Of ik een kortingskaart heb, vraagt het kassameisje in haar standaard riedeltje. Heeft Kruidvat nu ook al zo’n kaart dan? Nee, die heb ik niet. Bedenkelijk kijk ik naar de aankopen op de band. Voor mijn doen een aardig pakketje met tandenborstels, shampoo en tandpasta voor het hele gezin. Hoeveel euro’s loop ik nu weer mis? Er zijn doorgaans weinig zaken waar ik me tijdens het winkelen druk over kan maken. Als het laatste winkelwagentje bezet is, neem ik wel een mandje. Rijen voor de kassa’s laten me koud en ik controleer nooit mijn bonnetje, fouten maken is menselijk en ze door de vingers zien ook. Het is waarschijnlijk gemakzucht, dat wil ik best toegeven. Boodschappen doe ik op mijn vrije dag, en dus houd ik het graag leuk.

Behalve die klantenkaarten, daar stoor ik me wél aan. Het begon toen de C1000 in mijn wijk werd overgenomen door een AH. Die wou ik niet in de kaart laten kijken, ze hoeven niet op een kantoor te concluderen uit het sterk afwijkende koopgedrag van Sylvia1 dat er waarschijnlijk een paar kilootjes af moeten. Laat de akties gewoon voor alle klanten gelden. Het lijkt me zo overduidelijk, op het moment dat ik er aan de kassa sta met mijn boodschappen, dat ik een klant ben. Beloon me dan met een korting. Dan kom ik nog eens terug.

Ik vraag me trouwens af of ik ooit voor een winkel zou kiezen vanwege zo’n klantenkaart. Neem nu de IKEA-family pas. Daar heeft mijn vriend er dan wel eentje van, maar omdat we slechts sporadisch, zeg een keer per jaar, naar de IKEA gaan hebben we die in de keukenla liggen. Dus de keer dát we bij de IKEA-kassa staan, herinneren we ons pas dat we een family card hebben. En die ligt thuis. Wij hebben zo’n kaart dus niet nodig voor klantenbinding.

Klantenbinding, in dat woord zit ‘m denk ik de echte pijn. Ik wil me niet via een pasje laten binden aan een firma, ben niet graag een vaste klant. Ik wil ook geen kunstjes hoeven doen om een paar euro te besparen, me laten manipuleren voor geld heeft zijn grenzen. En die liggen voor mij schijnbaar bij de klantenkaart.

Al is het ook raar dat sommige bedrijven alleen korting geven aan nieuwe klanten. Bij hen loont het om je abonnement op te zeggen en je een dag later bij de concurrent te melden voor de instapkorting. Jammer genoeg loopt juist bij deze logge bedrijven het overstappen zo stroef dat de geldbesparing voor mij niet opweegt tegen de ellende van het aan nulnegenhonderdlijnen hangen tot je een ons weegt. Dus blijf ik zitten waar ik zit.

De friettent op de hoek, waar we iedere week trouw onze friet gaan halen, daar ben ik wel al jaren vaste klant. Het liefst blijf ik dat ook. Tenzij ze op een dag mijn bestelling al in het vet zouden gooien als ik de hoek om kom lopen, dan is het tijd om op te stappen. Ik hou daar niet van. Gelukkig doet mijn Chinese frietboer nog iedere week alsof hij mij niet kent. Zijn marketingstrategie beperkt zich tot gratis lolly’s voor de kinderen. In zijn tent geen koltingskaalt. Bij hem kan ik stiekem een vaste klant zijn.

Categorieën: Maatschappij

12 reacties

Libelle · 13 november 2011 op 09:00

Eens, goed geschreven! Waarom verdwijnen al die verlepte columnisten nou niet eens in al die blaadjes. Verse aanvoer genoeg!
Als ik tank krijg ik een stempeltje, tien stempeltjes is een wasbeurt. Dat nou weer wel.

LouisP · 13 november 2011 op 09:48

Het lijkt me zo overduidelijk, op het moment dat ik er aan de kassa sta met mijn boodschappen, dat ik een klant ben. Beloon me dan met een korting. Dan kom ik nog eens terug.

Lap! IJzersterke zin, supercolumn Silvia1

Een geweldige uitsmijter!

Boukje · 13 november 2011 op 09:57

Qua inhoud had ik hem zelf kunnen schrijven, wàt herkenbaar!
Hier in Hongarije zijn dat soort kortingskaartjes net in opkomst en de mensen zijn er dol op. Als ik bij de plaatselijke drogist zeg dat ik er geen heb, valt het winkelmeisje bijna om van verbazing… :stom:

P.S. Oh ja, de titel is helemaal geweldig!!!

BKVDM · 13 november 2011 op 11:03

Mooi onderwerp. Al dat gedoe betalen we als klanten uiteindelijk toch wel terug.

ps: spaar je wel de gratis zegeltjes?

arta · 13 november 2011 op 13:15

Ik heb alle klantenkaarten ooit in de kliko gemikt. Bij al die winkels geldt dat het meisje/jongen/vrouw/man achter de kassa met alle plezier mijn punten op zijn/haar kaart zet, waardoor ik toch de korting krijg, zonder binding.
Goed geschreven, Sylvia!

Meralixe · 13 november 2011 op 14:10

Zelfs als (huis)man toch graag gelezen.
Enkele leuke bewoordingen waar ik wel moest om lachen
getekend Melalieks 😆

Ferrara · 14 november 2011 op 12:22

Fijn verhaal.
Ik wantrouw de “altijd laag geprijsde acties” waarschijnlijk is dat de gewone prijs en betaal je vaak teveel.

Wat te denken van de bakker die je een stempeltje geeft als je zelfs het halfje bruin pint.
“Wij willen het pinnen stimuleren, mevrouw.”

Mien · 14 november 2011 op 12:34

Vrijwel ieder mens heeft nood en behoefte aan binding.
Zolang je er maar niet van van de kaart raakt is daar niets mis mee. :hammer:

Mien Bonus

SIMBA · 14 november 2011 op 16:28

Ik ben dol op kortingstickers,zegeltjes, punten….noem maar op ik spaar alles en geef ook bijna alles weer weg 😆
Fantastische titel, goed stuk!

sylvia1 · 15 november 2011 op 06:47

Mien, [i]van[/i] de kaart?
Zolang je er maar niet van [i]aan[/i] de kaart raakt bedoel je 😆

Bedankt allemaal!

wouterm · 15 november 2011 op 13:03

Beste Schrijvers!

Mijn eerste berichtje is een feit. Het zal dus niet echt van dermate grote inhoud zijn dat jullie denken van GE-WEL-DIG.. Maar je moet ergens beginnen dus heet ik mijzelf van harte welkom.

Het leek me leuk om mijn aftrap op dit bericht te maken.

Ten eerste is het leuk geschreven en vooral het Ikea kaartje komt ook bij mij bekend voor en tovert een grijns op mijn gezicht. Je wordt idd doodgegooid met allerlei aanbiedingen en acties dat je door de bomen het bos niet meer ziet, en als je er op een gegeven moment een keertje WEL aan denkt is de actie afgelopen…

Toch denk ik dat we er ons maar bij neer moeten leggen want dit gedeelte van de klantenbinding doet het vooralsnog erg goed bij de klanten.

sylvia1 · 15 november 2011 op 16:36

Nou… dat is nog eens een reactiedebuut!
Welkom!
en ik ben vereerd 😉

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder