[i]Wat ga jij doen met de kerst?[/i] Deze vraag komt de laatste dagen onvermijdelijk vaak voorbij.
Met moeite probeer ik mijn aandacht te houden bij verhalen over guirlandes, zelfgemaakte kerststukken, kerstbomen, kerstballen, kerstkaarten, kerst, kerst, kerst. Hoe vaker je het woord kerst hoort, des te gekker klinkt het. Sommige woorden hebben dat, die brengen zo’n vreemd gevoel met zich mee. Puzzel is ook zo’n woord. Zeg het maar eens 10 keer hardop achter elkaar.

Ook op mijn werk is er, sedert het steeds eerder invallen van de duisternis, geen normaal gesprek meer te voeren.
Zitten we in de kantine dan vliegen de konijnen in het zuur en de carpaccio met ganzenlever en Parmezaanse kaas je om je oren. Ik kan de doorgekookte spruitjes van collega X al bijna proeven. Bah. Kerstdiners.

Als men dan ook verwachtingsvol aan mij vraagt wat ik zal eten met de kerst verdwijnen de kerstlichtjes, ik bedoel pretlichtjes, al snel uit de ogen van mijn collega’s.
Mijn voorgerecht van gerookte paling, gevolgd door een hoofdgerecht van Foie Gras werpt eerst nog hoge ogen, tot aan het moment dat iemand vraagt hoe dat bereid wordt, Foie Gras.
De blik in mijn ogen wanneer ik geduldig aan mijn uitleg begin laat de kerkklokken, om maar even in de sfeer te blijven, alarmerend luiden.

Als een ware chefkok geef ik het geheim van mijn recept prijs.
Foie gras is een vette lever van een, veelal, gedwangvoederde eend of gans. Je begint dit recept dus door het veroorzaken van een heleboel dierenleed.
Na ongeveer drie weken, laten we zeggen, marineren in vette maïspap, is de lever ziek genoeg en kan het dier geslacht worden.

Drie paar ogen kijken me verbijsterd aan.

Met gespeelde luchtigheid breng ik uit dat de rest van het recept vrij eenvoudig is. Het klinkt moeilijker dan het is! Je fruit een uitje, voegt hier je vette levertje aan toe, een goed glas witte wijn erbij en even zachtjes laten smoren. Eenmaal gaar verwerk je het tot een mousse en breng je deze op smaak met wat cognac en een paar druppels tabasco. Et voila, eet smakelijk!

Als mijn collega’s vervolgens hun boterhammen laten voor wat ze zijn en quasi beledigd van tafel gaan, hoor ik mezelf nog roepen: ‘jullie hebben mijn recept voor ijs van uitgeknepen kippen nog niet gehoord!’.

Tevreden zet ik mijn tanden in mijn broodje met, uiteraard, scharrelei-eiersalade en kijk toe hoe de dame van de kantine wanhopig een poging doet om de kerstboomverlichting te ontrafelen.
[i]“Do they know it’s Christmas time at aaaaaaaaaaaaaall?”[/i]

Categorieën: Thema column

18 reacties

Mien · 17 december 2009 op 13:53

Onverbeterd: het is geen geen Mie maar Do!

Edit: pvd nou ga ik twijfelen, toch Arta!?

LouisP · 17 december 2009 op 13:59

Arta,
die laatste zin…….duidelijk en dan dat van 10x herhalen….
Bah…ganzenlevers…schandalig!

goed geschreven Arta!

Louis Stiller

Avalanche · 17 december 2009 op 14:12

Ik denk ook dat dit van de hand van Arta is.

Mooie column waarmee maar weer eens duidelijk wordt dat velen geen idee hebben van het leed dat dieren wordt aangedaan.

SIMBA · 17 december 2009 op 14:34

Whahhahahaha wat een heerlijk verhaal!
Ik twijfel tussen Emiliever en arta…..

Prlwytskovsky · 17 december 2009 op 16:30

Weer gok ik op Do! Ik zal het toch zeker één keer goed gaan hebben? 😉

DreamOn · 17 december 2009 op 19:31

Ik gok op Neuskleuter.

Medeklinkerovski: Neehee! Weer niet! 😀

pally · 17 december 2009 op 19:44

Ik denk Emiliever of Neus
Het begin vind ik n.l niet des Arta’s,
Maar ja… :eh:

Pally

Chantalle · 18 december 2009 op 09:12

Voor mij is dit een echte Arta column. Flink doorspekt met humor maar toch een boodschap achterlatend.

Mag ik gelijk vragen hoe je kunt meedoen aan deze themacolumns? Of is dit een besloten iets?

Avalanche · 18 december 2009 op 09:59

Je hebt nog tot 21 december de tijd! Zie:

[url=http://examedia.nl/columnx//modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=239&forum=3]CX café[/url]

Dees · 18 december 2009 op 12:56

m.i. helemaal geen arta, geen do, heel misschien neus, maar dat denk ik toch ook niet. Mijn stem gaat naar… Trawant. Maar die is het waarschijnlijk ook niet. Hmmm

arta · 18 december 2009 op 13:36

Ik ga ook voor Do.
Dat jullie denken dat ik het ben, haha, :eh: ik zou nooit een woord als ‘sedert’ gebruiken (vind ik lelijk) en het rekken van woorden doe ik veeeeeeeeelvuldig in reacties, maar niet in mijn stukjes!

trawant · 18 december 2009 op 21:26

Hé Dees. dacht even dat jij het was.. of is je reactie een afleidingsmanoeuvre..
Maar dan was het villen van de paling ook beschreven..( no offense.. 😀 )
Ik denk nu aan emiliever..Ja Emilie..kom maar tevoorschijn..!

Saya_Surya · 18 december 2009 op 21:49

emilie, emilie! :eh:

@arta; sedert vind ik nou juist een mooi woord, net zoals ‘voorts’ en ‘desalniettemín’ 😀

Dees · 19 december 2009 op 11:09

hahaha, none taken (je hebt natuurlijk gewoon gelijk :-D).

Geen Trawa (of was dat een afleidingsmanoeuvre, waarin als extra rookgordijn het idee van de afleidingsmanoeuvre van de goed radende Dees werd geopperd). Ik denk dat zowel Emiliever als Do hele andere gevoelens hebben bij kerst. Het zou nog kunnen zijn dat deze van WB is, fervent vegetarisch, meen ik. Ik heb alleen meer het idee dat deze van een man. Grumpy-Old man dan maar. Pff, valt niet mee dit.

SIMBA · 19 december 2009 op 16:55

Zou die niet van Quinn kunnen zijn……

LouisP · 19 december 2009 op 18:56

C.
grappige schijnbeweging!

KawaSutra · 20 december 2009 op 02:28

Saya_Surya, denk ik.

pepe · 25 december 2009 op 07:00

Ik heb werkelijk geen idee, denk ook dat het iemand is die ik nog niet eerder hier heb gelezen. Eigen schuld, moest ik maar vaker hier kieken.

Geef een antwoord