Vragenvuur
Vaak is mijn hoofd gevuld met wolken. Soms met brein. Soms met stroop. Zelden zit er echter een man in mijn hoofd. Vandaag wel. Gister ook. Het maakt niet uit. Ik vind hem wel gezellig. Hij mag wel rond blijven hangen. Of in een laatje kruipen in de kast achter in mijn hoofd. En er dan uitspringen op onverwachte momenten, zodat hij me weer aan het lachen maakt. En als niemand in de buurt is, spelen we ‘truth or dare’. Gewoon omdat het kan.

Truth or dare, Mos?
Dare, natuurlijk!
Schrijf een enorm beledigend stuk, waarna minstens vijf mensen twijfelen om zich aangesproken te voelen.
Makkie!
Je krijgt twee dagen.

Nu jij, Arta.
Truth or dare?
Truth natuurlijk!
Watje!
Ja, ach… Verschil moet er zijn.

Okee dan: Wat ga je herinneren aan mij, wanneer ik de pijp aan Maarten geef?
Laat me denken, ik twijfel of ik je überhaupt ga missen.
Hahahaha, pas op, ik kom spoken, hoor!
Kom maar op.
Of ik kruip in je hoofd en ga er nooit meer weg.
Je bent van harte welkom, mijn hoofd staat altijd open voor jou.

Afgelopen week trok je aan mijn rechteroorlel en zei: ‘Daar ben ik dan, mag ik binnen?’ Snel maakte ik de ingang vrij, zodat jij je écht welkom zou voelen.

afbeelding die ik gemaakt heb bij de 02_Egeria van Mosje
Categorieën: Thema column

Arta

Zijn. bewonderen, verwonderen, notuleren, opwaarderen; Het zijn zomaar wat steekwoorden, die voor mij onlosmakelijk zijn verbonden aan 'Schrijven'. *Overigens schrijf en reageer ik als arta natuurlijk op persoonlijke titel

0 reacties

Geef een antwoord