Brak water, brakke zon, brak lijf. Het zoete zilte water klotst in mijn buik. Te veel water na te veel bier wellicht. Maar niet genoeg water, want mijn hoofd heeft het zwaar. Te veel Heineken, te lauwe temperatuur. De zon glanst naar binnen. Straalt rond mijn hoofd. Blauwe rook voor mijn ogen. Ik voel me brak. Te veel café, te veel dans, te veel theater, te veel Storm.
Na een tijdelijke ‘fall out’ ben ik helaas weer gedwongen mijn toetsenbord te gebruiken om bibberende vingers houvast te geven. Kerst en Carnaval 2002 en al die andere festiviteiten hebben me geen goed gedaan. Slechts op het gebied van roken wel te verstaan. Omdat mijn rookgedrag ernstige vormen begint aan te nemen, probeer ik op mijn toetsenbord weer een originele samenstelling te vinden van letters, cijfers en interpunctie en deze te smeden tot prachtige volzinnen die ook hopelijk houvast bieden aan de lezer.
Weemoedig neem ik afscheid van mijn laatste rook. Rook is niet meer. Raar hoe je vertrouwd kunt raken met al die schrijfsels. Als ik naar mijn handen kijk, vind ik daar ook geen rook meer terug. Zelfs de rook in mijn hoofd is verdwenen. Geen rookspinsels meer, slechts kringen lucht. Natuurlijk heb ik af en toe gezondigd tijdens mijn 16 verhalen. Geheelonthouding bleek niet aan mij besteed.
Ja, daar waar vuurwerk is is rook. Angst en beven in de straat, op het doek, allemaal rondom een vuurbeker. Uilen in de nacht. Heilige Potter, wie kent hem niet? In zwart gehuld, welhaast levensgevaarlijk, brokken achter in de keel, geeft uiteindelijk lucht. Kleine bolletjes uit een zwarte doos, moeilijk toegankelijk, … deksels! Gevaarlijke panter verguld op blik, strijdend om de eer met zwarte trekdrop en witte King, Lions king. Heet op de tong, managerssnoep, rokersdrop, uitgehoest.
Vervolg op [url=http://www.examedia.nl/columnx/modules/news/article.php?storyid=452]Bediquette, part 1[/url]
Zo clichébevestigend, zo typisch man. Heimelijk hevig beledigd door mijn onuitgesproken insinuaties aan het adres van het Formaat van de Penis, schiet de seksfilosoof van ColumnX gelijk in de verdediging. Nee, beter nog Maurits, je laat weten dat er in JOUW geval zeker niet van een pielemuisje of ooeh… HANDELTJE gesproken kan worden. Jouw ‘Woudreus’ torent immers hoog uit boven het omringende struikgewas en wordt hierdoor dus ook geenszins aan het oog onttrokken.
