Cloud

Mijn luchtdoop was een dagtrip naar Groningen, meer dan dertig jaar geleden. Op een onbewolkte dag vlogen we vanaf Luchthaven Twente in zeventien minuten met een Fokker Friendship langs de A28 naar Eelde en na drie kwartier in een touringcar, stonden we zomaar boven op de Martinitoren. Het vliegtuig was eigenlijk niet veel hoger geweest. Toen mijn airmiles tegoed de omvang van de Flying Blue status was ontstegen, was vliegen voor mij niet veel anders meer dan in een bus stappen. Het belangrijkste verschil is dat je bij het vliegen boven de wolken terecht komt. Dat is voor mij nog altijd een bijzondere ervaring. Zwevend boven een deken van witte watten of een in avondrood gekleurde zachte molton, laat ik me soms in gedachten vol overgave in het onmetelijke kussen vallen. Het lijkt alsof er een nog onontdekt deeltje wordt losgelaten in zowel lichaam als geest dat beide verbindt en het gevoel de macht laat overnemen, waar je je onvoorwaardelijk aan overgeeft. Dit ´R-deeltje’ trekt zich niets aan van Newton, Einstein of Higgs. Je zweeft in een grenzeloos universum met oneindige dimensies. Na vandaag is alles andersom. De virtuele backbone van de onderneming waar ik bij aangesloten ben, vertoeft tegenwoordig in de cloud. Een handboek helpt me omhoog, maar het voelt als oneigenlijke concurrentie. Voor ik ga botsen met mijzelf, haal ik mijn platenspeler onder het stof vandaan en nog één keer zing ik luid de bekraste originele single mee: ‘Get off of my Cloud’!

16 december 2011
Robert

www.robertbeernink.nl