De reden dat ik aan een column over deze kiespijn begonnen ben is eigenlijk ook nog wel een aardige. Toen ik voor de behandeling van de opspelige zenuw bij de tandarts kwam, had hij juist een nieuwe praktijk betrokken.
Het weekend dat ik zo’n last had van die ontstoken kies, belde ik op zaterdagavond in grote kiespijnnood de dienstdoende tandarts. Deze kon op dat moment ook niet veel voor mij doen, omdat een zenuwbehandeling erg tijdrovend is, en niet alleen dat, hij zou er ook nog assistentie bij nodig hebben die hij op dat moment niet beschikbaar had.
Afgelopen weekend voelde ik iets zeurends opkomen in mijn mond. Ik ken dat. Een jaar of vijftien geleden had ik om de paar maanden een wortelpuntontsteking, en verloor ik op die manier een aantal volgens de tandarts niet te redden kiezen. Maar net als toen hield het gezeur deze week weer op, en kwam daarna terug.
