Jaren geleden ben ik tien jaar lang ongelukkig getrouwd geweest met een buitenlandse vrouw. Ze woonde nog niet lang bij mij toen ze met het idee kwam dat ons huis gezegend moest worden door een katholieke priester. Dat was in haar geboorteland de gewoonte, zei ze. Dus op een middag om een uur of half twee belde mijn vrouw de pastoor van de katholieke kerk om te vragen of hij kon komen om ons huis te zegenen… De man vloekte aan de telefoon nog net niet, maar het eerste wat hij zei op geërgerde toon was, dat zij hem nooit meer om deze tijd mocht opbellen, want dan deed hij altijd zijn middagdutje. Daar had hij wel gelijk in, want hij was een man van ongeveer zeventig jaar en dat is in de regel wel een leeftijd dat een mens moe en der dagen zat is en het rustig aan wil doen. De volgende dag moesten wij eerst maar eens bij hem komen om vier uur, zei hij.

Toen wij daar kwamen in de pastorie, was het eerste wat mij opviel in zijn kamer een vrij groot schilderij van een halfnaakte negerin. Ze had indrukwekkende borsten en een laag uitgesneden bloesje, dat verwacht je niet bij een pastoor. Hij bleek een boeiende prater en al gauw vertelde hij dat hij jarenlang missionaris geweest was in Afrika, welk land precies weet ik niet meer. En ook wat hij nog meer vertelde, ben ik jammer genoeg grotendeels vergeten. Alleen weet ik nog dat hij wel drie keer zei, dat hij Afrika zo miste en dat zijn hart in Afrika lag. Dat wil ik wel geloven, dacht ik, toen ik nog eens naar die prachtige zwarte vrouw keek. Ze straalde zoveel warmte uit, dat je zowat in brand vloog. Hoewel het door God verboden was, zal de pastoor vast wel eens wat gehad hebben met zo’n negerin en wie zou hem dat kwalijk nemen? Als onze lieve heer het niet goed vindt, dan had hij het maar niet zo lekker moeten maken.

De volgende week kwam hij bij ons om het huis te zegenen. Hij zei wat gebeden op en wij stonden er eerbiedig met gevouwen handen en gebogen hoofd bij, alsof wij diepgelovige mensen waren. In zekere zin ben ik dat ook wel, hoewel ik al vele jaren nooit meer in een kerk kom. Hij had ook een wijwaterkwast bij zich. Het was niet zoals in de kerk een emmer met water en een kwast, maar een soort kwast met een reservoir waar het wijwater al in zat. Dat was wel handig, ook in de katholieke kerk heeft de technische vooruitgang niet stilgestaan. Zo konden de priesters overal rondgaan met hun zegeningen zonder dat ze met een emmer en kwast moesten slepen. De pastoor was bij ons gekomen op de fiets en ik had het sneu gevonden als hij met die emmer met wijwater aan het stuur had moeten fietsen.

Toen hij klaar was met zijn gebeden en wij Amen hadden gezegd, was hij niet zuinig met zijn zegeningen. Hij zal wel gedacht hebben: ‘Ik ben hier nu, dan moet ik mijn werk ook grondig doen.’ Hij haalde flink uit en liet zijn volautomatische wijwaterkwast alle hoeken van de kamer zien. Ik vond ook wel dat hij geen half werk moest afleveren, maar het was nu ook weer niet de bedoeling dat hij twee posters aan de muur, die niet achter glas hingen, nat spatte. Ik heb er natuurlijk niks van gezegd, maar ik dacht wel: ‘Gelukkig hoeft deze grappenmakerij niet elk jaar.’

Jammer genoeg heeft de zegening van ons huis niet veel geholpen. We hebben er nog jaren gewoond en hadden ongeveer vijf van de zeven dagen per week ruzie. Als er een prijs bestond voor het slechtste huwelijk van het jaar, dan hadden wij hem met vlag en wimpel gewonnen.


18 reacties

KingArthur · 23 september 2005 op 11:07

Maar het huis staat er toch nog?

WritersBlocq · 23 september 2005 op 11:18

Leuke column Outsider.
[quote]Hij haalde flink uit en liet zijn volautomatische wijwaterkwast alle hoeken van de kamer zien.[/quote] 😀
De stijl van deze en je vorige column spreken mij wel aan.

wendy77 · 23 september 2005 op 12:24

Leuke column.
Had de pastoor beter pastor kunnen zijn. Die mogen toch wel van alle geneugten des levens genieten? Of heb ik het mis? Heb nooit zo goed opgelet bij Godsdienstles 😛

Eddy Kielema · 23 september 2005 op 13:43

[quote]Jammer genoeg heeft de zegening van ons huis niet veel geholpen.[/quote]
Misschien moet je het omdraaien en komt het slechte huwelijk juist door de capriolen van de pastoor… 😉

Outsider · 23 september 2005 op 15:06

[quote]Maar het huis staat er toch nog?[/quote]

Ja, King Arthur, het huis staat er nog en dat mag wel een wonder Gods heten, want we zijn er al vijftien jaar weg en het was toen al een verzakte krotwoning met een lekkend dak en elke twee weken een verstopte wc.

WritersBlocq: bedankt.

[quote]Had de pastoor beter pastor kunnen zijn. Die mogen toch wel van alle geneugten des levens genieten? Of heb ik het mis? [/quote]

Klopt, Wendy, het verschil weet ik niet precies, maar wel weet ik dat een pastor HET wel mag doen en een pastoor niet.

[quote]Misschien moet je het omdraaien en komt het slechte huwelijk juist door de capriolen van de pastoor… [/quote]

Is mogelijk, Eddy, maar ik denk bij zulke dingen altijd maar: baat het niet, het schaadt ook niet.

bert · 23 september 2005 op 18:17

[quote]Als er een prijs bestond voor het slechtste huwelijk van het jaar, dan hadden wij hem met vlag en wimpel gewonnen.[/quote]
Jammer dat Talpa hier nog niets op verzonnen heeft.
Leuke column. 😀 😀 😀

Ma3anne · 23 september 2005 op 18:36

[quote]Als onze lieve heer het niet goed vindt, dan had hij het maar niet zo lekker moeten maken.[/quote]

Kijk, je moet je huis nooit door een oud-missionaris laten zegenen. God heeft het kennelijk niet goed gevonden van die negerin en de zegeningen van die man ongeldig verklaard.

Lekkere droge humor, deze column.

Outsider · 23 september 2005 op 20:08

[quote]Jammer dat Talpa hier nog niets op verzonnen heeft.[/quote]

Daar zeg je wat, Bert, als Talpa erbij was geweest met de verborgen camera, bij die ruzies bedoel ik, dan had dit waarschijnlijk zeer enerverende tv opgeleverd, waar heel Nederland jaren later nog over sprak.

[quote]Kijk, je moet je huis nooit door een oud-missionaris laten zegenen. God heeft het kennelijk niet goed gevonden van die negerin en de zegeningen van die man ongeldig verklaard.[/quote]
Daar zit wat in, Ma3anne, maar wat een onrechtvaardige God. Pastoor lekker zijn zondige lusten botvieren met Naomi Campbell en wij krijgen een mislukt huwelijk en een krotwoning met een lekkend dak.

Li · 23 september 2005 op 21:57

[quote]Hij haalde flink uit en liet zijn volautomatische wijwaterkwast alle hoeken van de kamer zien.[/quote]
😀 😀 😀

Je beschrijft ijzersterk wat een poppenkastvertoning het kan zijn.

Li

Outsider · 23 september 2005 op 22:24

[quote]Je beschrijft ijzersterk wat een poppenkastvertoning het kan zijn.[/quote]

Ja, Li, Gerard Reve zei het al: de katholieke kerk vertegenwoordigt het ware geloof, maar het is ook een poppenkast en elke poppenkast heeft een Jan Klaassen en dat is de paus.

Louise · 24 september 2005 op 08:17

In plaats van die kapriolen met een pastoor, kun je volgens mij het huis beter zelf inwijden 😉
Zorgvuldig uiteraard, zonder een kamer over te slaan 😀
Leuk geschreven, ik zag het helemaal voor me.

Outsider · 24 september 2005 op 09:11

[quote]In plaats van die kapriolen met een pastoor, kun je volgens mij het huis beter zelf inwijden [/quote]

Ja, Louise, dat zou ik kunnen doen als amateur-priester. Ik heb ook nog twee jaar op het seminarie gezeten, maar ik zag al die meiden in korte rokken en ik dacht: wegwezen hier, jongen.

Wright · 24 september 2005 op 09:18

@Lou: :laugh:
[quote]Ik heb ook nog twee jaar op het seminarie gezeten, maar ik zag al die meiden in korte rokken en ik dacht: wegwezen hier, jongen.[/quote]
Wat een wapperend rokje al niet aan kan richten.:-D
Leuk geschreven, outsider.

Outsider · 24 september 2005 op 09:44

[quote]Wat een wapperend rokje al niet aan kan richten[/quote]

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, Wright, dat ik nooit op het seminarie heb gezeten, ik zei het just for fun.

KawaSutra · 24 september 2005 op 09:46

Is hij later ook nog langs geweest om te vragen waar de kinderen bleven?

Leuk verhaal. 😀

Outsider · 24 september 2005 op 12:26

[quote]Is hij later ook nog langs geweest om te vragen waar de kinderen bleven?[/quote]

We hebben wel een kind gekregen, KawaSutra, maar pastoor is nooit geweest om te vragen of er niet meer kwamen, indachtig het bijbelwoord: Vermenigvuldig u en word talrijk als de sterren aan de hemel.

Mosje · 25 september 2005 op 00:49

[quote]Jaren geleden ben ik tien jaar lang ongelukkig getrouwd geweest met een buitenlandse vrouw.[/quote]Deze zin heb ik wel twintig keer herlezen. En ik weet nog steeds niet hoe ik hem moet opvatten. Heel apart.

Outsider · 25 september 2005 op 08:46

[quote]Deze zin heb ik wel twintig keer herlezen. En ik weet nog steeds niet hoe ik hem moet opvatten. Heel apart.[/quote]

Soms fantaseer ik wat, Mosje, of ik verander de werkelijkheid, maar dit stukje is van A tot Z waar gebeurd. Van 1988 tot 1998 was ik getrouwd en het was inderdaad een slecht huwelijk.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder