally: DUH dat staat dom, vooral in deze column, je hebt gelijk! Het is lastig om dit onderwerp buiten mezelf te situeren, ook een beetje link hierzo. Het ‘bij mezelf’ blijven is hier een overlevingsstrategie geworden. 😎 Maar column-technisch heb je een punt.

@ mien: keibedankt! Hier ergens staat een huis wat zo heet trouwens…

Spencer · 1 oktober 2014 op 13:06

Volgens het CBS doet de helft van de Nederlanders al aan vrijwilligerswerk.

Ferrara · 1 oktober 2014 op 14:37

evil-ine, blijkbaar woon je min of meer gedwongen in de buurt die je beschrijft en dat het jouw manier van leven niet is, is begrijpelijk, maar ook dit is Nederland. Dat de verschrikkelijke menselijkheden van de mensen om je heen inspirerend zijn is voor een schrijver toch ook wat waard. (Staat in je profiel)
Ik vind de zin over politie die vaak aan de deur is geweest voor het plegen van huiselijk geweld wel grappig. Lees hem nog eens goed.
Ik wens je sterkte want fijn wonen is anders.
Gefeliciteerd met de VEC, want dat zegt iets over je kwaliteit.

trawant · 1 oktober 2014 op 15:21

Gelukgewenst met de VEC, je staat toch maar even een hele maand in de etalage.
En hij is hier en daar erg goed geschreven.
Toch is er iets wat me stoort in je wijkanalyse.
Het gebrek aan nuance ofwel de andere kant. Je beschrijft je buurtgenoten als maatschappelijk zwakbegaafden.
Een samenraapsel van mensen met louter afschrikwekkende leefgewoonten. En daar woon jij dan- vrijwillig-tussen.
Als karikatuur geslaagd maar had er nou een pareltje tussen gelegd zodat je je punt even gerelativeerd had.
Nu is je verhaal ondanks alle vermakelijke variaties in mijn ogen toch een beetje eendimensionaal..

evil-ine · 1 oktober 2014 op 15:29

Bedankt voor de uitgebreide feedback. Die zin over de Politie, zoals Ferrara al aangaf, wekt een verkeerd beeld. Die had ik in een andere vorm moeten gieten.

En inderdaad is het stuk ‘relativeren’ niet echt aanwezig, had het verhaal zeker gesterkt. Ik zat (alweer) zo in de emotie tijdens het schrijven, het zegt denk ik iets over mij… Het is voor mij heel lastig mijn woonsituatie te relativeren. Goede tips dames en heren!

Dees · 1 oktober 2014 op 16:40

Goed geschreven, het is fijn om hier weer eens echt en nieuw talent te lezen.

Wat de relativering betreft, ook dat kan een stuk kapot maken, soms kan relativering je hele punt, je emotie, je pointe dusdanig onderuit schoffelen dat een lezer gaat denken, sja, schrijf dan niets op.

Relativering laat je overigens wel sympathieker overkomen.

Bij stukjes die een schrijver onsympathiek doen lijken denk ik nog wel eens aan een ouwetje van vanlidt, getiteld ‘Motorjack’. Een stukje dat ik (pas bij nader inzien) onder mijn favorieten heb geschaard.

Kweetutookniet. Uiteindelijk denk ik dat eerlijk toch betere stukjes oplevert en dat relativering prima kan, mits het oprecht gemeend is.

Ach, hoe dan ook, met veel omhaal, goeie VEC :yes:

    evil-ine · 2 oktober 2014 op 12:40

    Dank je… Leuk dat je enthousiast bent over mijn schrijfsels! Het stuk ‘motorjack’ vond ik prachtig, en neem aan dat de schrijver dit niet echt heeft uitgevoerd. Mijn stuk is een beetje bot maar niet zooo bot :-))

    Relativeren is een gewenst onderdeel van de column. Je hebt gelijk dat je dan ook sympathieker overkomt. Ik heb in mijn wijk een jaar lang hallo en goededag gezegd, zonder antwoord en stilvallen, staren als ik langsloop, dus de vorm van de column past bij mijn beleving. Ik denk dat het nep over was gekomen wanneer ik ga relativeren op een manier die ik niet voel.

    Wederom bedankt voor het exact benoemen van e.e.a., de lezer test het uit.

Jay Blue · 2 oktober 2014 op 09:02

Ik hou hier wel van en ik mag jou wel evel-ine!

Frans · 2 oktober 2014 op 11:30

Zoals uit mijn profiel blijkt, ben ik ook zo’n bankzitter.

    Spencer · 2 oktober 2014 op 12:23

    Geeft nix hoor.

    Er is trouwens een uit idealisme voortgekomen staatsvorm waarin iedereen werkt, al of niet vrijwillig: de communistische dictatuur. Heeft niet alleen geen werkloosheid, maar ook geen misdaad, geen prostitutie, zelfs geen homoseksuelen..

    evil-ine · 2 oktober 2014 op 12:51

    @ Frans: Voel je a.u.b. niet aangesproken! Men pikt het ‘niet werken’ eruit, dat natuurlijk een belangrijk onderwerp is in mijn verhaal. Maar ik doel meer op platheid in het algemeen. Uit jouw columns maak ik op dat je maatschappijkritisch bent en zelf kan nadenken op een manier die hier in mijn wijk zelden voorkomt.

    Mensen die de hele dag NIKS doen, dat is andere koek. En dan bedoel ik dat letterlijk. Enne hee, zelf ben ik (helaas) 100% afgekeurd op lichamelijk gebied….Heb een HBO afgerond en kan niet betaald werken. 🙁 Maar ik haal er wel uit wat er in zit!

Pierken · 2 oktober 2014 op 12:51

Dat de buurt in je systeem staat is hiermee wel duidelijk. Dan lucht het denk ik wel op dat je even alle rotzooi op de buitenkant projecteert. Van het Hek kan (inderdaad) ook zo losgaan op de in zijn ogen infantiele medemens. Van hem vreten ze dat. Zijn zelfreflectie en relativering zitten in zijn beeld van de buitenkant verpakt.

Als je het vilein persoonlijke hier uit weet te filteren of doseert en het even scherp houdt, dan zou je dit ook naar een dergelijk niveau kunnen tillen. Als je dat al zou willen. Tot nu toe zijn jouw stijl- en onderwerpkeuzes inherent aan jouw profieltekst.

arta · 2 oktober 2014 op 22:43

Volgens mij ben jij mijn buurvrouw 😀

Goede VEC!
Wat mij betreft is dit stuk heel puur geschreven, nuance is dan franje en voor mij persoonlijk niet persé een pré.

evil-ine · 3 oktober 2014 op 12:40

@ Pierken; sja als je het zo stelt…Met mimiek kun je het live beter nuanceren. Bedankt voor je compliment, als ik het goed lees. Ik denk dat ik nog veel moet oefenen om een betere schrijver te worden, op columnx dankzij jullie allemaal heb ik sterk het gevoel heel veel te leren!

@ Arta: veel herkenning (helaas voor jou) qua buurtanalyse? Dank voor het compliment :-)) Heb me niet gewaagd aan een nuance die ik (nog) niet voel. Ik schrijf wat ik voel.

Hella Kuipers · 3 oktober 2014 op 13:27

Wat er denk ik afbreuk aan doet, is dat je jezelf in dit stukje zo neerzet als superieur. Als je dat allemaal weglaat, en puur beschrijft hoe het er in die buurt aan toegaat, zou het veel sterker werken, zou de lezer gedwongen worden zélf zijn conclusies te trekken / oordelen te vellen.

    evil-ine · 4 oktober 2014 op 12:31

    Dank voor je tip. Ik ben in mijn afreageer-bui gaan schrijven en ben er in doorgeschoten. Het klinkt inderdaad ‘superieur’, dat niet zo de boventoon had moeten voeren.

spaans · 8 oktober 2014 op 14:11

Ik heb uw column met genoegen gelezen en herken veel van wat u schrijft. Ikzelf heb jarenlang bij de sociale dienst achter de balie gezeten en ik heb vele clienten terzijde gestaan. Ik zou deze mensen anders omschrijven dan u hebt gedaan, maar ik herken de schets die u hebt gemaakt.

    evil-ine · 10 oktober 2014 op 12:49

    Dank voor je reactie. Dat is bewonderingswaardig werk dat je hebt gedaan. Ik zou er het geduld niet voor op kunnen brengen…

Geef een antwoord