Het zal er nu toch van moeten komen. Ik moet met de billen bloot. Het moet afgelopen zijn met al dat versluierende wollige taalgebruik. Ik kan er geen doekjes meer om winden. Hoezeer het me ook met schaamte vervult, ik kan er niet langer om heen.
Hoever kan ik gaan in het volgen van Bridget? Tot stalken wil ik mij niet verlagen. Er blijven ook in de virtuele wereld grenzen. Al kan ik zonder haar ooit te spreken of zelfs maar in levende lijve te zien veel over haar te weten komen. Aan interviews, losse uitspraken, foto’s en zelfs filmpjes geen gebrek.
Alles is vastgelegd op het wereldwijde web.
Eens gezegd blijft voor altijd gesproken en eenmaal blootgegeven is nooit meer te bedekken. Het internet is onverbiddelijk.
Bridget en ik zijn op de verkeerde voet begonnen. Waar ik het lef vandaan heb gehaald om te denken een kans te maken, is mij op dit moment jammerlijk ontschoten. Ik verwacht overigens niet dat ik haar met mijn avances voor het fraaie hoofd heb gestoten of op de lieflijke tenen heb getrapt. Ze is met zo’n wulps gegoten lichaam waarschijnlijk wel het een en ander aan ongewenste intimiteiten gewend. Het kan, zo zal de toekomst uitwijzen, nog allemaal veel erger. Maar dit is van later zorg en staat nu nog in de sterren geschreven.
Het fascineert me dat Bridget op zoek gaat naar een vriendje. Op de een of andere manier wekt het ergens een sluimerende erotisch of sensueel getinte fantasie op. Het is een vreemde mengelmoes van een idee voor een serie satirische verhaaltjes met het zal toch niet dat deze koe of nee stier zo een bunny vangt.
Ik las dat Bridget Maasland een partner zoekt. Via de televisie nog wel. Ik ben net als zij zelf zo treffend zegt ook volop in de markt. Ik ben eerlijk gezegd en zonder te verblikken of te verblozen best een ideale partner voor Bridget. Of ze nu een vaderfiguur zoekt of liever een altijd kind gebleven nietsnut. Bij mij kan ze terecht voor alle twee. Zij op haar beurt kan heel wat van mijn jongensdromen vervullen; erotisch zowel als anderzinds.
