Mag ik u een kijkje geven in het treurige bestaan van ambtenaar Wal, werkzaam bij de Sociale Dienst van de gemeente Ridderkerk? Ieder jaar wordt een prijs toegekend aan “De Jonge Ambtenaar van het jaar”. De heer Wal nomineer ik graag voor de titel “Klootzak van de eeuw”. Hij heeft een bijstandmoeder een door haar gewonnen prijs van 50 euro afgepakt. “Wal is de naam. Karel. Ik doe heel nuttig werk op het gemeentehuis van Ridderkerk. Zo zie ik het als mijn taak, te zorgen dat er geen overbodige paperclips met de dossiers mee het archief in gaan. Want dat betreft wél gemeenschapsgeld. En niet zo lang geleden heb ik mijn zaalgenoot Hendrik aangegeven bij het Bureau Ambtelijke Integriteit wegens het voeren van een privé-telefoongesprek op een toestel der gemeente. Want dat kan niet door de beugel.

“U zult mij er nooit op betrappen dat ik te laat op mijn werk kom. En ook te vroeg naar huis gaan vind ik uitermate onverantwoordelijk gedrag, net zoals te ruime lunchpauzes. In een cahier met een stevige kartonnen kaft houd ik dus de tijden bij van binnenkomst, lunchpauze en vertrek van al mijn collega’s op de zaal. De gemiddelde gemeentebeambte werkt zeker 3 minuten per dag te weinig. Ik heb daarvan al herhaaldelijk melding gemaakt aan de gemeentesecretaris, en ik vind het teleurstellend dat ik steeds maar geen reactie krijg. Nu overweeg ik, mij tot het College van Burgemeester en Wethouders te wenden.

“Mijn bestaan is zeer eenzaam. Ik heb geen vrouw, en vrienden heb ik evenmin. Het is mij niet bekend, waarom. Zelfs op de korfbalvereniging waarvan ik lid was, keek iedereen mij met de nek aan. Ik houd erg van zorgvuldige administratie, dus zo vreemd is het niet dat ik de belastingdienst heb gevraagd, de omzetbelasting op de in de pauzes der wedstrijden geschonken thee eens te controleren. Mijn collega’s willen evenmin met mij lunchen, en de koffiehoek stroomt altijd leeg als ik daar een kopje koffie kom halen, en tegelijkertijd even controleer of er geen gesprekken worden gevoerd over onbelangrijke onderwerpen als het beste merk waspoeder of de vraag, hoe schoon de woningen mijner collega’s zijn. Liever heb ik dat er wordt geconverseerd over de naderende aanpassingen van de Gemeentewet.

“Maar ik boek regelmatig succes. In de plaatselijke krant zag ik dat een onzer cliënten een prijs bij de supermarkt had gewonnen. 50 Euro aan boodschappen. Ik heb haar ontboden op ons kantoor, want mevrouw bleek een uitkering ex Wet werk en inkomen te hebben. Iemand die kan winkelen, kan ook solliciteren. Bovendien bleek uit haar giro-afschriften dat een vriend ter gelegenheid van haar verjaardag een bedragje op haar rekening had gestort. Wegens meldingsplichtverzuim in de zin van de Algemene Bijstandswet heb ik zowel de 50 euro van de supermarkt als het geld dat mevrouw incasseerde van haar vriend gekort op haar uitkering. Het feit dat mevrouw het geld heeft besteed aan de verjaardag van haar zoontje doet niet ter zake. Inkomsten zijn inkomsten.”

Tot zover ambtenaar K. Wal. Gevaarlijke rechts-populistische partijen bepleiten een stevige inkrimping van het ambtenarenbestand in Nederland. Daar ben ik om allerlei redenen fel op tegen. Maar ééntje minder? Dát moet kunnen…


DriekOplopers

Driek Oplopers is het pseudoniem van veelschrijver Rikus Spithorst. Rikus is actief als voorzitter en woordvoerder van de Maatschappij Voor Beter OV en is hoofdredacteur bij stevigestukkies.nl

10 reacties

Siebe · 19 oktober 2006 op 07:48

Ik zeg maar zo, ik zeg maar [url=http://www.lastvandeburger.nl/]niks.[/url]

😀

Bitchy · 19 oktober 2006 op 07:54

Ik ben letterlijk misselijk na het lezen van dit stukje, te veel realiteit misschien?

Enorm treffend!

arta · 19 oktober 2006 op 09:55

Die naam: Super! K.Wal!!
Verder weer enorm leuk en humoristisch beschreven.
🙂

Prlwytskovsky · 19 oktober 2006 op 10:08

Compliment hoe je dit verwoord. Je haalt met dit schrijfsel het bloed onder mijn nagels weg. 😉

Chantal · 19 oktober 2006 op 13:13

:laugh:

Sterk verwoord weer!

pally · 19 oktober 2006 op 14:02

De door jou beschreven klootzak van de eeuw maakte mij kwaad en treurig tegelijk….

[quote]’Klootzak van de eeuw'[/quote]

En wat heb ik toen gedaan; gelachen, Driek.
Goeie column!

Ann · 19 oktober 2006 op 18:28

Wat een zielig venteke!
🙂

Ma3anne · 20 oktober 2006 op 07:43

Ben het helemaal met K.Wal eens. Bijstandsmensen horen geen prijzen te winnen.

Op dit moment zit ik zelf even in de Bijstand. Ben benieuwd of ze de 5 euro die ik in de Staatsloterij won gaan korten.

Peer · 20 oktober 2006 op 20:07

Het belachelijke hiervan is, dat meneer K.Wal vergeten is dat hij zelf ook de nodige duiten kost. De waarde van de tijd die hij hierin gestoken zal hebben zal niet minder dan het dubbele zijn van het teruggevorderde bedrag. In feite kost het overijverige gedrag van meneer K.Wal de belasting betalende Nederlander zo’n 50 Euro! Inhouden uit zijn loon zeg ik je!

Trukie · 20 oktober 2006 op 23:09

De weldoorluchtigopgeblazen K. Wal is teruggefloten door zijn superieuren. Het bedrag is niet in eurootjes uigekeerd, maar in boodschappen. Als de bijstand dat terug gaat vorderen, mag er ook niemand meer naar de Voedselbank of bij een lief familielid gaan eten.

Deze openbare douw zal het overijverige heerschapje nog lang heugen.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder