Door het raam zie ik twee minikonijntjes zitten en daar achter de witte kont van een volwassen exemplaar. Echtgenoot doet meteen het raam open en klapt hard een paar keer in zijn handen. De konijnen rennen weg, het maïsveld in, dat achter onze boomgaard ligt.
Ze wachten even tot ze zich weer veilig voelen en komen na vijf minuten gewoon terug. Dit jaar is een woelig jaar rondom ons huis. In plaats van rustig wat te klussen, te genieten onder de appelbomen en loom mooie of vunzige boeken te lezen, gaan we gebukt onder Bijbelse plagen. Nou ja, ik eerlijk gezegd niet eens zozeer. Ik laat het tamelijk zorgeloos over me heen komen. Het is tenslotte zomer en dan heb ik daar recht op.
Maar echtgenoot voelt zich geroepen om vanuit zijn oerinstinct onze grond zo goed mogelijk tegen indringers te verdedigen.

Hij is bezig met het verven van ons huis aan de buitenkant, maar dat schiet niet op want voortdurend moet hij tientallen konijnen wegklappen, elke dag drie keer een enorme wespenkolonie onder het dak bepoederen en ook nog bedenken wat we moeten doen tegen het legioen woelmuizen dat de wortels van het gras en van de oude appelbomen aan het verorberen is.
Ik moet toegeven dat ik ook flink baal, als ik onverwacht wegzak in het gras van de boomgaard vanwege de vele woelmuisgangen. Vooral als ik met een fles jagerstroostwijn plus een bak zoute pinda’s ter viering van het happy hour zwierig aan kom lopen. Plotseling maak ik dan vreemde balletpassen en moet vervolgens alle lekkers van de grond rapen, soms inclusief mezelf.
Wel heb ik ontdekt dat pinda’s met gras echt een aanrader zijn.

Na onderling beraad raadplegen we allerlei instanties, van Hoogstamboomgaardbewaarders via Gemeentelijke Ongediertebestrijding tot een echte gegoogelde ‘Muizendokter’. Behalve veel interessante vakwoorden brengen ze ons niet veel. Een nuchtere fruitboer uit de buurt geeft praktischer raad.
En daarom liggen er nu onder een aantal bomen stukken afvoerbuis met muizenkorrels, waar de vogels niet bij kunnen. Het geeft mij geen fijn gevoel. Vooral niet omdat ik toevallig net in de krant een interview met Marianne Thieme heb gelezen.
Ach, en die konijntjes, wat moet je daarmee? Ze zijn toch zo schattig, al worden het onderhand wel erg veel schattige konijntjes.

Ik vraag me opeens af wat nou eigenlijk de definitie van ongedierte is.
Dieren waar er te veel van in je buurt zijn? Die je kostbare bomen opvreten? Beesten die hinderlijk om je heen zoemen als je iets zoets eet? Of zijn wij voor die dieren juist ongedierte of ongemenste omdat we ze belemmeren in wat zìj willen en nodig hebben? Bijvoorbeeld gewoon de wortels van onze appelbomen opvreten, de jam van ons brood likken, zwemmen in onze lunchkarnemelk of overal holen graven. Verwarrend vind ik het.
Ik schenk mijzelf de overgebleven happyhourjagerstroostwijn in en eet de laatste graspinda’s op.

Dan val in slaap onder een boom en droom dat ik met een fluit de dijk oploop met duizenden woelmuizen, konijnen en wespen in een queue achter mij aan.
Soort bij soort, als olympiërs.

Categorieën: VC-Pally

pally

Genieten van leven en mensen en natuur om mij heen. Schrijven als belangrijke drijfveer om te ordenen, te relativeren en te communiceren.

16 reacties

Yfs · 1 september 2012 op 08:30

Grappige combi van vunzige boeken en Bijbelse plagen. Een relaxte (zomer)column waarin het oerinstinct van een man haaks staat op de snelle vertedering van een vrouw. Er gebeurt eigenlijk niet veel en dat maakt het juist zo relaxed.

[quote]Happyhourjagerstroostwijn[/quote]

Als ik het google krijg ik de titel van een boek “Happy Hour’ van Bol.com. Binnen 4 werkdagen in huis :eh:

SIMBA · 1 september 2012 op 09:03

Goeie tip, pinda’s met gras 😀 Het is tenslotte crisis dus elk goedkoop “recept” is welkom!

arta · 1 september 2012 op 14:07

Mooie eerste VC, Pally!

Hij staat als een huis! (Dat niet wordt aangevallen door de vreselijkste plagen!:-D)

Jip · 1 september 2012 op 14:22

Wat kunnen die dieren lastig zijn Pally. Misschien moet je mij een poosje van mijn baasje lenen. Ik ben er voor gemaakt om konijnen uit hun holen te verjagen. Heb je ook nog een lekker boutje op je bord! Gezellig hé zo samen een hele maand op de voorpagina van Columnx!
Poot Jip!

sylvia1 · 1 september 2012 op 20:10

Pally als rattenvanger van Hamelen. Leuk einde [size=x-small](je mist wel een ‘ik’ in de eerste zin van die laatste alinea).[/size]De kop is eraf, nog 11 te gaan… Kijk ernaar uit!

pally · 2 september 2012 op 12:17

Hè, ja, Syl, stom van dat missende ikkie…Eigen schuld, je moet ook nooit op het laatste moment nog een zin omgooien 🙁

pally · 2 september 2012 op 12:18

Heel gezellig, Jip, ik ‘huur’je graag in… 😀

lisa-marie · 3 september 2012 op 08:30

ik heb genoten en zag jou al heerlijk liggen en je echtgenoot al rondrennen 😀
kijk al uit naar de andere maanden
Hoogstamboomgaardbewaarders : ik heb een nieuw scrabbelwoord 😀

Sagita · 3 september 2012 op 10:12

Heerlijk stuk met mooie beelden: Een man die staat te verven en dan steeds de konijnen wegklapt! Ik heb ook nogal veel geschilderd aan mijn tuinhuis en weet wat dit inhoudt. Plekje zoeken waar je je kwast met verf even kwijt kan! Klappen! Hopen dat er geen verf aan je handen is gekomen en je kwast weer opzoeken. Woelmuizen zijn trouwens ook prachtige dieren! Ontmoette er laatst een in mijn tuin. Hij/zij had helemaal geen haast om weg te komen.
Oei! Muizenkorrels neerleggen heb ik ook een keer gedaan. Kreeg ik echt pijn in mijn buik van!
Je slot dat met die fluit lijkt me wel wat!
groet Sa!

Meralixe · 3 september 2012 op 12:06

Keigoed…koningin van de nieuwe bewoordingen!!! 😉 😉 😉

Mien · 3 september 2012 op 22:03

Gewoon in de stad gaan wonen Pally.
Samen met [b][u][url=http://www.youtube.com/watch?v=ulyfx4JVGPk]Boudewijn[/url][/u][/b].
En dat is een vet compliment voor jouw eersteling.
Ik zag ze lopen.

Mien

Dees · 4 september 2012 op 09:24

Ha Pally,

Mooi debuut als muizenvanger van Lek en Linge. Of ga je toch maar een ark van Pally bouwen op een van die twee wateren?

Een opmerking ook, in het begin lijkt het te gaan over echtgenoot en zijn verwoede strijd en ik vond het bijna jammer dat de absurditeiten niet breder werden uitgemeten, zoals ik de verwachting had gekregen.

Inhoudelijk, ook wij als dieren doen wat we doen om te overleven op een zo aangenaam en veilig mogelijke manier. Evolutionair gezien bestaat ongedierte volgens mij eigenlijk niet. Klinkt misschien gek, maar soms heb ik het idee dat juist de zeer bewuste dierentypes zich niet realiseren dat ook de mens niets meer en minder is dan precies dat.

embee · 4 september 2012 op 10:53

Een heerlijk stuk, wat een goed begin Pal.
Jullie in je eigen (Blij)dorp. Ik zie je trouwens al lopen op de dijk, als de fluit niet werkt neem je
gewoon de trekzak!

:kus: van Embee

Harrie · 10 september 2012 op 08:54

Leuek column Pally. De vraag is alleen hoe kom je er nu van off van ongedierte.?

Prlwytskovsky · 12 september 2012 op 14:23

Met een fluit de dijk oplopen … Hahaha als een soort rattenvanger van Hamelen? Maar dan in’t Pally.
Los van het ongedierte een heerlijk stukje leesvoer. :duimop:

WritersBlocq · 19 september 2012 op 11:34

Gefeliciteerd met je eerste Vaste Column, Pally! Nou, die staat hoor, erg leuk. Was zeker wel spannend?

Huis en tuin nu aan bod, de keuken in een volgende?
Ik las Dees’ commentaar en ben het er wel mee eens, maar eerlijk gezegd was het mij niet opgevallen omdat het lekker leest. Maar inderdaad, de brug van klussende en klappende echtgenoot is niet af.
Mij viel op ‘beraad raadplegen’, ergens en daar struikelde ik over. Maar goed, je kent me, ik loop nog niet zo vast en ben blij dat er geen digitale woelmuizen zijn die gangen in schrijversland graven, en mij keihard onderuit halen.

Groetjes, Pauline.

Geef een antwoord