[i]Zoals de bloesem een voorbode is van het fruit in de zomer, zo zijn wensen en verlangens van mensen een voorbode van hetgeen ze later kunnen realiseren.[/i][size=xx-small]*[/size]. Ik ben op zoek naar inspiratie. Zo dwarrelt de bloesem door mijn hoofd, terwijl buiten de wereld onderduikt in een witte laag van isolatiemateriaal. Bijzondere kwaliteiten heeft zo’n laag sneeuw, het verstilt het blikveld om me heen en gunt het een kleine adempauze.

Alleen, geen bloesem te zien.

Zoals ooit eens iemand de weg naar het hiernamaals geplaveid zag met een berg verdwaalde sokken, die gesorteerd moeten worden alvorens je door mag lopen, is de weg naar mijn hiernamaals ongetwijfeld bezaaid met open eindes en losse brokjes onaf. Met beloftes die onvervuld bleken en talent verspild. Met verkeerde keuzes en langdurige gevolgen. Met angst om uit het leven te trekken wat ik wil, in plaats van lef als enkelvoud van leven.

Ik blijk de slaaf van mijn loonstrook, de workaholic die zich het lazarus werkt voor een bodemloze put. En niet voor het eerst. Baan na baan knal ik op een muur, die doodgewoon de mijne blijkt te zijn, als een blinde ezel met Alzheimer. Dat geeft koppijn, ook na werktijd.

Buiten sneeuwt het. Geen bloesem te zien, maar wel een dikke, witte laag. Het is misschien wel tijd voor een wandeling en misschien een kop choco toe, misschien zelfs wel met de man van wie ik houd. Relativeren en mogelijk eindelijk maar eens leren. Van fouten, tot wellicht een klein, doch nieuw begin. Als bloesem of als sneeuw voor de zon, dat zal alleen maar kunnen blijken bij het zetten van een volgende stap.

[size=xx-small]* [i]De Creatiespiraal[/i] – Marinus Knoope[/size]

Categorieën: Maatschappij

16 reacties

archangel · 9 maart 2005 op 11:25

Heel mooi Desa. Ik voel wat je schrijft en bedoelt.

Michaël

Massau · 9 maart 2005 op 11:29

Lekker zwaar, compact en ook nog herkenbaar.

Mup · 9 maart 2005 op 11:37

[quote]talent verspild[/quote]

Bij jou? Echt niet!

[quote]Het is misschien wel tijd voor een wandeling en misschien een kop choco toe, misschien zelfs wel met de man van wie ik houd[/quote]

Dat heb je toch wel gedaan zeker? Is heerlijk!

Mooi hoe je verwoord hebt, dat er altijd dat gevoel-verstand dilemma is,

Groet Mup.

Louise · 9 maart 2005 op 12:00

Ongelooflijk mooi en ongelooflijk af, deze column.
Alles past; de layout, de woorden en de nogal heftige emotionele boodschap, die bedekt door een dikke laag sereen wit, zeer ingetogen wordt.
Ik ben (gepast) stil.

Kees Schilder · 9 maart 2005 op 12:35

Uitzonderlijk mooi!

Wright · 9 maart 2005 op 13:16

Zucht…mooi geschreven Des!
[quote]Met verkeerde keuzes en langdurige gevolgen[/quote]
Dit is een zin waar ik een beetje mee worstel.
Hoe zouden andere keuzes uitgepakt hebben?
Misschien nog wel beroerder, het blijft lastig, keuzes maken…

KingArthur · 9 maart 2005 op 16:31

De bloesem is misschien niet te zien, de wens is er wel degelijk. Is de werkelijke vraag niet hoe deze om te zetten tot actie?

sally · 9 maart 2005 op 17:44

is de weg naar mijn hiernamaals ongetwijfeld bezaaid met open eindes en losse brokjes onaf.

Ik ben bang dat dat uiteindelijk voor iedereen het geval is.

Heel erg mooi.
liefs
Sally

Ma3anne · 9 maart 2005 op 19:01

En al die brokjes en onaffe stukjes zullen zich toch aaneenrijgen tot een compleet leven, waarin talenten hun eigen weg hebben gevonden en niet die, die jij had gewild, wellicht.

Maar dat zie je pas als je al een eind op weg bent (sprak zij uit ervaring).

Je talent als bijzondere schrijfster is in elk geval niet onopgemerkt gebleven of verspild….. 😉

Raindog · 9 maart 2005 op 22:03

Dees toch, zo ontzettend mooi geschreven. Ik herken er veel in, denk zo vaak dat het allemaal nog moet beginnen en ril soms van angst bij enkel de gedachte aan de mogelijkheid dat het allemaal juist op mij wacht.

En daarom voor jou:

[i][font=Verdana]’Planes and trains and boats and busses, characteristically evoke a common attitude of blue, unless you have a suitcase, a ticket and a passport, and the cargo that they’re carrying is you.'[/font][/i]

(By you know who…..)

Li · 9 maart 2005 op 22:17

Een bijzonder mooie combinatie van poëzie en proza Dees!

Een soort van prozaie 😉

Li

WritersBlocq · 10 maart 2005 op 09:53

Briljant Desa!

Mosje · 10 maart 2005 op 13:41

Stop met zoeken Deesje, en je zult het vinden.

Fred · 10 maart 2005 op 15:02

Mooi!
I rest my case.

Dees · 10 maart 2005 op 15:27

Wat een mooie reacties op mijn sombere kopzorg, ik zou er haast mijn humeur van terugvinden.

Ik wilde overigens eigenlijk schrijven “Ik baal van mijn klotenbaan en da’s niet voor het eerst”, maar ja, dat klinkt ook zo simpel 😀

@Raindog, bedankt voor je mooie stukje dat me wel ff raakt…
@Li, thanks, nu weet ik het helemaal; ik word prozeet!
@Fred, which case, of mis ik nu iets voor de hand liggends?

Greetz, Dees

pepe · 10 maart 2005 op 17:12

Mooie column?, poezie?, proza?, wat doet het er toe? Mooi!!

Voetje na voetje vooruit en soms een akelige val
maken het leven spannend, niet altijd makkelijk.
Leerzaam dat wel.

Geef een antwoord