Survival of the fittest

Indiana Jones eat your heart out, vanaf vandaag ben ik de meesteres.
Gisteren na mijn radiouitzending liep ik nietsvermoedend naar de uitgang van het pand, toen de deur niet wilde meewerken. Ik kon er niet uit! Een vreemde gewaarwording kan ik je zeggen.

tamponreclame

Mijn leven is soms net één grote tampon reclame.

Datum: Zaterdag 28 mei 2005
Tijd: 01:21 uur
Lichamelijke toestand: Ongesteld.
Sigaretten: Ontelbaar
Wandelingen met Dali: 4
Chips: te veel
Koekjes: te veel
Koppen thee: 7
Gekeken films: 2
Sms-jes naar lover: 2
Sms-jes van lover: 0 (lees: NUL)

Liefde & denken samen door één deur?

Is verliefd zijn niet een vloek voor de ware filosoof?
Het vertroebelt je beoordelingsvermogen, je ziet door de roze bril de dingen niet altijd zoals ze zijn, je leeft in een constante roes veroorzaakt door nachten (middagen, ochtenden) gevuld met hartstochtelijke vrijpartijen en je ervaart plots allerlei vervelende emoties zoals jaloezie, onzekerheid en angst. Kortom, er nemen allerlei tegenstrijdige gedachten bezit van je, en je bent nóg verder verwijderd van de zo ijverig nagestreefde waarheid.

Bel Je Moeder

“Het leven is een feest, en jij bent uitgenodigd” , staat er op een van de vele Loesje kaarten die ik in huis heb. Een mooie gedachte.

Vandaag had ik echter wat moeite hier mijn levensmotto van te maken.

X – BOX

Ik heb vanavond de hele avond totaal ontspannend op de bank gelegen, lurkend aan een flesje rosé. Een glas vond ik overbodig, hij ging toch zeker op? Mijn vriendin zat naast mij, ik had mijn voeten (gehuld in dinosaurus pantoffels) lekker op haar benen gelegd. We rookten de ene na de andere sigaret, en luisterden naar elkaars favoriete muziek.

Bultjes

Die irritante bultjes op het puntje van je tong, waar komen ze in godsnaam vandaan? Mijn mama zei altijd dat je dat kreeg als je te weinig vitamientjes at. Ik heb altijd gedacht dat het een valstrik was om mij m’n bord leeg te laten eten. Maar de laatste tijd eet ik erg ongezond en onregelmatig, en jawel, daar is er weer eentje. Op labiele momenten hoor ik meteen een stemmetje in mijn hoofd : “Tongkanker.” Van al het roken, natuurlijk. Maar dan pets ik mijzelf op de wang en denk ik aan het verhaaltje van mama, en dan eet ik die avond héél gezond.

Gewoon

Alsjemenou, ik heb een blauwtje gelopen!

Ik voer nooit wat uit, ik steek nooit een hand uit, ik durf nooit te zeggen wat ik voel, en eindelijk raap ik al mijn moed bij elkaar en doe ik -gesteund door mijn collega die vindt dat ik teveel nadenk en eens een pleziertje verdien- een poging tot flirten, en een minuut later wenste ik dat de vloer onder mij zich opende en mij in een heel diep gat kon laten verdwijnen.