Hoe was je weekendwip? (Deel 32)

Voor de zoveelste keer wordt Monique wakker. Wat hoort ze? Ze stapt uit bed en loopt de babykamer binnen. Met wild kloppend hart kijkt ze in het bedje. Gelukkig. Lisa ligt lekker te slapen. Toch durft Monique haar niet alleen te laten. Ze heeft het geprobeerd, omdat ze zich niet wil laten gek maken door alles dat ze heeft meegemaakt. Gewoon verder gaan met leven; het lukt echt niet. Michael komt met een slaperig gezicht uit de logeerkamer. “Is alles goed?” vraagt hij, terwijl hij luid geeuwt. Monique kijkt geërgerd. “Doe nou zachtjes, ik wil niet dat Lisa wakker wordt.” Even kijkt Michael verwonderd. Tjonge, wat is Monique prikkelbaar! Hij is nu drie dagen thuis, maar er is geen pijl te trekken op de buien die ze steeds heeft. Ook wel logisch, natuurlijk, het is ook niet niks, wat ze allemaal heeft meegemaakt, maar zo nu en dan reageert ze echt overdreven.

Hoe was je weekendwip? (Deel 31)

Shirley doet net of ze de politieagenten niet ziet. Ze heeft geen idee, of het nou toeval is, dat deze agenten de winkel binnenwandelen, of dat de verkoopster ze heeft gebeld. Meteen verwerpt ze dat idee ook weer. Ze ziet leeuwen en beren! Waarom zou die vrouw de politie bellen? Ze doet toch niks verkeerd? Shirley blijft bij de toonbank staan met haar portemonnee in haar hand. “En? Hoeveel is het? Kan ik pinnen?” vraagt ze. De vrouwelijke agent buigt zich over naar Lisa.

Verzet

Terwijl er een achtergebleven gebied in mijn hersenen roept dat ik die verbouwing niet wil, groeit het verzet en groeit de berg onopgeloste problemen ergens anders in mijn hoofd. De potten met kamerplanten en mijn voorraad kaarsenhouders hangen op mijn nek, net als de schilderijen die nog van de muur moeten en een veilige plaats moeten krijgen. Om over het servies en de pannen nog maar niet te spreken.

Hoe was je weekendwip? (Deel 30)

Shirley kijkt in de binnenspiegel van haar auto. Ze kan het kindje net niet zien. Maar het is stil, dus het zal wel slapen. Heeft Monique haar gezien? Net toen ze wegreed, had ze haar het parkeerterrein op zien rennen. Pas als Shirley op de snelweg rijdt, durft ze rustig adem te halen. Ze wordt niet achtervolgd, de baby huilt niet, kortom, de verrassing voor Michael is geslaagd! Wat zal hij blij zijn om zijn dochter weer te zien.

Hoe was je weekendwip? (Deel 29)

“Steeds had ik het idee dat die toestand met die Shirley echt maar eenmalig is geweest. Ik voel me zó belazerd! Nu blijkt gewoon, dat ze al die tijd met elkaar hebben door gerotzooid. En ik heb mijn best gedaan om alles te vergeven en te vergeten. Ik voelde me soms een trut, omdat ik één zo’n slippertje maar niet door de vingers kon zien!” Paul laat Monique uitrazen. Ze is woedend, en terecht.