Romelancholiek dwalen over de Via Appia. Genieten van het Colosseum. Nat worden in het Pantheon. Rondgang op de Sint Pieter. Cappella Sistina. Liggen op de rug. Turen naar het laatste oordeel. Papa prevelt Ave Maria. Rook om mijn hoofd. Struinen door het Forum Romanum. Monumentje Vittorio Emanuele. Typemachine, bruidstaart voor Lees verder…
Doorspekt met kermis dool ik door de straten. Mijn oren vallen er bijna af, zo luid komen de muziek en boodschappen binnen. Zes emmers heb ik al gevuld. Met ballen gooien en met spuw. Meters heb ik in de lucht gehangen. Soms over de top en kop. Lichtflitsen in alle Lees verder…
Moe de voeten onder de tuintafel, rustend op een dito stoel. De nooit meer ophoudende wind kietelt zachtjes mijn oren. Duiven fladderen in het struikgewas lonkend naar elkaar. Wegvliegen is de kunst. Op het moment suprême. Een autodeur slaat dicht, ver achter het tuinhek. Fijn dat hij zo lang is. De Lees verder…
0 en O hebben iets samen. Twee tekens die signalen delen vanuit een middelpunt, gelegen vlak onder de navel. Een onderbuikgevoel zogezegd. Beiden zijn ze een beetje misselijk en licht in het hoofd. Een hoofd dat maar moeilijk te zien is. Zowel 0 als O dragen het een beetje verscholen Lees verder…
Dolend door een witte kamer. Vierkante, rechthoekige, ronde, ovale en langwerpige wanddozen aan alle muren. Stekkerdozen aan het plafond, hangend aan witte kabels. Ze roepen en schreeuwen. “Contact, contact!” Een man, de armen, handen, kruislings over zijn middel naar achter vastgebonden. Strompelend, haast vallend kriskras door de ruimte. Zoekend, smekend. Lees verder…
