‘Mijn mobieltje laadt niet meer op.’
De verkoper van de telefoonwinkel kijkt mij verbaasd aan. De wenkbrauwen zo hoog opentrokken dat er een omgekeerde V ontstaat. Het vlinderdasje om zijn nek wipt sierlijk mee op het verontwaardigde op en neer wippen van zijn adamsappel. [i][url=http://examedia.nl/columnx/modules/news/article.php?storyid=7003]zie ook mijn column “de clou”[/url][/i]. ‘Nou môneer, dit is nu echt de eerste keer dat ik deze klacht hoor. Eens even kijken. U heeft een Samsung zie ik? Hoe lang heeft môneer dit toestelletje al?’
‘Vijf weken.’
‘Papperlapap! Dat zou eigenlijk niet moeten mogen hè?’
‘Dat is een understatement, als ik het zo mag uitdrukken.’
‘Haha , die môneer. Maar u heeft wel gelijk natuurlijk.’
‘Mag ik u nog wat vragen?’
‘Môneer mag alles vragen. Môneers vragen zullen bij mij op een rustige plek landen.’
‘Dat is een geruststellende gedachte. Maar denkt u, in vervolg daarop, dat er een serieus antwoord bij mij in de veilige haven voor anker zal gaan?’
De inmiddels ingezakte omgekeerde V van zijn wenkbrauwen schieten weer terug in een verbijsterde positie en het vlinderdasje maakt bijna een redelijk geslaagde salto.
‘Daar kan môneer voor honderd procent van uitgaan. Wat was uw vraag?’
‘Nou, waarom gebruikt Samsung bij de oplader niet gewoon een rond pinnetje als plugje? Net zoals de Ipods dat hebben. Zodat de tevreden klant eenvoudig een rond pinnetje in een gaatje hoeft te duwen waarna het opladen probleemloos kan beginnen.’

Even kijkt hij mij peinzend aan. ’Nou, eerlijk gezegd môneer, vinden wij van de telefoonbranche dat ook allemaal. Maar Samsung heeft nu eenmaal besloten een ander soort plugje te gebruiken.’
‘Índerdaad ja! En dat plugje is zodanig vierkant ontworpen dat je moet wrikken om het in de gleuf van het mobieltje te persen. En als je het plugje toevallig met de verkeerde kant in het toestel steekt heb je dus een probleem.’
‘Môneer heeft helemaal gelijk. Weet u wat. Ik zal hem laten maken. Over drie weken is hij klaar. Heeft môneer nog zijn oude toestel?’
‘Nee, dat heeft môneer niet. Die heeft u bij aankoop van deze nieuwe Samsung ingenomen ter verzending naar mobielhongerend Afrika. Zodat die arme drommels daar ook nog wat hebben.’
‘Ach kijk aan.’ Hij kijkt naar een hoge ijzeren bak naast hem en begint er in te graaien. ‘Môneer had toch die Alcatel?’
Ik knik bevestigend en hij graait verder. ‘Hebbes! Hier is de ondeugd. Gelukkig nog even niet afgereisd naar de binnenlanden van Centraal Afrika hahah. Oké, even de simkaart overhevelen en klaar is Kees. Over drie weken kunt u uw Samsung gerepareerd en wel ophalen.
Mag ik môneer dan tenslotte nog een plezierige reis huiswaarts wensen?’

Op weg naar de uitgang passeer ik een man die net binnenkomt. Bij de toonbank hoor ik hem zeggen dat hij klachten heeft bij het opladen van zijn mobieltje.
‘Nou môneer,’ hoor ik de verkoper zeggen, ‘dit is nu echt de eerste keer dat ik deze klacht hoor.’
De deur achter mij sluitend zie ik in gedachten de omgekeerde V van zijn wenkbrauwtjes verschijnen…

Categorieën: Diversen

11 reacties

Siebe · 28 december 2007 op 09:22

Erg mooi verhaal Jager. Over zogenaamde klantvriendelijkheid die daar als zodanig eigenlijk niet eens zoveel mee te maken heeft.

Overigens ken ik die Samsung toestellen, het zijn ongeloofelijke k*tapparaten, inderdaad mede vanwege het laden. Hier in huis ligt er eentje, van mijn vrouw. Uitgezocht omdat ‘ie er zo geinig, lief en schattig uit zag. Het zal allemaal wel maar het blijft een k*tapparaat. Het toeval wil dat ik het ding vandaag de nek om ga draaien en mijn vrouw aan een echte telefoon ga helpen: een Nokia. ‘Je weet toch wat ‘kia’ in het koreaans betekent?’ zegt mijn vriend dan. ‘Kwaliteit Siebe, kwaliteit. En dan weet je nu ook wat Nokia betekent.’ Ik dwaal af, sorry. Wat ik wilde zeggen is: ik heb nog een hele leuke, lieve, schattige Samsung SHG-900 in de handel voor je. Echt een toptoestelletje, nauwelijks mee gegooid.

Nogmaals, mooi verhaal.

Gr.
S

WritersBlocq · 28 december 2007 op 10:04

Wel lachen, en gewoon uit de winkel gegrepen, jouw verhaal.

Dat je in een column verwijst naar een vorige, vind ik suf; had dat in een reactie gedaan.

Ik heb je een poosje niet gelezen, en vind dit wel veel beter geschreven dan de eerste stukkies. Maar ‘V schieten niet omhoog’, V = enkelvoud. Lastig, als het dan om 2 V’s gaat. Je had er 1 wenkbrauw van kunnen maken, of een grote M zoals die van de Mac ofzo. Dat soort dingen zijn (vind ik) erg belangrijk om goed neer te zetten. Je ziet het als lezer nl. voor je.

Ciao, Pau’tje.

dj_Eddy · 28 december 2007 op 10:42

Prima column, alleen verwijzen naar een vorige column is natuurlijk not done, dat ben ik helemaal met Pauline eens. Zelf heb ik ook een ontzettende hekel aan die schijnvriendelijkheid van verkopers. Dat heb je hier heel treffend neergezet.

weathergir · 28 december 2007 op 11:29

[quote]Dat is een geruststellende gedachte. Maar denkt u, in vervolg daarop, dat er een serieus antwoord bij mij in de veilige haven voor anker zal gaan?’[/quote]

😆

Je bent me er eentje, als het gaat om de beschrijvingen van alledag… En ooooh, wat heb ik een moeite met de mobielverkopende mannetjes… Chapeau hoor, voor dit verhaal.

@Siebe: 😆

Grumpy-old · 28 december 2007 op 12:57

Wat een lollige column 🙂

Vooral de omschrijving van die verkoper vind ik erg geslaagd. Het is net of hij uit dezelfde batch gekloonde salespersons komt als hier.

Dat strikje doet me een beetje denken aan de Waalse politcus Elio Di Rupo maar dat heb ik met iedereen die een vlinderdasje draagt. En het was waaschijnlijk nog rood ook. 😀

Greetz
Grumpy

SIMBA · 28 december 2007 op 15:13

De titel suggereert iets heeeeeeeeeeeel anders….
😀

KawaSutra · 28 december 2007 op 15:29

Voor jou was dit volgens mij echt de laatste keer. Dus ik begrijp, net als Simba, echt niet waar je met de titel naar toe wilt. 😀

En of telefoonverkopers ‘meneer’ als ‘môneer’ uitspreken waag ik ook te betwijfelen. Meestal zijn dat van die kereltjes van 18 of 19 jaar. Maar het klinkt leuk, al is het pad al eerder bewandeld.

De beschrijvingen van de mimiek vind ik echt geweldig. Met veel plezier gelezen dus.

Beryl · 28 december 2007 op 19:37

Leuk, zo’n column over een herkenbare en alledaagse ergernis!!

Wel (weer) jammer van de kleine (slordigheids)foutjes. Zo vraag ik me bijvoorbeeld af, of het pijnlijk is als wenkbrauwen ‘opentrekken’?! 😀

arta · 28 december 2007 op 20:54

Humor 😆
Enne…die opladers van Samsung…Inderdaad…helemaal niks waard, maarja, ze zijn er in van die leuke kleurtjes, he?

@ Siebe: Kia=kwaliteit, dus No-kia=geen kwaliteit?? :eh:

pally · 28 december 2007 op 21:45

Heel geestige beschrijving, Jager, al is moneer al eens eerder bij ons langs geweest en is dat dus wel een beetje herhaling.De bewegingen zijn echt heel grappig neergezet, al klopt het niet allemaal.
En voor die verwijzing naar je andere column midden in je verhaal krijg je nog een bekeuring thuis, moneer 😀

groet van pally

pepe · 29 december 2007 op 09:17

Erg gelachen om dit verhaal.

Een van de zoons hier had ook een samsung die niets meer deed, alleen geen winkel wilde hem helpen. Gelukkig wel de provider, op gestuurd naar hen en binnen een week had hij zijn samsung weer gerepareerd terug. Gaat dus sneller dan via de winkel;-)

Geef een antwoord