Het is al weer lang – té lang – geleden dat de Nederlandse couturiers Viktor en Rolf internationaal doorbraken toen ze de Parijse modewereld op z’n kop zetten door hun mannequins met binnenstebuiten gedragen kleding de catwalk op te sturen. Het verbijsterde publiek zag nu dat de onafgewerkte binnenkant van de haute couture er een stuk minder verheffend uitzag dan de buitenkant en was danig geshockeerd.
Er zijn van die projecten die wel bedacht maar nooit uitgevoerd worden. Daarvan heb ik zelf ook een voorraadje. Zo meende ik een jaar of dertig geleden dat de wereld dringend behoefte had aan draagbare watervallen. Want watervallen waren er meer dan genoeg – grote en kleine, natuurlijke of door de mens aangelegde zoals die in Central Park – maar ze hadden allemaal een tekortkoming gemeen, namelijk dat ze niet draagbaar waren.
Op de verrekijk zag ik een programma over fotograaf Robert Capa. Hij was een Hongaar die in de vroege jaren dertig van de vorige eeuw naar Berlijn vertrok, net als veel andere artistiek angehauchte mensen. Want in Berlijn gebeurde ‘het’. Althans: toen. Want later gebeurde ‘het’ niet meer in Berlijn maar ergens anders. Dan gebeurde ‘het’ in Londen of Parijs. Of ‘het’ gebeurde in New York. ‘Het’ verplaatste zich van wereldstad naar wereldstad.
Onlangs werden wij door importeur Holco te Nijdam in de gelegenheid gesteld de nieuwe Zenka 93 aan een beproeving te onderwerpen. De Zenka 93 volgt de Zenka 92 op, die nog steeds in de meeste gevallen voldoet, maar toch wel enigszins op leeftijd begon te raken. Gebleven is de fraaie, sensuele vormgeving, maar er zijn diverse verbeteringen aangebracht. Zo is de stijgbeugel nu traploos verstelbaar en kunnen de rijghaken worden ingeklapt. De vulgleuf is met het oog op de groei der mensheid ruimer geworden en de capaciteit van het smeermiddeltankje is vergroot. Het draaipunt van de rolteugel is nu voorzien van kogellagers in plaats van naaldlagers.
Weinigen weten het, maar wellicht bevindt zich onder de inwoners van Dirkswoud een toekomstige Nobelprijswinnaar. We brachten een bezoek aan biogeneticus Olivier Tegaterenbeek, Sijsjespeergaarde 11 [ Ja, dat adres bestaat echt ]. De reden is dat we bij geruchte vernomen hebben dat Olivier er in geslaagd zou zijn een onderhoudsvrije haakse heg te ontwikkelen. Een kaarsrechte heg dus waarvan de diverse zijden in een hoek van precies 90 graden op elkaar staan en die nooit hoeft te worden bijgeknipt.
