Het voorspel is begonnen! Vanochtend hoorde ik Alexander P. beschaafd toeteren over onze maatschappij en over zijn zoontje die in zijn klas een Syrische jongetje heeft omarmt en dat is toch zoals het hoort. “Dat doe je voor een Syrische vluchteling”, zegt Alexander. Ja, Alexander zo hoort het in een ideaal Nederlandse samenleving. Lees verder
Blijven of weggaan, hoe vaak heb ik dat niet gedacht? In den beginne begon het al. Ik floepte uit mijn moeder en dacht meteen, wat doe ik hier? Ja, ik kon meteen denken. Mijn moeder schrok er zelfs van. Praten deed ik ook. Een echte wijsneus met een stem. Met Lees verder
Ik probeer het nu al vier maanden en het lukt me van geen meter. Alles heb ik uit de kast gehaald, alles geprobeerd. De bibliotheek bezocht, het internet afgespeurd, media geraadpleegd, en vooral ook in mijn vrienden- en kennissenkring een balletje opgeworpen. Hoe kom ik in hemels-, hels- of vagevuursnaam Lees verder
Nergens was het zo veilig als thuis aan tafel. Omringd door mijn kinderen en kleinkinderen durfde ik mezelf te zijn. Daar mocht ik vrolijk zijn en mochten mijn tranen vloeien en mijn mondhoeken wegzakken. Het leven buiten onze vertrouwde living was zo anders dan ik me had voorgesteld. Natuurlijk wist Lees verder
Ik moet het nog lezen. Ergens ligt het op mij te wachten, zomaar in het verschiet. Misschien moet het zelfs nog geschreven worden, mijn lievelingsboek. Een boek zo lief. Voor een lieveling zoals ik. Over Ling misschien, een Chinese boeddhist. Het mag ook gelezen worden door Tjeu, door iedereen voor Lees verder
