Inburgeren in Apeldoorn

Ergens in de jaren negentig van de vorige eeuw zijn we van een mooie stad in het westen van het land naar Apeldoorn verhuisd. Na een lange zoektocht hadden we een prachtig huis gevonden, in een prachtige omgeving, op een steenworp afstand van een prachtig bos en als je die steen de andere kant opgooit, dan komt die in het prachtige stadscentrum terecht. Ik zou haast zeggen: in woord prachtig!

Vrije energiemarkt

Ik heb ruzie met mijn vrouw.
Dat komt zelden of nooit voor maar nu zijn de rapen echt gaar.
Het volgende is het geval: ik heb aan klussen in huis een broertje dood, niet omdat ik het niet wil, maar omdat ik het niet kan. Ook aan klussen in de tuin heb ik een broertje dood, maar daar kan ik wel, terwijl ik het niet wil.

Vijftig+

Tien jaar geleden was Karel mijn beste vriend. Samen naar voetballen, samen een biertje drinken, samen vuilbekken, u weet wel hoe dat gaat tussen beste vrienden. Net als ik was Karel een groot liefhebber van het vrouwelijke schoon. Alleen had hij altijd de gewoonte om na twee biertjes op Lubberiaanse wijze zijn arm om een bevallige taille te slaan. Heel onschuldig overigens, want hij was gelukkig getrouwd en had een schat van een dochter en een keurige zoon.

Het zit in de familie

In mijn dromen heb ik een grote voetbalcarriere achter de rug met veel doelpunten en nog meer vrouwen. Toen ik zestien jaar was kwam Kim Wilde spontaan na een van mijn weergaloze acties van haar poster af om met mij de liefde te bedrijven. Maar zoals dat altijd gaat: hoe meer de dromen jeuken, des te harder schrijnt de werkelijkheid.

Erfelijkheidsleer

Als Onze Lieve Heer de mens geschapen had met drie handen, dan had ik drie linker handen gehad in plaats van twee. Wanneer ik een spijker in een plank moet slaan, dan pak ik eerst de pleisters en het snelverband, nog voordat ik de hamer ter hand neem.

Wouter

A., 19 februari 2003
Wouter,

Met een licht gevoel van genoegen zie ik dat je positie begint te wankelen. Je fractiegenoten eten niet meer uit je hand en in de verte zie ik al een LPF-tafereeltje gloren met een losgeslagen Albayrak die voor de camera’s staat te vloeken en tieren en jou portretteert als lakei of knipmes, je mag het zelf kiezen.

Mient-Jan

A., 18 februari 2003
Mient-Jan,

Het getuigt wel van lef om me meer dan een jaar lang te mijden alsof ik besmet ben met de vliegende builenpest om me vervolgens te bestoken met een ellenlang epistel waar een marathonloper nog van achter adem zou raken. Alle voors en tegens nog eens netjes op een rij, alsof je een kudde doofstomme muilezels achter je aan moet zien te krijgen. Uiterst genuanceerd allemaal, hoor, petje af!

Geachte heer Balkenende

A., 17 februari 2003
Geachte heer Balkenende,

Het is al weer enige tijd geleden dat ik u hoorde spreken over uw idee dat ons land behoefte heeft aan leiderschap. Had dat destijds betrekking op uw persoon of op uw partij? Of was het soms op dat rare kabinetje van u? Een ding is duidelijk: als u ook maar over een sprankje leiderschap beschikt, dan trekt u nu de stekker uit die zieltogende informatieronde.

Mat

A., 15 februari 2003
Mat,

Sorry, dat ik zo’n lange tijd niks van me heb laten horen, maar wees eerlijk: je stond ook niet echt in het centrum van de belangstelling. Sinds jouw clubje zich een beetje gedraagt zoals het hoort, lijkt het doek gevallen. Het is te hopen voor jou dat je backstage nog wat wordt geknuffeld want van de warmte van de spotlights hoef je nu even niet te hebben.

Gestrenge Donner

A., 14 februari 2003
Gestrenge Donner,

Ik herinner me van vorig jaar de vele lovende woorden aan jouw adres omdat je zo fluks het nieuwe kabinetsbeleid op papier had gekregen. Voor de verkiezingen waren de partijen het er over eens waren dat één A4-tje kon volstaan maar in al je ijver wist je toch nog een kleine novelle uit je pen te laten vloeien. Als je toen geweten had dat dat kabinet het maar 86 dagen vol zou houden, dan had je na dat ene kantje ook wel op kunnen houden. Maar goed, dat is achterafgeklets.

Lieve Agnes

A., 13 februari 2003
Lieve Agnes,

Het wordt de laatste tijd iets minder maar nog steeds zijn er veel dames in mijn omgeving die lopen te geilen op het sex-appeal van Wouter Bos. Ik had zelf het idee dat zijn Axe deodorant inmiddels uitgewerkt was maar er lijkt geen einde te komen aan de hijgerige complimentjes over zijn lekkertje kontje. Ik weet dat jij hem niet mag, maar zeg eens in alle objectiviteit: wat is er met dat kontje?

Wouter

A., 8 februari 2003
Wouter,

Ik weet niet waar het aan ligt maar het lukt jouw partij iedere keer weer om mensen op de buis te toveren die de hoogte van mijn frustratietolerantiedrempel feilloos weten te peilen om er vervolgens met minstens een meter verschil overheen te denderen. Eerst Vriendt Peper die niet weg te branden was en nu die Marlboro-figuur van een buitenlandspecialist, Bert Koenders.