Even lijkt het even
Alsof er niets veranderd is.
Al het andere leven.
Gaat door met om het even.
Maar dan valt die splintergedachte.
Dat er iets mist en weg is.
Het is een onvolledig plaatje.
Dat een stukje of een hoekje mist.
Die lege vlek, dat gemis, dat gaatje.
Dat nu in die prent gedijt.
Is niet enkel mijn pony.
Maar mijn hele kindertijd.
Algemeen
Als je er weer bent vanavond
Het is zondagmiddag 13.45 uur. Ik drink koffie en in gedachten ben ik bij jou.Jij bent er niet vandaag. Je komt voor het eten weer thuis, dat is wat je zegt.Geen wonder dat ik af Lees meer…
7 reacties
Esther Suzanna · 10 mei 2018 op 13:40
Wat mooi…
Nummer 22 · 10 mei 2018 op 15:30
?
Namol · 10 mei 2018 op 17:56
Dank jullie.
Karen.2.0 · 10 mei 2018 op 23:37
Weer zo’n mooie!
Arta · 11 mei 2018 op 08:17
Die laatste zin geeft het gedicht een ander gezicht.
Mooi!
Namol · 11 mei 2018 op 14:24
34 is hij geworden. Bij ons geboren en gestorven. Ik was het eerste en het laatste dat hij zag…
Mien · 14 mei 2018 op 09:53
Ah, we mogen weer dichten op de frontpagina. Top!
Mooi dichtsel. ?