De Spar in ons buurtje is dicht, ik vrees voorgoed. Natuurlijk, geen wereldnieuws. Gewoon een winkel en er komt wel weer wat anders.
Maar toch.
Zomaar, een paar dagen voor kerst. Ik dacht eerst nog dat de deur klemde, toen pas zag ik het papier op het raam: ‘Wegens omstandigheden gesloten’. Omstandigheden. Dat kan van alles zijn, maar over het algemeen denk je dan aan ellende als ziekte of overlijden. Van wie dan? Het was een jong energiek echtpaar dat pas sinds een jaar of twee de nieuwe uitbater was. En het prima deed, tenminste vanuit het perspectief van een klant als ik.
Wanneer de favoriete wijn op voorraad is en op zaterdag ook de NRC op een stapeltje bij de ingang ligt vind ik het al gauw goed.
Als er iets speciaals op mijn verlangslijstje stond kon ik het bestellen en dan was ’t er twee dagen later ook.
Een kerstboompje kon ik reserveren en dat ging naar achteren tot we het tijd vonden om in de versierflauwekul mee te gaan.
Elke dag een paar woorden met Marieke de vaste cassière, net ’t huis uit en de jongen die nog op school zat en later ook een supermarkt zou beginnen.
Maar eerst spaarde hij voor een Volvo V 70. Uit het goede hout gesneden wil ik maar zeggen.
Zo’n winkel dus. Niet te klein, zodat je dagelijks naar de megastore verbannen wordt, maar ook niet zo groot dat je wekelijks moet wennen aan vreemde vakkenvullers en nieuwe muzikanten voor de deur.
En dat de keuze beperkt was kwam alleen mijn besluitvaardigheid maar ten goede.
Brand, hoorde ik een paar dagen later, in het magazijn.
Dat kon de reden zijn dat de winkel binnen enkele dagen leeg was. Rookontwikkeling geeft natuurlijk een hoop schade in zo’n zaak.
Maar er was goede hoop, ook onder de buren die ik sprak, dat na een week flink aanpoten de boel weer schoon en op orde zou zijn.
De tijd verstreek en het bleef donker. De enkele vrachtwagen die op een ochtend voor de deur stond laadde alleen maar pallets in.
Geruchten komen en gaan. Niet goed verzekerd, overspannen, toch tegengevallen en dit was de druppel. We hebben geen idee.
De website is gesloten, dat is een veeg teken.
Elka dag stoppen er klanten op de fiets om te zien of er al iets gebeurd is, binnen. Trouwe bijen die om de lege korf blijven cirkelen.
Een akelig gezicht is het. Net of je herinnering er niet aan wil. Je hebt nog steeds dat andere beeld van licht, kleur en leven.
Maar als je met je handen om je hoofd, je neus tegen het glas duwt, zie je in het schemerdonker een skelet van lege schappen, neergesmeten karretjes en een omgevallen krantenstandaard. Op de grond slingeren reclamefolders van weken geleden.
De kassala staat open.
Als ik m’n ogen dicht doe en goed kijk, kan ik Marieke nog zien zitten
Ze heeft een eigen flat die ze elke maand ’n beetje verder in gaat richten. Dat kan nu met een vaste baan.
Ze wenst me nog ’n fijne dag.
Ja, jij ook, hoop ik.


13 reacties

Dees · 28 januari 2010 op 14:43

Woon je in Groningen? was vorige week bij een vriendin op bezoek met een Spar in de buurt die wegens omstandigheden gesloten was. Indien ja, troost je, binnenkort heb je een Jumbo id buurt 😉

trawant · 28 januari 2010 op 16:45

Jij weet nog meer dan ik..!?
Nou dát is toeval..De wereld is klein..Kan niet missen er zijn maar een paar Spar’s in Groningen..Jumbo dus…nou ja lekker goeiekoop hè..

Ontwikkeling · 28 januari 2010 op 17:05

Ha, dan ook Bossche bollen en worste(l)broodjes in Gruning? Flauw :oeps:
Heerlijk verhaal Trawant, je verhalen gaan (een eigen leven) leven. De sfeer is te proeven en de winkel is zichtbaar.

SIMBA · 28 januari 2010 op 17:11

Jumbo is een fijne winkel, waarschijnlijk nemen ze marieke mee over….mooi verhaal!

Fem · 28 januari 2010 op 20:27

Ik moet toch steeds aan die arme Marieke denken… 🙁 Zal ze in deze tijd een nieuwe baan kunnen vinden?

Mooi, meeslepend verhaal!

DreamOn · 28 januari 2010 op 23:14

Heel mooi geschreven, Trawant.
Het is maar goed dat je niet in Amsterdam woont; in de anderhalf jaar dat ik hier nu woon heb ik al veel winkels zien komen en ook weer gaan… Vooral restaurantjes houden het niet zo lang vol, jammer is dat.

Ging er iets mis met de opmaak van je verhaal? En nog een vraagje: waren de komma’s op de bon? 😀

arta · 29 januari 2010 op 11:24

Je bent een echte verhalenverteller, Trawant.
Op de een of andere manier weet jij de lezer altijd weer mee te slepen in jouw stukjes!
🙂

Anne · 30 januari 2010 op 09:30

Mooi stukje Trawant.

Chantalle · 30 januari 2010 op 14:23

Gewoon mooi!

LouisP · 30 januari 2010 op 20:52

Trawant,
‘k dacht eerst ’t is wel goed met die Trawant..Trawant hier, Trawant daar…maar ja die titel…’k heb ’t geprobeerd om het niet te lezen…niet gelukt…en maar goed ook!

Onderstaande zinnen, daar ga ik voor staan…
‘Maar eerst spaarde hij voor een Volvo V 70. Uit het goede hout gesneden wil ik maar zeggen.’

‘Als ik m’n ogen dicht doe en goed kijk, kan ik Marieke nog zien zitten.’

Ik vind dit een van je mooiste…..

Louis

trawant · 30 januari 2010 op 21:15

@ Allen, Dank voor jullie reacties, dat geeft de burger moed..

@ Louis.. Lees ik uit je reactie Louis, dat je vindt dat ik teveel stukjes post..?
Zo ja, zal ik dan een extra pseudoniempje aanmaken..? 😉
Maar wees gerust in de lente/zomer ben ik off line en op schrijfverlof..

LouisP · 30 januari 2010 op 22:04

Trawant,
’t is gewoon een onhandige ondoordachte manier van me om te zeggen dat ik je een geweldige auteur en dichter vind…

Louis

trawant · 30 januari 2010 op 23:33

@ Louis..
Dank voor je reactie Louis.
Zo zie je maar hoe makkelijk je elkaar op dit medium ( schrijven en mailen op internet) verkeerd kunt verstaan gelukkig hebben wij 😉 :lach: :wave: etc.. om de ironie van de ernst te scheiden.
Maar wat nóg belangrijker is: 😉
Wát een compliment :oeps: ..Dank je wel!
Voer voor de applausjunk in mij.. :pint:

Geef een antwoord