Mijn buren in de flat, Kaapverdianen, zijn van nature vurig. Ze liggen op een aantal momenten verspreid over de dag te krikken. Seks is voor hen als eten. Als drinken. Als de zonsopkomst. Hun bed heeft springveren. En dat ritmische geluid haal ik er op een of andere manier altijd tussen uit. Acht uur ’s avonds is zo’n tijd dat ze het vaak doen. Staande in mijn keukentje kan ik het gekraak het beste horen. Daar lopen rioleringsbuizen en waterleidingen van de bovenverdiepingen langs het plafond. Vanuit mijn keuken kan ik haar zelfs horen kreunen. Vooral als ik de stekker van de koelkast eruit heb getrokken. Dat gezoem zit gek genoeg precies op haar toonhoogte.

Ik heb het idee dat hij over het algemeen bovenop ligt. Te stoten. Maar misschien is dat ook wel omdat ik de sessies pas oppik wanneer ik gebonk hoor. Richting de climax brult hij dingen in het Portugees. En zij moedigt hem aan. Vervolgens gaat hij dan douchen stel ik me zo voor. Of zijn piemel afspoelen. Om het even. Ik hoor in ieder geval standaard een kraan lopen na de seks.

Het familieleven neemt ook weer meteen zijn normale gangetje. Zij schreeuwt dingen en hij slaat met deuren. Toch voelt dat niet als bedreigend. Het is hun metrum. Ruzie, seks en weer ruzie. Zelfs een hele dag kijven zoals vorige zondag, compleet met bloempotten die het raam uit vlogen, had iets innigs.

Logischerwijs was de seks ook harder dan normaal die bewuste avond om acht uur. In eerste instantie dacht ik eigenlijk dat ze weer aan het vechten waren. En het geluid dat ik kon opvangen in de keuken was ook anders. Rauwer. Dat van staal op staal. Maar ik hoorde haar hijgen, dus er werd gepaard.

Het geklop werd steeds intenser en zwol aan tot een hard gemoker. Vloekend en tierend kwam de buurman tot een hoogtepunt. Vrijwel meteen begon er een kraan te lopen en ging de buurvrouw gillen. De hele nacht door. Niets bijzonders dus. Op weg naar mijn werk de volgende ochtend, kwam ik een loodgieter tegen in de hal. “Waar precies is die leiding geknapt?”

Categorieën: Liefde

7 reacties

Avatar

arta · 18 juli 2008 op 20:03

Teunis, wat schrijf jij toch lekker!
Ik lag echt helemaal blauw bij deze, vooral dit stuk:[quote]Vanuit mijn keuken kan ik haar zelfs horen kreunen. Vooral als ik de stekker van de koelkast eruit heb getrokken. Dat gezoem zit gek genoeg precies op haar toonhoogte.[/quote]
Super!
😆

*edit* Die titel::klappen:

Avatar

Prlwytskovsky · 19 juli 2008 op 00:51

Zelfs de waterleiding ejaculeerd? Gaat er heftig aan toe daar. 😆
Goed beschreven, leest lekker weg.

Avatar

WritersBlocq · 19 juli 2008 op 02:18

Super, dit is echt leuk om te lezen en goed geschreven!

Avatar

Dees · 19 juli 2008 op 08:51

De leukste columns vind ik columns waarbij ik beeld krijg. En hierbij zie ik voor me hoe iemand in een flat aandachtig naar het ritme luistert, bloempotten ziet vliegen, conclusies trekt en ondertussen gewoon doorgaat met zijn dagelijkse gangetje. Same old, same old. Het einde is geestig, maar de rest vind ik leuker.

Avatar

Ma3anne · 19 juli 2008 op 10:35

[quote]Vooral als ik de stekker van de koelkast eruit heb getrokken. Dat gezoem zit gek genoeg precies op haar toonhoogte.[/quote]
Ja, je mocht eens wat missen! 😆

Heerlijk, die onderkoelde manier van schrijven.

Avatar

Teunis · 19 juli 2008 op 10:59

Vond ik eigenlijk ook wel. Het is een beetje een stijlbreuk met de rest.

Avatar

Anne · 23 juli 2008 op 17:59

Hele mooie al genoemde details. Horen wordt luisteren, erg goed geschreven. Weer een bewijs dat zorgvuldig registreren én noteren genoeg is voor meeslepende tekst. Einde is een beetje slapstick, hoefde niet. Maar stoort me toch niet binnen het geheel.

Geef een antwoord