“Die klok heb ik 30 jaar geleden al weg gegooid!”
Terwijl ze het zei keek een dame met een blik vol afgrijzen naar een klok, waarvan de cijfers waren vervangen door oranje ballen. Die klok hing aan de muur van de Vitra showroom, waar zich veertig mensen hadden verzameld voor een rondleiding.
Ze zei het tegen haar vriendin, die naast haar stond. Maar haar verbazing was zo oprecht en zo groot dat ze vergat te fluisteren.
Het was er uit voor ze erg in had.
En zo hard dat iedereen het hoorde.
Tot overmaat van ramp stond Vitra directeur Michel Troost achter haar.
Troost stapte naar voren, zodat hij de dame kon aankijken, legde zijn hand op haar schouder en zei: “Dan heeft U tienduizend Euro weggegooid. Want dat zou Uw oude Ball Clock nu waard geweest zijn!”
De overige bezoekers barstten in lachen uit.
Deels uit leedvermaak, maar vooral uit een gevoel van herkenning.
Het had hen namelijk allemaal kunnen overkomen.
Want zowel tijdens de presentatie door een Vitra interieurarchitekte, als tijdens de rondleiding werd één ding duidelijk: veel van vroeger komt terug.
In de mode en in de meubelen. Daarvan is Vitra overtuigd.
Zo zeer zelfs dat een belangrijk deel van de nieuwe wooncollectie, waarmee Vitra in april de stap naar de consument wil maken, zal bestaan uit heruitgaven van oude ontwerpen.
Het leeuwendeel vormen ontwerpen van Charles en Ray Eames, Bahut Jean Prouvé, Vernon Paton en George Nelson uit de vijftiger jaren. Van Nelson beleven niet alleen het Daybed en het Thin Edge Bed een heruitgave, maar ook tafel- en wandklokken.
De Ball Clock valt daar niet onder. Die is nooit uit de collectie geweest.
Zelfs de nieuwe producten uit deze collectie doen denken aan lang vervlogen tijden.
Zo toonde Vitra vol trots een bank, ontworpen door Hella Jongerius.
Jongerius is daarmee de eerste vrouw na Ray Eames die voor Vitra ontwerpt.
Als Troost gezegd had dat ook dit een heruitgave van een oud ontwerp was, had de groep hem waarschijnlijk geloofd. Op één persoon na: de vrouw die haar klok had weggegooid. Gedurende de hele rondleiding maakte zij een afwezige indruk.
Aan het slot stond zij nog even bij de Ball Clock en keek naar het prijskaartje.
In gedachten verzonken verliet ze daarna de showroom.
Waarschijnlijk was haar ontgaan dat Troost zijn opmerking over de waarde van haar oude klok had afgesloten met: “Dat was maar een grapje…”

Categorieën: Algemeen

4 reacties

arta · 18 mei 2009 op 12:56

Leuk stuk! (je hoeft niet na elke zin te enteren, hoor!
Ik heb die klok eens opgezocht op internet, en eigenlijk vind ik hem wel erg leuk! Vooral de multicolour-versie. Maar 335 dollar? Dat is nog steeds veeeeeel te veel!:-D

Mien · 18 mei 2009 op 15:01

Leuke tussen kunst en kitch column.

Mien

DACS1973 · 19 mei 2009 op 13:28

Ik had nog nooit van die Vitra Ball Clock gehoord :eh:

LouisP · 19 mei 2009 op 21:16

heel leuk stuk!

Ik heb er onlangs een gehad en ben er erg blij mee!
Ik kijk er bijna elk uur naar.

gr.

L.

Geef een antwoord