Dat is voor mij makkelijker dan schrijven zoals je praat. Als er sprake is van communicatie tussen mensen, (zo zou ik het nooit zeggen) kun je reacties peilen. Je ziet gezichtsuitdrukkingen, hoort eventuele stemverheffingen, soms zelfs emoties. Je houdt natuurlijk ook rekening met het soort gesprek, is het een sollicitatiegesprek, een slecht-weer gesprek, of een kletspraatje, ik noem maar wat.
Voor mij allemaal makkelijker dan iets op schrift stellen.

Een voordeel is wel, dat mijn gedachten sneller zijn dan mijn schrijftempo, zo denk ik nog wel eens na over wat ik schrijf. Mijn hersenen zijn meestal niet sneller dan mijn tong. Een vriendin van me had een poster, die me wel aansprak, met de tekst: ‘O lord, help me to keep my big mouth shut, until i know what i’m talking about’.

Door o.a een column van een militair in een blad, en door een column die ik daar zelf ingestuurd heb, begon ik daar over na te denken. De betreffende militair werd verweten minder fel en scherp te schrijven, dan men van hem gewend was. Ik had ook een stuk waarin ik mijn vingers blauw getypt heb, om het maar netjes te houden. Ik hou mezelf maar voor, dat ik het zo gedaan heb om mensen niet af te schrikken en een breder publiek te bereiken. Klopt geen reet van, maar zo kan ik er nog een beetje mee leven.

De doorslag om hier wat over te gaan schrijven, bracht mijn partner, toen hij ’s ochtends, met de plooien van zijn kussen nog in zijn giechel, in zijn blote kont zijn bed uit kwam. Hij krabde daarbij gedachteloos aan de bovenste rand van zijn schaamhaar, en zijn lul wipte er zo grappig bij op en neer. Als ik dat zou beschrijven als zijn penis, of lid bewogen op het ritme mee, is voor mij het mooie van het moment weg.
Daarbij kwam diezelfde dag van een vriendin een pakketje met de post, met daarin een boek. ‘Er komt een vrouw bij de dokter’. Gruwelijk goed, juist door het taalgebruik, dat maakte het boek echt. Het verhaal zette me aan het denken. Gezien de tijd van het jaar, noem ik het gewoon een goed voornemen. Ik ga een poging wagen, en schrijven zoals ik gebekt ben.


14 reacties

Eddy Kielema · 6 januari 2006 op 17:08

Ik ben benieuwd, Mup!

KingArthur · 6 januari 2006 op 17:16

Ik ben benieuwd, we zullen het wel van je horen.

Outsider · 6 januari 2006 op 17:16

[quote]en zijn lul wipte er zo grappig bij op en neer. Als ik dat zou beschrijven als zijn penis, of lid bewogen op het ritme mee, is voor mij het mooie van het moment weg. [/quote]

Je zou er ook van kunnen maken: ‘en zijn jongeheer wipte er zo grappig bij op en neer’.
Dan rijmt het ook nog.

Trukie · 6 januari 2006 op 19:40

Ik ben benieuwd Mup, om me bij de voorgangers aan te sluiten.

WritersBlocq · 6 januari 2006 op 20:04

Hee Mup, leuk! En weet je, het gaat je lukken ook, egwel ennieandurs.

Li · 6 januari 2006 op 22:00

Blijf, zoals altijd, gewoon jezelf Mup.
Jouw columns zijn altijd recht uit het hart.
Ik vind ze om te smullen dus laat ze maar lekker lullen 😀 😀 😀 (rijmt ook)

Li

sally · 6 januari 2006 op 22:15

[quote] toen hij ’s ochtends, met de plooien van zijn kussen nog in zijn giechel, in zijn blote kont zijn bed uit kwam. Hij krabde daarbij gedachteloos aan de bovenste rand van zijn schaamhaar, en zijn lul wipte er zo grappig bij op en neer[/quote]

Tja, dit vind ik een kostelijk stukje. Voornemen uitvoeren Mup. Ik zie er naar uit!

Groet
Sally

Raindog · 7 januari 2006 op 01:33

[quote]Blijf, zoals altijd, gewoon jezelf Mup.[/quote]

Wat Li zegt, dat gaat voor de meeste mensen op. Nog een quote van iemand daar wel iets van af wist: “Don’t go changing trying to please me.” Of ‘us’.

We nemen je gewoon zoals je bent Mup! Dus wat er verder van komt dat zien we gewoon wel.

pepe · 7 januari 2006 op 11:15

Absoluut een heerlijke Mup-column. En ajb, niks veranderen aan je schrijven.
Recht door zee, ben je dichterbij!
:kiss:

Mosje · 7 januari 2006 op 11:50

Dat kan me wat worden, Mup die geen blad voor de mond neemt. Of juist wel?
Net als de anderen ben ik zeer benieuwd hoe jij gebekt bent.

Dees · 7 januari 2006 op 11:59

Jouw stukjes vind ik al super, dus als je ze nu ook nog zelfgebekt gaat maken, ben ik bij voorbaat al om. Laat maar komen!

Ma3anne · 7 januari 2006 op 12:43

Ja, doen Mup! Gewoon schrijven zoals je praat. Doe je dan ook die boxer met roze hartjes erbij aan?

Mup · 7 januari 2006 op 16:56

Bedankt voor jullie reacties, het was een persoonlijk lulverhaalkrabbeltje dat mijn hoofd niet uit wilde, door reacties, en veel gefrons door mijn taalgebruik, moest het eruit. Je raadt nooit in wat voor kleding ik dit bedankje zit te typen, Ma3:-)

Groet Mup.

Kees Schilder · 8 januari 2006 op 10:28

Ben benieuwd.kan niet missen want je schrijft als een tierelier

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder