Geachte heer Balkenende

A., 7 februari 2003
Geachte heer Balkenende,

Ik vind het niet meer leuk. De hele week moet ik sappelen om het hoofd boven water te kunnen houden. Verder ben ik gedwongen om met lede ogen aan te zien hoe de wereld, of op z’n minst dit land naar de verdommenis gaat. Alleen door af en toe wat politici belachelijk te maken hou ik nog een sprankje plezier in het leven. En nu ontneemt u mij ook dat kleine genoegen.

Waar gaan we naar toe? Voorlopig nergens!

“Houston we have a problem” Nou ja eigenlijk hebben we er wel wat meer.
Zaterdag 1 februari eist weer een extra bladzijde in de geschiedenisboeken op. We hadden al de watersnoodramp (1953), het oprichten van de graafschap (1954) en Hilversum 1 gaat in 1980 uitzenden in Flevoland. Maar nu heeft ook de wereldgeschiedenis iets om over te schrijven (nee ik ben niet de wereldgeschiedenis maar ik schrijf er wel over).

Specialist

De parlementaire democratie wordt in de Westerse wereld in het algemeen gezien als de beste bestuursvorm die een land kan hebben. Immers de besluiten worden genomen bij een meerderheid die representatief dient te zijn voor de samenleving van dat land.

licht aan het eind van de tunnel

Graag schenk ik u voordat ik ook deze site weer ga verlaten nog wat licht aan het einde van de tunnel. Het is zo bijzonder sneu om de lezers in het donker achter te laten namelijk.
Waarom hebben Pakistan en Israël wel een vrouwelijke premier gehad en Nederland nog altijd niet ? Terwijl het emancipatiegeloof hier toch altijd zeer veel met de mond beleden is ?

Mad for it!!

“Are you Madferret?? Yeah.., we are!!”
De zin waarmee Liam Gallagher in de jaren 90 zijn Oasis concerten opende. Niemand zal hem meer kennen als de frontman van Oasis, maar als een op hol geslagen artiest die ruzie had in München en daarbij 2 tanden verloor.