La mala leche

Ik herinner me het moment dat ik werd geboren; de dag was duister en de omgeving was omhuld door onbekende zielen. Voor slechts vierentwintig uur vond ik bescherming in de vacht van m’n moeder. Ik voelde de moederlijke geborgenheid, die plotseling verdween. Toen ik m’n ogen opende, was de wereld veranderd….Soortgenoten renden om me heen. Allemaal waren we wezen met verwarde geesten.

Una noche en el tren nocturno

Een grote reis maken we, ik en de Chinezen. We slapen in verschillende hostels voor maar één nacht. En dan vertrekken we weer, op naar het volgende reisdoel.
We zijn overal en nergens.
Een koffer bevat alles wat ik nodig heb. De rest dient zich aan; prachtige plekken, vol avonturen. Inspiratie wordt geprikkeld. Mooie vooruitzichten dekken me toe en de zon geeft me net dat ene stukje energie.
Ik geniet, door de straten lopend; de mensen, de omgeving, de stad: Madrid! Een gevoel van echt thuiskomen, tussen het reizen door.

¿Don Juan?

Er zijn mensen, die altijd dezelfde koers varen in hun leven; elke dinsdag stamppot, elke donderdag naar de bioscoop en elke zaterdag hangen in hetzelfde café met dezelfde mensen.
Ze blijven “trouw” aan het gebied waar ze altijd hebben geleefd, ze uiten trots een stukje “lokalisme” en denken niet verder dan hun neus( of in de ergste gevallen een ander specifiek deel..) lang is.

Sexo nuevo

Jonge seks prille liefde
Een jongetje van amper twaalf vertelt trots over zijn opvatting over seks ,, Ja dan neuk je d’r even en zeg je gewoon “hoi” op straat”.
Stomme verbijstering, zo een versimpeling van iets waar boeken over zijn volgeschreven, gedichten aan zijn gewijd en films over zijn gemaakt.
De vermoderniseerde liefde.

Salsa

De soepele klanken glijden de oren binnen, strelen de gangen en verwarmen verdrietige, koude gevoelens op tot enthousiasme feestemoties: een sprankje geluk, weerschenen in een oogglimp en een lach.

¿Coño o coña?

De zwaarte van m’n pen.
De vastgevroren woorden, gedachten in de vorm van ijspegels, bevroren door de afgesloten warmtegolf van het hart.
Allemaal getuigen en bewijs van de gemoedstoestand
Van mij;
Ik wil dit niet.

Te quiero

Spanje.
Twee weken geleden.
Toen was het nog abstract, een soort Utopia.
Ik kende geen werkwoorden, laat staan naamwoorden; nog tot niets in staat, als een baby die opnieuw geboren wordt.
Ik vloog, boven Madrid, zag een stukje toekomst en kon erin kijken: het naderde!
Ik (be)landde veilig met m’n voeten op de grond; nuchter blijven is goed.
Liefde zit in m’n hart, niet in m’n poco loco hoofd.

Milkshake

Gevoelens gemixt in een goedje genaamd Lust.
De nieuwe menselijke milkshake: lekker, cool en hip.
Je hebt zin in zo een shake, dus je neemt er gewoon eventjes een: goedkoop maar o zo lekker.
Over de voedingswaarde maar te zwijgen…Uiteindelijk draait het toch alleen maar om het tijdelijke genot; de behoefte naar iets heel fijns. Ongeduld overwint.

Bedavontuur

Vroeger was m’n bed een schip.
M’n droomcruise, met apie Cecko en de leguaan als gasten. Meegevoerd op kinderlijke fantasie was ik urenlang zoet, “sugarsweet”.

Spijt

Soms hoop ik dat spijt bestaat.
Dat spijt tastbaar is, levend en bereikbaar voor iedereen.
Dat spijt echt Spijt is: zich in menselijke belichaming kan laten insluiten in mensenharten zoals dierbaren een plaats in ons hart beslaan.
Als onderdeel van onszelf.
Spijt is dan iets dat zich –net zoals de mens- ontwikkelt; spijt, boete, vergeving en eventueel een goede afloop…

Ver(liefd)

Ik zag hem, observeerde
Hij keek
Geschrokken reflecteerden ogen
In elkaar
De spanning van de schittering
Hij lachte
De focus
Een hand door m’n haar
De lens
Geopend door de kus
Doordrongen door hem
Het beeld geschoten
Verliefdheid