Lieve Agnes,
Het is nog maar kort geleden dat je ons hebt verlaten en eerlijk gezegd mis ik je nu al. Ik ben niet zo goed in brieven schrijven, maar voor jou wil ik graag mijn best doen. Niet omdat we beste vriendjes waren, maar omdat ik zoveel aan je te danken heb. Voordat ik je definitief uit mijn hoofd zet, moet me een aantal dingen van het hart (ja Agnes, ook ik heb echt een hart). Ik hoop dat je na mijn brief weet wat je allemaal voor me betekend hebt.
Steeds minder mensen vinden hun weg naar de katholieke kerk en je zou verwachten dat de beleidsmakers van het Vaticaan daar iets aan proberen te doen. Maar als je de kranten er op naslaat, dan lijkt het alsof het hoofd van de Roomse marketingafdeling zijn vak niet helemaal begrijpt. Zijn voorgangers van lang geleden waren succesvol in het winnen van zieltjes met hun strategie mensen de hel in het vooruitzicht te stellen als zij niet naar de kerk zouden gaan. Mensen van nu trappen daar niet meer in en dus moeten ze creatiever worden in ledenwerving.
In een Haags bruin café raakte ik maandagavond in gesprek met een bediende van koningin Beatrix. Zijn hoofdtaak is het verzorgen van de visite op paleis Noordeinde. Hij had een loodzware dag achter de rug en was nu zelf toe aan een borrel. Na de val van de regering had hij veel gasten moeten ontvangen vandaag. Zoonlief Willem-Alexander was druk met het aanmoedigen van Olympiërs in Vancouver dus had hij alles alleen moeten doen. Daarnaast had hij ook nog eens te maken met een chagrijnige koningin, omdat die haar welverdiende skivakantie af had moeten breken. Ik besloot de beste man een biertje aan te bieden en vroeg hem naar zijn belevenissen van de dag.
Je kent ‘m vast nog wel, die reclame van Chocomel uit de jaren tachtig. Die met dat meisje dat, zodra haar ouders vertrokken zijn, het nummer Think mee blèrt en wild op de tafel staat te dansen. Weet niet waarom, maar ik kreeg er altijd meteen zin in. In chocolademelk wel te verstaan. Ik weet sinds kort wie dat meisje geweest moet zijn en die kennis maakt dat ik tegenwoordig liever een glühwein neem. Wie de rol dan speelde van dat opgewonden meisje? Astrid Joosten. Hoe ik dat weet? Onlangs bekende Astrid live op televisie dat een chocoladetaartje waar vloeibare choco uit stroomt haar enorm opwindt. “Ik word daar zó geil van, maar weet niet hoe ik het zelf moet maken”.
“Goedenavond meneer Balkenende, fijn dat u weer aan wilt schuiven voor het wekelijkse vraaggesprek.”
“Ook een goedenavond meneer Hagens, ik vind het altijd prettig om hier te mogen zijn.”
“Wilt u een kopje koffie?”
“Grappig dat u dat vraagt. Het is namelijk zo dat ik vaak om deze tijd gebruik maak van een kop vers gezette koffie, maar ik kom er helaas lang niet altijd aan toe. En soms heb ik na een lang debat simpelweg behoefte aan een blikje fris om mijn suikerspiegel op orde te brengen. ”
