De zomer is dit jaar bloedheet. De avonden koelen nauwelijks af. Ik zit vastgeplakt op het balkon en niemand ziet me. Weggescholen in een hoekje achter de balkontralies probeer ik niet te zijn. Ik druk mijn rug stevig tegen de warme muur. Eigenlijk moet ik in bed liggen, maar ik kan de slaap niet vatten. Niemand, maar dan ook niemand mag weten dat ik nog een stukje avond meepik. In gedachten ben ik samen met de rest van de familie die beneden op de plaats de hete zomeravond stuk slaat.
Ik geniet van de merels die hun hoogste lied fluiten en van het buurtgeroezemoes dat in de lucht hangt. Waarom moet ik toch zo vroeg naar bed? Mijn broer is toch ook nog op? Waarom hij wel en ik niet? De jongste hè. Ik duw mijn neus voorzichtig door de spijlen van het balkon en zie de zinken teil waarin ik de hele middag gespeeld heb, samen met mijn broer. De geur van natte stoeptegels dringt weer door in mijn neus. Een warme natte zomerlucht.
Wat hebben we samen fijn gespeeld. Emmertjes water vlogen door de lucht. Het water droogde vliegensvlug op de stoep, in steeds kleiner wordende vlekjes. De hete tegels deden ons spontaan hinkelen, met de zinken teil als koude landingsplaats. Stilzitten was niet mogelijk. Vervelende vliegen plakten op onze rug. Niet weg te slaan met natte handdoeken. Handdoeken die we strak om onze bovenbenen naar boven oprolden, tot tulband. We waanden ons dan Arabier. Totdat de handdoek op ons hoofd weer uit elkaar viel.
Het hart slaat in mijn keel. Ik ben gespot. Ik zie mijn vader beneden op de plaats naar binnen lopen. Snel duik ik in bed en verstop me onder het laken. Ik hoor paps onder aan de trap staan. Oogjes dicht dan maar.
4 reacties
arta · 17 januari 2015 op 17:16
Zelf ook de jongste zijnde kan ik me prima verplaatsen in jouw verhaal!
Ik vind deze verzameling verhalen heerlijk leesvoer!
troubadour · 17 januari 2015 op 19:37
Ja, de enige en juiste toon. Dat is niet zo, maar als je het denkt dan is het goed. Ik was de oudste zijnde en vind het ook mooi..
Berlijntje · 18 januari 2015 op 10:55
Mooi die zinken teil.
Voel nu een zeker soort spanning. Waarom mag echt niemand weten dat hij op het balkon zit? (Ik zat als kind op de trap en had niet het idee dat mijn ouders boos zouden worden, als ze me zouden ontdekken.) En wat doet die vader daar zo dreigend onderaan de trap?
Je schrijft erg mooi. Iedere keer weer een genot!
Mien · 19 januari 2015 op 12:04
Heeft alles te maken met een strenge opvoeding waarbinnen braaf zijn en goed luisteren voorop stonden.