De koude “warme” maanden

De koude “warme” maanden zijn weer aangebroken.
Jeweetwel, de maanden in de aanloop van en met in de aanbieding sinterklaas en kerst.
Buiten is het koud, donker en nat, maar binnen is het des te gezelliger en warmer met kaarsjes, mensen, cadeautjes en vooral heel veel liefde.
En het is ook vooral de commercie die hierop hamert en het gevoel als het ware aanpraat; dure cadeaus die je moet hebben om liefde te laten blijken, en het familiegevoel dat je moet hebben: Coca Cola reclame ten top.

Wachten

Minuten die vergaan
Wachten, wachten, wachten, wachten, wachten
Tijd kruipt
Ik wacht
Ijsberend loop ik door de kamer
Ik ga zitten
Om vervolgens weer op te staan

De kunst van het weggooien

Uitpuilende kledingkasten, overvolle prikborden, laatjes die niet meer open willen als je ze dan eindelijk dicht hebt gekregen, overvolle bureaus en kranten als nieuw tapijt:
tekenen van het leed van niet kunnen weggooien.
Chaos op papier, en nog eens in het kwadraat in werkelijkheid.

Over en UIT

Uitgaan is voor mij om lol te hebben,
Genieten van muziek
Dansen, zorgen vergeten, wasten
Nee,
Ik ga niet uit om vol bij m’n kont te worden gegrepen door viespeuken,
In m’n rug geprikt te worden door zuiplappen en vol op m’n mond gezoend te worden door een (zeer waarschijnlijk) dronken Albert Heijn klant, louter omdat ik even (vriendelijk?) lach.