SH! – Meeuwenbonbon – 3/3

Er ging een wereld voor me dicht. Handig ontdeed ze zich van de in die periode o zo noodzakelijk aangebrachte irrigatiekurk.
Met een sierlijke rodeobeweging slingerde ze de bloedspons achter één van de aan de overkant geparkeerde auto’s. Het ontstane volle zicht op de vitrine van de slager en de geur van vale knoflooklikeur deden mijn libidohormonen remigreren naar waar ze vandaan kwamen; de hypofyse. Lenig lijnde ze de open wond op mij uit.

SH! – Meeuwenbonbon – 2/3

De weg naar het strand vonden we blindelings op de tast. De zon viel, geholpen door het seizoen, met bakken uit de hemel. Uit meerdere opengeslagen ramen klonk onderweg zomerse muziek en het onthaal op paviljoen Toploos voelde als thuiskomen. Luuk onttrok zich voor even volledig aan zijn taak als barkeeper en zoende mij met dezelfde overgave als hoe hij mijn Debby de hand schudde.

SH! – Meeuwenbonbon – 1/3

Ik hield van haar zoals een tuinman van zijn hark. Maar hoe groot mijn liefde voor haar ook was, ik had net als de doorsnee tuinman ook wel eens géén zin om te harken. Op die momenten bood het huis voldoende strategische hoeken en gaten alwaar ik mijzelf, zonder dat ik gemist werd, in alle discretie kon terugtrekken. Zo ook op een zonnige zaterdagochtend in juli. Het was al dagen prachtig weer. Liesje speelde buiten en Debby had zich met een vrouwenprobleemblad in handen pontificaal op het voorplecht van ons antieke vissershuisje geïnstalleerd.

SH! – Blenderfeestje

Al in een vroeg stadium van onze liefdesepoche werd mij duidelijk dat ik verzeild was geraakt in een kringfeestfamilie. Dit soort niet zeldzame sferen blijkt altijd wel als voordeel te hebben dat je gevraagd, maar vooral ook ongevraagd op de hoogte wordt gehouden van alle kleinburgerlijk materiële zaken.

Scheveningen huilt !

‘Naakt bij de grens zetten, dan krijgen we nooit meer oorlog!’ Zo vatte mijn goede vriend Luuk haar samen. Meer wilde hij niet over haar kwijt. Zelf wilde ik die stelling wel iets meer nuanceren, waarmee ik besloot er over te gaan schrijven. Aan haar uiterlijk mankeerde namelijk helemaal niets!

De erfenis

Nadat mijn vader vanmorgen kwaad had opgehangen, was ik ouderwets van slag. Het was hem weer gelukt. Hij had mijn boek ontvangen en daar deugde in zijn ogen helemaal niets van.

Davey

Maandag, 5 december 2011, half vier. Het perron van de halte Zoetermeer Voorweg is nagenoeg verlaten. De rust bevalt me wel zo. Even geen gezeur aan m’n hoofd. Mijn blik vangt een in de rails gereden mus. Hoeveel pech kun je hebben als mus? Of was het geen pech? Misschien was het beestje wel levensmoe?

Seks met dieren?

Seks met dieren? Waarom niet, of juist niet?! Is het louter taboe of slechts een door onwetendheid gedoogde afwijking binnen de humane hang naar seks? En als het begrip in zijn totaliteit een taboe zou zijn, is het dan juridisch gezien een legaal taboe? Bestaat er een wet welke de ‘ultieme’ dierenvriend moet weerhouden van zijn daden? Is het strafbaar als je betrapt wordt met Fluimpje of Snuffie aan het lid?

Pleinvrees

De man op het bankje rondom de boom begint iets te hardop te lachen. Hij splijt daarmee vele zomergesprekken op Het Plein in Den Haag. Ook dat hij daar in zijn eentje zit te lachen maakt het tafereeltje extra afleidend. De terrassen om hem heen zijn overbevolkt. De man op het bankje rondom de boom vormt blijkbaar in zijn eigen wereld een eiland, want hij gaat tussen het lachen door volmondig de discussie met zichzelf aan. Daarbinnen is hij het ogenschijnlijk volledig met zichzelf eens.