Hij zag een traan over haar wang rollen, langzaam maar gestaag. Dit was voor hem het teken weg te gaan, zich terug te trekken. Hij had immers gezegd wat gezegd moest worden. Hij zag, zoals hij al gedacht had, de tweede traan glinsteren in haar ooghoek. Nog even en ook deze traan zou zijn weg vinden langs haar zachte wang, misschien eindigen op haar volle mond maar waarschijnlijker langs haar kin eindigen op haar witte shirt.

Het shirt trok zijn ogen omlaag, naar de welgevormde hals en lager. Haar licht gebruinde huid stak af tegen het witte shirt. Wat heeft hij toch mooie herinneringen aan deze huid. Zacht, sensueel, smekend om een vederlichte kus van hem die hij er vroeger met liefde op gedrukt zou hebben.

Met een volgende traan zou de meegekomen mascara haar witte shirt bevuilen. Het zal haar niets kunnen schelen, ze treurt om haar herinneringen. Hij wil niet dat zijn laatste blik op haar besmeurt wordt door een simpel iets als uitgelopen mascara. Hij knielt voor haar neer, veegt met zijn duim langs haar wang. Ziedaar, een zwarte veeg.

Vriendinnen zouden haar wel opvangen, zorgen voor verlichting van haar zielenpijn. Hij staat op en draait zich om.

Categorieën: Algemeen

6 reacties

Shitonya · 9 juli 2010 op 21:50

Vrij kort, maar voldoende zeggend. Het was – fictief of niet – vast geen noemenswaardige relatie gezien het gemak waarmee hij zich omdraaide. Aardig geschreven.

DACS1973 · 9 juli 2010 op 22:04

Ondanks hier en daar een taal- of grammaticafoutje en stilistische onvolkomenheden geef je een goede beschrijving van het moment.

LouisP · 10 juli 2010 op 00:44

Worteltje,
bijzonder, en mooi kleintje,
“Hij wil niet dat zijn laatste blik op haar besmeurt wordt door een simpel iets als uitgelopen mascara.”
Is verdorie een prachtzin..

gr.
Louis

Dees · 11 juli 2010 op 09:34

Traan, wang en ik heb alweer een zigeunerkindje op mijn netvlies, kan er niks aan doen. Het is wel mooi geschreven, maar net alsof er iets aan mist, jouw zielenpijn misschien…

Worteltje · 11 juli 2010 op 09:55

Bedankt voor jullie reacties! Het was volkomen fictief, dus vandaar misschien dat er wat minder emotie in zit dan had gekunt..

Mien · 12 juli 2010 op 09:18

Hier kwam ik wel doorheen.
Door de puree dringt langzaam de wortel door.

Mien

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder