Glimlachend gooit de zon zijn stralen naar beneden. Vandaag doe ik mijn eerste communie. Ik zie er picobello uit, om door een ringetje te halen. Korte crèmekleurige broek, lichtblauw overhemd, kleine oranje gestreepte stropdas, suède sandalen, brandschone witte sokken en een linnen jasje. De rest van de familie is ook Lees verder…
Er bestaan fasen in een mensenleven waarin kleine jongetjes net meisjes zijn en vice versa. Verwarrend soms voor ouderen maar zeker ook voor de kleintjes zelf. Het lijkt allemaal van te voren bepaald te zijn. Roze is roze en blauw is blauw. Punt uit. Gelukkig bevestigen uitzonderingen de wereld. Ik slaap Lees verder…
De zomer is dit jaar bloedheet. De avonden koelen nauwelijks af. Ik zit vastgeplakt op het balkon en niemand ziet me. Weggescholen in een hoekje achter de balkontralies probeer ik niet te zijn. Ik druk mijn rug stevig tegen de warme muur. Eigenlijk moet ik in bed liggen, maar ik Lees verder…
Nog voor ik kan lopen en zelf de wereld leer ontdekken, maak ik op piepjonge leeftijd kennis met vreemde oorden. Walhalla’s van bezinning en plezier. Twee noem ik er in het bijzonder. Ze ruiken beiden naar rook. Het ene ruikt naar wierook, het andere naar sigaren- en sigarettenrook. Ze ruiken Lees verder…
De eerste woordjes die ik leer zijn niet ‘papa’ en ‘mama’, maar ‘stil’ en ‘rustig’. Ik heb ze snel onder de knie. Ook al passen ze niet echt binnen de sferen waarin ik geboren ben. Huize Mien staat voortdurend op zijn kop. Ik verstouw alle troubles in mijn babydromen. Herinneren Lees verder…
