Wat een prachtig tafereel gisteravond op Schiphol. De veertienjarige Ralf Mackenbach heeft het Junior Eurovisie Songfestival op zijn naam geschreven. En dat hebben we geweten. Honderden hysterische brugpiepers stonden met hun neus plat tegen het glas aan gedrukt om een glimp op te vangen van de jonge held. Hun ouders keken elkaar achter in de hal een beetje onwennig en lafjes glimlachend aan. ‘Het is wat hè met die malle kinderen van ons?’ Nou inderdaad, wat was het een enorme Punica-oase op onze luchthaven. Onder luid gejoel uit een horde jonge keeltjes liet Ralf de uitbundige ontvangst over zich heen komen. Eerlijk is eerlijk, hij heeft een mooie prestatie geleverd en zingend Nederland weer op de internationale kaart gezet. Eindelijk hebben we eens wat te vieren en daar worden we blij van. ‘Click clack, jabbediedoe ooohooohooo’ ging het zaterdagavond en het publiek ging uit z’n dak. ‘Encore, encore!’ Als een ware allround artiest stal ons nieuwe knuffelbeertje de show met een zelfgeschreven liedje. Wat me vooral aansprak was de eenvoud waarmee dit menneke zich met zoveel succes naar de bovenste plaats van de ranking zong. Gewoon een simpel deuntje dat iedereen makkelijk mee galmt en een guitig pakkie aan met een gekleurde stropdas. Het hoeft allemaal niet zo ingewikkeld. Hoe anders was dat in mei bij de grote jongens?

Tja, de prestatie van onze toppers steekt wat schril af tegen de uitvoering van de nieuwe puberheld. Met veel bombarie presenteerde deze nichtenclub zich in Moskou aan de rest van Europa. Nu houden ze daar sowieso niet erg van gaylords, laat staan van lieden die daar ook nog eens openlijk reclame voor maken. En homo-demonstraties, daar weten de Russen wel raad mee. Je zou zeggen dat Gordon gek is op wapenstokken, maar dan waarschijnlijk op een andere manier dan hoe de Russische politie deze hanteert. Enige overeenkomst met Ralf was dat ook De Toppers een zelfgeschreven nummer zongen. Verder kunnen ze nog een hoop van die knul leren. Over hoe je bijvoorbeeld een beetje normaal gedrag blijft vertonen zodra je ons land vertegenwoordigt. Niet als een halfslagen idioot gaan brullen dat je het wel even gaat maken op het songfestival, maar zachtjes toegeven dat je het allemaal wel spannend vindt en dat je hoopt dat papa en mama zullen kijken. Eenvoud heren, onthoud dat woord. Hoe moeilijk dat ook voor jullie is. Kijk nog maar eens naar Ralf. Die vierde zijn overwinning met een colaatje en smste zijn moeder dat hij de eerste prijs had gewonnen.

[url=http://www.lifeisabitch.nl]www.lifeisabitch.nl[/url]


5 reacties

DreamOn · 27 november 2009 op 17:31

Welkom op cx, met een goed debuut! Goed en vlot geschreven.

Ik ben het alleen qua inhoud niet helemaal met je eens, ik vond niet dat de eenvoud er van af spatte, ik vond het een zeer gekunsteld bandje, eerlijk gezegd.
Alleen al dat windkracht-tien-kapsel van dat ventje, doe toch gewoon! En dat pakkie met dat quasi-nonchalante losgeknoopte stropdasje, wat een aanstellerij!

Verder heb je wel gelijk, grappig liedje, knap, dat hij het zelf heeft geschreven, en nog een heerlijk onschuldig onbedorven joch.

En wat de Toppers betreft, het is lastig om zo’n jochie aan het begin van zijn carrière (of niet, het kan ook een eendagsvlieg zijn) te vergelijken met een stelletje mannen die toch al flink aan de weg getimmerd hebben en misschien juist dóór dat succes zo geworden zijn.
Maar dat blijft gissen, natuurlijk.

In ieder geval: leuke column, dat wilde ik even zeggen! 😀

arta · 28 november 2009 op 11:05

Leuk debuut!
(over inhoud heb ik geen mening, heb er hélemaal niets van meegekregen)
Welkom hier!

Kwiezel · 28 november 2009 op 11:31

Dank voor jullie complimenten!

KawaSutra · 28 november 2009 op 23:55

Dat flamboyante gedrag van onze zgn. toppers wekte ook bij mij de nodige irritaties op. Och, ze kunnen waarschijnlijk niet anders maar een visitekaartje voor Nederland vind ik het niet. Dat bleek dan ook wel.
De jonge knaap heb ik geheel gemist maar ik wens hem alle succes van de wereld.
Jou ook trouwens.

Mien · 17 december 2009 op 08:03

Leuk debuut op CX.
Ralf steekt zonder kopstem maar met schouders boven het trio uit.

Mien

Geef een antwoord