Nou krijgen we goddverdomme dàt weer! De deadline voor het inleveren van deze column is maandag, 0:00 uur. Op maandagochtend om 11:00 uur, had ik nog geen flauw idee, waarover ik zou schrijven. Dat duurde tot maandagavond 22:00 uur. Ik besefte plotseling dat ik in hevige tijdnood verkeerde. Wat doen Lees verder
Terwijl mooi gekleurde herfstbladeren tegen mijn raam geblazen worden, zit ik te bedenken hoe ik deze dag ga doorbrengen. Hij ligt voor me als een leeg blad dat staat te springen om gevuld te worden, maar eigenlijk heb ik geen zin. De afgelopen jaren is mijn favoriete lied stilte en Lees verder
Opmerkelijk waar ik soms ontroerd van kan raken en ook wel een beetje merkwaardig, het is best lastig uit te leggen. Ik dekte de ontbijttafel vanochtend, op een eindelijk weer eens rustige zaterdag. Gewoon als altijd, in onze keuken, waar een piepklein oeroud, nu zwart gelakt tafeltje staat met twee Lees verder
Ik ben geen kunstenaar, maar speel met het leven. Niet als een kind, maar als volwassen vrouw, als de treurige werkelijkheid me misselijk en verbijsterd achterlaat. Om de balans te bewaren speel ik beroemd schrijver tijdens het schrijven van bezwaarschriften. Ik fantaseer dat de tegenpartij van zijn stoel valt van Lees verder
Hmm want het was niet opgemerkt in de reacties. Maar ‘Kararage’ als intermezzo titel kwam door een typefout. ‘Ka rara ge’ maakt het een ‘rara’ vraag waarover ik nu, uit mijn ongewone jeugd, over wil schrijven? Toen ik bijna verdronk? Of dat ik een ‘snit’ knipte in een nieuwe colbert? Lees verder
