Een ochtend aan de gracht

Een eindejaarsvertelling in de stijl van de hoofdpersoon, met als opdracht:
Noem uit de tekst de namen van alle personen, tijdschriften, kranten, gebeurtenissen, voorwerpen, plaatsen of programma’s waar in bedekte termen naar verwezen wordt.
Er zijn mooie prijzen te winnen!
Wie mij in een PM het eerst álle juiste namen meldt krijgt per ommegaande mijn tweede bloemlezing gratis en voor niets toegestuurd. Een collectors item!
Doe mee en sla uw slag! Een eindejaarsvertelling

De knap gekapte strafpleiter(1) stond voor de rijk bewerkte antieke spiegel in zijn slaapkamer.
De eerste toefjes ochtendschemering kropen al door een kier in de zware damasten overgordijnen naar binnen. Hoewel hij nog slechts gekleed ging in interlock en boxershort, beide aangeschaft in de voortreffelijke winkelstraat (2), keek hij intens tevreden naar zijn beeltenis die zich levensgroot voor hem aftekende. Hij had een zwak gehad voor dit soort spiegels sinds de guitige presentatrice (3) van het rariteiten programma (4), waarin onbekende voorwerpen op waarde geschat werden, haar ongekunstelde waardering voor een soortgelijk exemplaar had uitgesproken. Achter hem zag hij de blonde piekjes van het pronte nieuwslezeresje (5) boven het rood satijnen dekbed uitsteken. Dat dekbed waaronder al zoveel veroveringen van de knap gekapte strafpleiter zich behaaglijk hadden uitgestrekt in de kinderlijke veronderstelling dat zij de enigen voor altijd zouden zijn.

De knap gekapte strafpleiter hief zijn kin een stukje op en draaide zijn lichaam en profiel voor het glas. Hij deed een warme, maar licht afstandelijke glimlach. Zo kwam hij het beste uit, vond hij. Betrokken, maar toch superieur en zelfverzekerd. Het licht bollende buikje dat zich in zijn slaapshirtje aftekende was in zijn amoureuze ontmoetingen van persoonlijke aard- zoals hij zijn vulgariteiten graag formuleerde- juist een klein kwetsbaar pré gebleken.
Zijn dames waren meestal verzot op een beginnend embonpoint. Net zo verzot waren ze op zijn bedaagde timbre met de zorgvuldig gecultiveerde zachte g en de donkere oogopslag waarachter zowel de goedhartige lobbes als de vurige minnaar tevoorschijn kon komen. Zoals ze ook zijn wereldberoemde muzikale streekgenoot (6) in hun hart hadden gesloten.

Nog even haalde hij nonchalant de linkerhand door zijn peper en zout golfjes, wekelijks bijgewerkt door de bekende societyknipper(7), die hem de gedistingeerde charme gaven waar hij zowel in zijn beroepsuitoefening als in zijn privé leven dankbaar gebruik van maakte. De knap gekapte strafpleiter knikte nog even welwillend naar zijn spiegelbeeld voor hij zich met een speels hupje in de richting van de badkamer, ontwerp van de Gooise dyslecticus (8), verplaatste.

Wat was het een bijzonder jaar geweest. En wat een rijk palet aan cliënten was voor hulp en bijstand ten zijner kantore verschenen. Steeds als er een bekende boef of een Nederlander van naam en faam in de gerechtelijke molen verzeild raakte, werd zijn naam genoemd.
Hij hoefde alleen de meest veelbelovende krenten uit de pap te vissen.
Natuurlijk, hij had de verdediging van de afperser met de enorme neus(9) uit handen moeten geven. Soit, daar was toch geen eer aan te behalen geweest. Uiteindelijk had ook zijn jonge opvolger(10) het veld moeten ruimen. En dan was er de zaak tegen de machtige blonde reus(11), die zich eerst tot de eeneiige Friese tweeling(12,13) had gewend, maar uiteindelijke toch voor kwaliteit had gekozen, zijn kwaliteit,
Het had hem een succesvolle, door de media ruim besproeide, tweede wraking opgeleverd.

En dan waren er zijn regelmatige optredens in het dagelijkse onbenullige roddelprogramma(14) waar hij, slechts af en toe hinderlijk tegengesproken door de goed geklede koffiebruine presentator (15), zijn juridische gemeenplaatsen en anderhalve cents uitlegjes over lopende misdaadzaken ten beste had kunnen geven. De vileine showrat(16) naast hem, die grossierde in dubbelzinnigheden van het laagste allooi noemde hem bij de voornaam en voorzag hem van hilarische een-tweetjes die ze vooraf met de redactie hadden doorgenomen.
Buiten de ruime tegemoetkoming die hij voor zijn aanwezigheid ontving genoot hij ook van de gelegenheid zijn scherp gesneden maatpakken te tonen met de open overhemden waar hij zijn borsthaar welig uit liet tieren.
Liever had hij trouwens op een van de andere netten plaats willen nemen aan de tafel van het grachtengordelprogramma dat zoveel verkooppraatjes in zijn verantwoorde zendtijd (17) verpakte. Heimelijk bewonderde hij de souplesse waarmee de spits gebekte presentator (18) keer op keer het verbale snelheidsrecord over land naar de annalen verwees.

Even leek dit jaar hij in aanvaring te komen met zijn confrère van Surinaamse origine (19), die opkwam voor de slachtoffers van de politieke moorden in fort Zeelandia, terwijl hij een wijle de handschoen had opgenomen voor de vermeende moordenaar, die nu tot president (20) van datzelfde land was gekozen.
Voorlopig hield hij het nu maar op vaderlandse zaken en kwam hij sinds kort op voor de belangen van een door de mand gevallen verslavingsgoeroe(21) die voorlopig in het buitenland domicilie had gekozen.

Onvoorstelbaar dat hij ook nog tijd had kunnen vinden voor de verovering van het pronte nieuwslezeresje, wier snurkjes nu zachtjes tot de badkamer doordrongen. Hoewel hij er slechts een middag voor nodig had gehad om met zijn speciale blik haar gevoeligheid voor zijn bronst te wekken. Het vuur was ontvlamd tijdens een fotoshoot voor het blad (22) van de koningin der vrolijke vaderlandslievende televisieshows.(23)
Dat de kleine blonde daarvoor haar carrière bij het nieuw op te zetten actualiteitenprogramma (24) op sterk water moest zetten en hij full swing aan het werk bleef, had hij een vanzelfsprekend offer aan de liefde gevonden. Hoe lang die liefde duurde was een ander probleem, dacht hij stil voor zich uit terwijl hij de rainshower en de zijsproeiers aanzette. Haar plaats op het publieke net was in ieder geval ingenomen door een journaliste van onbesproken gedrag (25) die volgens de vorige premier(26) tijdens vraaggesprekken zo ‘lief’ kon kijken.

Op een haar na was hij dit jaar nog minister van justitie geworden. Een functie die hem zo langzamerhand ook toekwam, vond hij. Nu was dat erebaantje toegewezen aan de voormalige burgemeester Dickerdack (27) van Rotterdam. Hoewel hij zich over de juiste toedracht van het verzoek op de vlakte had gehouden, had hij precies genoeg losgelaten om de honden van de pers op zijn spoor te houden. Dat hij het telefoontje met een onderknuppel van de beoogde premier(28), waarin destijds slechts zijdelings naar zijn beschikbaarheid was geïnformeerd, veel te dik had rondgebazuind, drukte niet in het minst op zijn geweten. In beeld blijven daar ging het om.

En vandaag, gaf hij ze als kluif de plannen voor een praatprogramma waarin hij vanzelfsprekend als gastheer en gespreksleider zou fungeren. Er was een idee en dat was ergens gevallen. Bij de grote tv producent met de korte achternaam(29). Niets was nog rond, maar hij wist dat een gerucht genoeg was voor een stukje met foto in de wakkerste krant van Nederland(30). De knap gekapte strafpleiter schoof de korenblauwe douchemuts, ontwerp van de oude malende modekoning(31), over zijn lokken en stapte welgemoed onder de klaterende waterval.
Nee, 2011 werd een fantastisch jaar. Zeker weten!