Het fascineert me dat Bridget op zoek gaat naar een vriendje. Op de een of andere manier wekt het ergens een sluimerende erotisch of sensueel getinte fantasie op. Het is een vreemde mengelmoes van een idee voor een serie satirische verhaaltjes met het zal toch niet dat deze koe of nee stier zo een bunny vangt. Ik zal immers niet de eerste man op leeftijd met een jong blaadje zijn. Pas geleden haalde de prille liefde tussen het ontluikende bloempje Eva Jinek en de al wat uitbuikende Bram Moskowicz de media en eerder bleek ook het leeftijdsverschil tussen Susan Smit en Peter R. de Vries een stormachtige relatie niet in de weg te staan.
Het zou de burger moed moeten geven, maar ik moet bekennen dat een Calimerogevoel me overvalt. Ik heb zoiets van ja zij wel.
Het zijn veroveringen waar je ook als jongeling mee voor de dag kunt komen, dus als op het eerste gezicht uitgeblust strijder lun je er helemaal prat op gaan. Je loopt natuurlijk niet voor schut met vrouwelijke paradepaardjes als als Eva en Susan. Ze zijn nog succesvol ook. Daar kun je wel even mee over laat ik zeggen de ramblas in Barcelona paraderen.
Nu zijn Bram en Peter ook niet de eerste de besten of juist wel. Welbespraakte en beroemde mannen zijn het.
Daar kan ik niet tegen op. Tenminste nu nog niet.

Mijn pogingen om Bridget voor me te interesseren zijn op het eerste gezicht weliswaar ietwat stuntelig en overmoedig maar nader beschouwd beslist niet kansloos.
We zijn als het ware voor elkaar bestemd. Omdat zij via de tv een vriend zoekt en ik me via internet als kandidaat presenteer, zijn we tot elkaar veroordeeld. Ik kan me immers beroemd bloggen. Mijn fantasie om een tv-persoonlijkheid ,in goed Nederlands, -babe te verleiden, is op deze manier gedoemd om uit te komen.
Ze kan dadelijk niet om me heen. Mijn blog trekt als het even wil zelfs meer belangstellenden dan haar programma. Ze moet er wel aandacht aan schenken, mijn volgers smeken er om.
Zo komen droom en werkelijkheid, virtuele en tv-wereld; sterker nog, een oude ventsfrustratie en het de facto voltrekken van de vriendschapsdaad steeds dichter bijelkaar.
Zij moet over mijn dromen berichten en mij in haar zoektocht betrekken. Het publiek wil het zo. De datingshow Bridget zoekt een vent is daarmee van de baan. Niet zij zelf bepaalt voorwie ze wat voelt maar de reaguurders – zoals het volk tegenwoordig heet – zijn de koppelaars van weer een tot mislukken gedoemd sprookjeshuwelijk.
Het uit elkaar spatten van de natte droom van een oude bok levert uiteindelijk op zijn beurt dan weer fantastische televisie en internetartikelen op.
Ik voorpel nu al een hype.

Het wordt nog mooier. Want door al dat gefantaseer, treed ik toe tot het legertje bekende Nederlanders en ga om het compleet te maken via televisie op zoek naar een nieuwe partner.
Een onuitputtelijk bron van vermaak is geboren.

Nu is al dat tv-gedate niet van vandaag of gisteren. All you need is love stond lang geleden aan de wieg van dit ons overspoelende publieke liefdesgetob.
Ik was in die tijd hopeloos tot over m’n oren blind van tedere gevoelens voor een vrouw uit een ver vakantieland. Het was niet eenvoudig om haar over te laten komen.
Collega’s suggereerden toen al om Robert ten Brink in te schakelen.
Hoewel ik mijn liefde graag van de daken schreeuwde, ging me dat heel wat bruggen te ver en grenzen over. Daarvoor vind ik het allemaal te persoonlijk; iets intiems tussen haar en mij.

Die schroom staat me nog steeds in de weg. Om nu echt in het programma van Bridget op te treden, stuit me tegen de borst.
Al zal ik er natuurlijk aan moeten geloven dat Bridget nu eenmaal een bekende babe of toch op z’n minst tv-persoonlijkheid is. Als ik met haar verder wil, zal ik de onvermijdelijke publiciteit rondom onze relatie moeten accepteren.
Dus vooruit met de geit; deze oude bok staat volledig tot haar dienst.


Frans

Ooit schreef ik voor een regionaal dagblad. Daar hadden ze na 22 jaar genoeg van en nu probeer ik het hier. Na een grote tussenpauze hoop ik de draad weer op te pakken.

10 reacties

Avalanche · 21 september 2010 op 14:26

Aflevering 1 vond ik leuk, deze minder.

LouisP · 21 september 2010 op 16:27

Frans,
‘k heb ze volgens mij allemaal al heb gelezen, of anders toch binnenkort.
Brigdet ken ik sinds kort, via jou Frans…
Brigdet stukken lijken alsof je het gewoon opschrijft zonder bij na te denken. Er lijkt niets aan gekunsteld. Het is puur, realistisch, beetje geil en volgens mij best desmannes..of beter desjongskes

weer ne goeie… Frans

gr.
Louis

Mien · 21 september 2010 op 18:44

Amay zunne … ik zal er eens seffens een muziekske onder plakken …

[b][url=http://www.youtube.com/watch?v=ZPNntaTAo-w]B&B featuring Brook, Ridge and Bridget[/url][/b]

Mien Taylor

Kwiezel · 21 september 2010 op 20:54

De realiteit heeft je ingehaald Frans. Johnny de Mol schijnt achter de schermen de strijd te hebben gewonnen 😉

Frans · 21 september 2010 op 22:12

Ik weet het. Daarover gaat – ik licht ’n tipje van de sluier op – Bridget 10

sylvia1 · 22 september 2010 op 06:38

😆 deel 10 al???

Frans · 22 september 2010 op 09:07

Ja de serie is al een tijdje aan de gang op de Schrijfsite van Trouw. Gisteren is nav het nieuws over Bridget en Johnny deel 10 verschenen.

Ontwikkeling · 22 september 2010 op 09:23

[quote]ik moet bekennen dat een Calimerogevoel me overvalt. Ik heb zoiets van ja zij wel. [/quote]
Leuk ;-))

sylvia1 · 22 september 2010 op 19:18

oeps :oeps: dacht serieus dat het grappig bedoeld was. Maar… in ieder geval nog 8 Bridgetten dus, wel een leuk vooruitzicht!

arta · 22 september 2010 op 20:05

Ik vind ze leuk, de Bridget’s!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder