Er was er één jarig…

Gisteren zou mijn oma jarig zijn geweest, ze had dan 106 geworden. Eigenlijk heb ik altijd gedacht dat ze makkelijk 110 zou worden, maar ze heeft de 100 niet gehaald. Ze was er wel verdomd dichtbij, het scheelde maar zo’n uurtje of twaalf. Het telegram van de Koningin was zelfs al binnen, hoewel ik denk dat het een voorgedrukt dingetje is geweest, maar het idee op zich is leuk. Het … [Lees verder…]

Deel 1, jaargang 1. De ZKC in 100 woorden.

Hugo Borst en Heleen van Royen schrijven over hun demente moeder. Heleen, die van de vagina selfies, haar seksueel leven in verhalen. Hugo, die van de sport side kick tafel kletspraatjes met oeverloos gezwam. Lees ik ook dat Willem Visser over zijn zoon met Down gaat schrijven. Wie volgt? Laat nou net deze hype bij vele mensen een traantje opwellen en abonnees.  Nou niet bij mij. Ik hou niet van … [Lees verder…]

Deel 2. ‘Amice, Sjoerd’, over de ongemakken van een zakenreiziger.

Op weg naar het ziekenhuis, dat gelegen is in een dal, reed de man door het rode licht. Hij was in gedachten verzonken. Zijn gedachten aan de meest vreselijke seksueel overgebrachte aandoeningen  en wat de gevolgen kunnen zijn. Hij krabde nog even, de jeuk werd erger. Toch maar de stoelverwarming uitzetten, wellicht helpt dat. Hij reed het parkeerdek op, trok een kaartje en de slagboom ging omhoog. Op het tarieven … [Lees verder…]

Slikken is stikken

Ze is prachtig. Ik kan uren naar haar kijken. Ze draagt een jurk, loopt op hakken en haar lippen zijn gestift. Haar haren los, lang en donker. Klaar voor een avond uit, zonder mij en weg van mij. Waarom blijft ze niet hier? Bij mij? Zelfverzekerd loopt ze rond, in onze woonkamer, die ze vult met opgewonden praat voor ze vertrekt. Ik krijg een kus maar haar mond raakt me … [Lees verder…]

Kutprogrammering

Kun je de blauwdruk of printplaat van de ervaringen in je leven nog veranderen? In hoeverre is het mogelijk om een diep intrinsiek verlangen naar het herstel van eerdere ‘beschadigingen’ om te buigen naar bouwstenen die je vooruit helpen in plaats van afbreken? Ik heb het over de liefde maar ook dat is inmiddels twijfelachtig geworden voor mij. Gaat het om liefde of draait het om herstellen wat ooit kapot … [Lees verder…]

Trendwatcher

Alle koffiedik kijkers buigen zich over hun bruine achtergelaten drab in een mok, kopje of glas. Je moet wat als je trendwatcher bent en niet de baardige man achter een computer gestuurde koffiemachine de knoppen naar het sissend geluid mag bedienen. Nee, daar moet je bijna behoren to de IS stam met gekerfde armen en veelal ook nog met een staartje (zo 2009), een wit gesteven overhemd, zwarte schort en … [Lees verder…]

Tomatenkas en andere dagelijkse kwesties ter overdenking

Las ik in het Westvoorne Weekblad een openstaande functie van Tomaten Kas Manager. Direct geeft me dat een beeld van een kas waar Tom at en de kas moet beheren.  Enfin, dit even ter inleiding. Wat ik daar doe? Niets, Weekblaadjes lezen in dorpen. Ik moet er wel zo’n 170 kilometer voor gaan rijden. In de VK van 4j anuari 2017, op de voorpagina rechtsonder, lees ik ‘Congres slikt plan … [Lees verder…]

Wat Else, Els?

‘1 uur hysterisch lachen’, dat is dat programma ’Ik hou van Holland’!, met de gefacelifte en gevulde wangen van Linda. Enfin. In een super overdekte winkelcentrum, net over de grens bij oosterburen, observeer ik- op een comfortabel Duitse degelijkheid bankje – de voorbijgangers met hun volle tassen, kauwende onder- en bovenkaken. In vele maten en vormen gehulde kijkers en kopers. Ik zie een vrouw met in haar linkerhand een papieren … [Lees verder…]

Prikkeling ‘We leven in patronen’

Onze voeten geschoeid betreden betegelde paden. Paden, klinkers als een lange rij van zwijzamen, eindeloos. Eindeloos zonder eindpunt aan de horizon. Een verte zonder haltes, mensen; de kijkers. Kijken naar links dan rechts om dwalend te staren. Staren naar de overkant waar niemand wacht. Wacht!, wellicht op iets dat nooit komt, dat er nu niet is. Niets in het landschap. Landschap van een ooit verdronken land. Achter wat?, met niets en … [Lees verder…]

Lieve single Kerstmannen,

Dat jullie het de afgelopen weken behoorlijk druk hadden is wel begrijpelijk. Wij, single vrouwen ook, maar dan anders. De druk die wij ervaren ligt meer in het gezellig maken van ons huis, bedenken wat we willen eten en met wie. Wij vieren de Kerst het liefst met familie of vrienden die een échte rol spelen in ons leven en niet met een willekeurige vreemde uit het verleden. Zo vlak … [Lees verder…]